Surtìa

34

Le neuve tàule dla Lej

¹A Mosè Nosgnor a l’ha dije: “Taja doe tàule ‘d pera tanme cole ch’it l’avìe faje anans. Mi i-j scrivrai j’istess comandament ch’a-i ero an sle prime. ²Sie pront a la matin bonora a monté an sla sima dla montagna për presentete dëdnans a mi. ³Che gnun at compagna e gnanca ch’as fasa vëdde là da quaj banda. L’istess a val për jë strop ëd feje o ‘d vache: a deuvo nen ven-e a pasturé davzin a la montagna”.

⁴Parèj Mosè a l’é andàit a tajesse doe tàule ‘d pera tanme le prime. A la matin bonora chiel a l’é montà an sël mont Sinai coma Nosgnor a l’avìa comandaje, portand an man le doe tàule. ⁵Antlora Nosgnor a l’é calà giù an mes a na nivola e a l’é stàit ambelelà con chiel. A l’ha pronunsià sò nòm, ch’a l’é Jahvé. ⁶Nosgnor, an passand dëdnans a Mosè a l’ha proclamà: “Jahvé, ël Signor! Ël Dé ‘d compassion e ‘d misericòrdia, ch’a l’é tard a dé ‘d castigh e ch’a l’é fedel ant l’amor. ⁷I mantnisso mè amor fin-a a mila generassion, i përdon-o le colpe, j’eror e ij pecà, ma ‘l colpèivol i lo dzòbligo nen; i ciamo cont dle colpe dij pare ai fieuj, e ai fieuj dij fieuj, fin-a a la tersa e la quarta generassion”.

⁸Tut sùbit Mosè a l’é prosternasse fin-a a toché la tèra e a l’ha adorà Nosgnor. ⁹A l’ha dit: “Signor, dàit ch’it l’has acordame tò favor, ven, s’at pias, a compagnene. A l’é sicur che sto pòpol-sì a l’é teston e arviros, ma ti përdon-a nòstre colpe e nòstri pecà e fà ‘d nojàutri toa ardità”.

Arnovassion dl’Aleansa

¹⁰Nosgnor a l’ha replicà: “Scota, mi i stabilisso n’Aleansa. An presensa ‘d tut ël pòpol i farai ‘d prodigi coma ch’a na son mai stàit vëddù prima an tuta la tèra nì an qualsëssìa nassion. Tut së pòpol ch’a l’é a l’antorn ëd ti a vëdrà coma ch’a fan impression j’euvre ch’i farai për ti. ¹¹Contut, fà bin atension, ò Israel, a tut lòn ch’it comando ancheuj. I taparai dëdnans a ti j’amorita, ij canaané, j’ittita, ij perisita e ij gebusé. ¹²Varda bin ëd nen fé dij pat con j’abitant dël pais ch’it ses an camin d’intreje. S’it jë fas, ti ‘t seguitrìe ij sò costum e lòn a sarìa për ti un trabucèt. ¹³A l’opòst, ti tl’has da dësblé ij sò autar, da campé giù soe colon-e sacrà e da rasé ij sò boschet sacrà. ¹⁴Ti ‘t l’has nen d’adoré dj’àutre divinità, përchè ‘l Signor a së s-ciama Ël Gelos, un Dé dont la relassion con ti a l’ha da esse ùnica. ¹⁵Fà gnun pat con j’abitant dël pais. Con soe divinità lor a fan ëd prostitussion e a-j smon-o ‘d sacrifissi. A t’anvitran a mangene le vìtime. ¹⁶Peuj at faran mariè ij tò fieuj con soe fije, fomne ch’a smon-o ‘d sacrifissi a d’àutri dé. A arciarmëran ij tò fieuj tant da feje comëtte adulteri contra ‘d mi an fasendje adoré d’àutri dé. ¹⁷It deuvras nen butete an pé d’idoj ‘d metal fondù.

¹⁸It l’has da selebré la Festa dij Pan sensa Alvà (Masòt): durant set dì it mangiaras pan sens’alvà, coma i l’hai comandate. Sélebra costa festa minca ann ant ël temp fissà dël mèis d’Abib, përchè collì a l’é l’aniversari ‘d toa surtìa d’Egit.

