Geremìa

22

Un mëssagi pr’ ij rè ‘d Giuda

¹Nosgnor a l'ha dime sòn: “Cala giù al palass dël rè 'd Giuda, e ambelelà it diras sta paròla-sì: ²“Sté a sente la paròla 'd Nosgnor, ò rè 'd Giuda ch’it ëstas astà an sël tròno 'd David, ti, ansema ai tò servent e toa gent che a intro da coste pòrte. ³Nosgnor a dis përparèj: ‘Pratica 'l dirit e la giustissia; gava da le man dl'opressor coj ch’a son ëstàit derobà. Maltrata pa ij foresté ch’a stan ant ël pais, j’òrfo e le vidoe; versa pa 'd sangh nossent an costa nassion. ⁴Përchè, se i sareve scrupolos a scoté 's comandament, antlora ij rè ch’a stan an sël tròno 'd David a faran soa intrada për le pòrte 'd cost palass, montand a caval o an caròssa, lor, ij sò ufissiàj e soa gent. ⁵Se, contut, it arfude dë scoté coste paròle, mi, ël Signor, i faso giurament che sto palass-sì a sarà ardovù a na ruin-a”.

Un mëssagi ch’a riguarda ‘l Palass

⁶Ora, sossì a l’é lòn ch’a dis Nosgnor a propòsit dël palass real ëd Giuda: “Cost leugh am dasìa piasì tant coma le foreste ‘d Ghiliad. Ai mè euj it j’ere tant coma ij brich dël Liban quatà ‘d bòsch. It giuro, contut, ch’it arduvrai tanme ‘n desert e ‘d sità bandonà. ⁷Contra tò palass i manderai ij dëstrutor con ij sò assuj e apiòt e lor a dësbleran ij tò bej panèj ‘d séder e toe colòn-e, e a-j camperant ant ël feu. ⁸Ëd gent d’àutre nassion ch’a passerà a vardé le ruin-e ‘d costa sità, a diran j’un a j’àutri: “Com è-lo che Nosgnor a l’ha dësbla na sità bela coma ch’a l’era?”.⁹E la rispòsta a sarà: “Përchè a l'han trasgredì l'aleansa dël Signor sò Dé, për adoré d'àutri dio e servije”.

Un mëssagi ch’a riguarda Jehoacas

¹⁰Pioré pa pr’ ël rè, ch’a l’é stàit massà. Sìe pa an deul për chiel. Piore, pitòst, pr’ ël rè ch’a l’é stàit esilià, përchè a ‘rtornerà pa pì andré, nì a vedrà pa pì la tèra anté ch’a l’era nassù.

¹¹Për sòn Nosgnor a dis a Salum, fieul ëd Giosìa, ch’a l’era suceduije a sò pare coma rè ‘d Giuda, ma a l’era stàit portà an esili. Chiel a l’ha dìt: “Chiel a tornrà mai pì ‘ndré, ¹²ma a andrà a meuire ant ël pòst andova che a l'era stàit deportà e a vëdrà pì nen sò pais”.

