Sacarìa

6

Vision ch’a fà eut: ij quat cher

¹Ant n’àutra vision i l’hai vëddù quat cher ch’a seurtìo d’an tra doe montagne ‘d bronz. ²Ël prim cher a l’era tirà da doi cavaj ross; lë scond da cavaj nèir; ³ël ters da cavaj bianch; ël quart da cavaj vairolà e gris; a l’ero tuti ‘d cavaj fòrt. ⁴A l’àngel ch’a parlava con mi i l’hai antlora ciamaje: “Car ël mè signor, chi ch’a son coj-lì?”. ⁵L’àngel a l’ha rëspondume: “Coj-lì a son ij quat ëspirit dël cél^[1] ch’a seurto da la presensa dël Signor ëd tota la tèra. ⁶Ël cher tirà dai cavaj nèir a l’é an camin d’andé al pais dël setentrion e ij cavaj bianch a-j van dapress, ma ij cavaj variolà a van anvers ël meridion.

⁷Tuti costi cavaj fòrt a l’avìo maitass d’andé a përcore la tèra e ‘l Signor a l’ha dije: “Andé a përcore la tèra”, e lor a l’han falo. ⁶Antlora ‘l Signor a l’ha ciamame e a l’ha dime: “Varda, coj ch’a van a setentrion a l’han pasià mè spirit, la sù a setentrion^[2].

Coronassion dij doi onzù

⁹Nosgnor a l’ha adressame soa paròla. A l’ha dime: ¹⁰10 “Sern quaidun d’an tra j’esilià, visadì Heldai, Tobìa e Jedaia, ch’a son tuti tornà da Babilònia, e quand ch’it l’avras falo, va ti medésim a ca ‘d Giosìa. ¹¹11 Peui pija d’argent e d’òr, fane na coron-a e butla an sla testa dël gran sacerdòt Giosuè, fieul ëd Jeosadach. ¹²Dije: “Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: ‘Varda sì l’òm ch’a ciamo la Smens^[3]; grassie a chiel tut a gicherà: ¹³a sarà chiel a arcostruve ‘l templ dël Signor; a sarà arvestì ‘d majestà, e as seterà tanme ‘n rè an sël tròno për governé. Pì ‘d lòn, a-i sarà ‘n sacerdòt con chiel an sò tròno, e an tra tùit e doi a-i sarà pas e concòrdia. ¹⁴La coron-a a resterà ant ël templ ëd Nosgnor, coma na memòria an onor d’Heldai, ëd Tobìa e ‘d Jedaja. ¹⁵Coj ch’a son da leugn a vniran pr’ arcostruve ‘l templ ëd Nosgnor, e antlora i arconossreve ch’a l’é ‘l Signor dl’univers ch’a l’ha mandame a vojàutri. Tut sossì as compirà s’i scotreve la vos dël Signor, vòst Dé.

Nòte

1. O “ij quatr vent”.

2. A l’é la pas portà dai persian an Babilònia apress d’avèila conquistala, la pas ch’a l’avrìa përmettù l’artorn a ca dj’Israelita (cfr. 2 Crònache 36:22-23; Isaìa 44:28; 45:1-2). Tutun, a-i è sì ‘dcò na dimension escatològica e as arferiss al temp ch’a-i sarà na pas përfeta daspërtut ant ël mond.

3. O “ël Branch”.