¹⁹ Ij prim-génit ëd minca bestia a më speto, comprèis ij prim-génit mas-cc dij tò strop ëd vache, ëd fèje e ‘d crave. ²⁰Un burichet prim-génit a peul esse riscatà da Nosgnor an smonend n’agnel o na crava giovna a sò pòst. Ma s’it lo veule nen riscaté it l’has da s-ciapeje l’oss dël còl, ma ti ‘t l’has da riscaté minca fieul prim-génit. Gnun a podrà presentesse dëdnans a mi a man veuide.

²¹Ti ‘t l’has ses dì për travajé, ma ‘l dì ch’a fa set ti ‘t l’has d’arposete, fin-a durant le stagion ëd laurura e cola dl’arcòlt.

²²It l’has da selebré la Festa dl’Arcòlt al prinsipi dl’archeuita dël forment, e selebré la Festa dl’Arcòlt dla Ciusa a la fin dla stagion dl’arcòlt.

²³Tre vire l’ann tùit j’òm ëd tò pòpol as presentran dëdnans a mi, ch’a son ël Sovran, ël Signor Dé d’Israel. ²⁴I taparai via j’àutre nassion dëdnans a ti e i slargherai tò teritòri e gnun a l’avrà l’anvìa ‘d tò pais e a lo conquistrà damentre ti ‘t presenta dëdnans al Signor tò Dé tre vire l’ann.

²⁵Compagna nen con ëd pan arlevà ij tò sacrifissi ‘d bestie. Gnente ‘d la carn dël sacrifissi ‘d Pasqua a l’ha da esse conservà fin-a a l’indoman.

²⁶Pòrta al templ dël Signor, tò Dé, ël mej ëd le primissie dij tò camp. “It l’has nen da fé beuje na cavra giovna ant ël làit ëd soa mare”.

²⁷Apress ëd lòn, Nosgnor a l’ha dije a Mosè: “Buta për ëscrit coste istrussion, për motiv ch’a son ij termo dl’Aleansa ch’i faso con ti e con Israel.

²⁸Mosè a l’é restà belelà an sla montagna con Nosgnor quaranta dì e quaranta neuit sensa mangé nì bèive, e a l’ha butà për ëscrit an sle tàule ‘d pera ij termo dl’Aleansa . ij Des Comandament.

Mosè a torna a l’acampament

²⁹Quand che Mosè a l’é calà gù dal Mont Sinai portand an man le due tàule ‘d pera con ël document^[1] dl’Aleansa, chiel as rendìa nen cont che sò visagi a l’era dventà splendrient përchè a l’avìa parlà con Nosgnor. ³⁰Parèj Aron e ‘l pòpol d’Israel, an vedend la radiansa dël visagi ‘d Mosè a l’avìo tëmma d’avzinesse a chiel. ³¹Contut, Mosè a l’ha mandaje a ciamé e a l’ha dit a Aron e ai cap ëd la comunità d’avzinesse e Mosè a l’ha parlaje. ³²Antlora tut ël pòpol d’Israel a l’é avzinassje e Mosè a l’ha notificaje j’istrussion che Nosgnor a l’avìa daje an sël Mont Sinai. ³³Quand che Mosè a l’ha terminà ‘d parleje, a l’é quatasse la facia con un vel. ³⁴Tute le vòlte che Mosè a intrava ant la presensa ‘d Nosgnor ant la Tenda dël Rescontr për parlé con Chiel, a l’avrìa gavasse ‘l vel fin-a a tant ch’a na seurtiva. Antlora a l’avrìa notificaje al pòpol qualonque istrussion che Nosgnor a-j dava, ³⁵e ‘l pòpol d’Israel a l’avrìa vëddù la radiansa ‘s sò visage. Peuj Mosè a l’avrìa torna quatasse la facia fin-a ch’a fussa artornà a parlé con Nosgnor.

Nòte

1. O “jë strument”.