Un mëssagi ch’a riguarda Gioiachim

¹³Trist a col ch’a costruiss sua ca sensa equità e soe stansie dë dzora sensa giustissia, ch’a deuvra ij sò compatriòta tanme dë s-ciav për gnente, sensa pagheje. ¹⁴Chiel a dis: “Im farai un palass gròss con dë stansie àute e spassiose. I-i farai fé dë fnestre e ai mur i butrai ëd panèj 'd séder piturà 'd ross. ¹⁵Un bel palass ëd séder, contut, a l’é nen lòn ch’at farà ‘n rè grand! Tò pare Giosìa a l’era già content quand ch’a l’avìa pro da mangé e da bèive e a praticava la giustissia e a l’era onest. Parèj tut a-j andasia bin. ¹⁶A difendia 'l dirit dël pòver e dël bzognos, e tut a andasia bin a Giuda. Col-lì a l’é ‘n bon esempi ‘d lòn ch’a veul dì conòss-me. ¹⁷D'àutra part, ti it l'has mach d'euj e 'd cheur për angordisa e dzonestà! Për ëspantié 'd sangh nossent, crasé ij pòver e dësfraudé la gent” ¹⁸Për lòn a dis ël Signor ëd Jehoiachim fieul ëd Josia, rè 'd Giuda: “Ël pòpol a butrà pa ‘l deul për chiel. A dirà pa: ‘Soa mòrt an rend dolorà, mè frel! Soa mòrt an rend dolorà, mia seur!’. Nò, lor a pioreran pa për chiel, an disend:. “Col pòvròm! Pòvr ësgnor! Pòvra maestà!”. ¹⁸A sarà sotrà parèj 'd un borich, rabastà e campà fòra da le pòrte 'd Gerusalem!”.

Avertiment a Jerusalem

²⁰Pòpol ëd Jerusalem^[1]! Monta an sël Lìban e dà vos a tò deul; fà sente toa vos fòrta an Basan, e crija na lamentassion. Crija ‘d deul an sle montagne ‘d Mòab, përchè ij tò amis e aleà a son ëstàit dël tut butà an derota. ²¹Quand ch’it j’ere ant la sicurëssa ch’at dasìa la prosperità^[2], it disìa dë sté bin a l’avàit. Tutun, ti ‘t disìe: “I veuj gnanca dete da ment!”. Già dal moment ch'it j'ere giovo cola-lì a l'é stàita sèmpe toa intension, arfudand ëd deme da ment. ²²Antlora, mè giudissi ‘d condan-a a sofiarà vìa tùit ij tò governant^[3] tanme ‘n vent ëd tempesta. Ij tò amis e aleà a saran fàit përzoné. A sarà antlora ch’it sentiras d'onta e confusion an pensand a toa malissia. ²³Ti’s ses sicur che gnente ‘d mal at capiterà tanme n’osel ch’as fà ‘l nì an tra i séder dël Liban. Quand che, però, it gëmras l’ora che ij dolor dël giudissi at tomberan adòss, a saran coma coj ëd na fomna ch’a parturiss.

Un mëssage për Jecònia

²⁴Com a l'é vera ch'i vivo, a dis Nosgnor, bele se Jeconia a fussa n'anel ëd mia man drita, mi i lo rancherìa vìa. ²⁵E it lasrai an podèj ëd col che at veul mòrt, ant le man ëd coj ch'at fan tant por, ant le man ëd Nabochedenasar, rè 'd Babilònia e dl’armèja dij Caldé. ²⁶E it butrai, ti e toa mare ch'a l'ha generate, ant un pais forësté, un pais ch’a l’é nen la tèra ‘d vòstra nassensa. ²⁷E an ësta tèra, andova ch'a l'han maitas ëd torneie, i tornereve mai pì.

²⁸É-lo miraco un tupin ës-ciapà, st'òm Jeconia? N'afé che gnun a veul? ²⁹Ò tèra, tèra, scota la paròla dël Signor! ³⁰Nosgnor a dis sòn: “Marché st'òm coma sensa masnà, òm bon a nen ant sò temp, che gnun ëd soa rassa a l'avrà 'l boneur dë sté setà an sël tròno 'd David, për regné ancor un Giudea.

Nòte

1. Costa fras a-i é nen ant l’original, ma i la butoma sì për ciarëssa.

2. Opura: "I l'hai parlate an toa sicurëzza." L'arferiment a sarìa l'anviarament ëd profeta. Confronta 's contest con col ëd 7:25. Për la nuansa "sicurëzza" (שַׁלְוָה, shalvah), vëdde Salm122: 7; 30: 6; e l'aggettiv (relativ) (שָׁלֵו, shalev) an Geremia 49:31.

3. O “bërgé”.