Surtìa

33

¹Nosgnor a l'ha dije a Mosè: "Va, part da sì, ti e 'l pòpol ch'it l'has fàit seurte dal pais d'Egit, monta vers ël pais ch'i l'hai giurà 'd dé a Abraam, a Isaac, e a Giacòb, quand ch'i l'hai dit: 'I lo darai a toa posterità'^[1]. ²I mandrai n'àngel ëdnans a ti e i taparai via ij Canaanita, j'Amorita, j'Itita, ij Perizita, j’Iivita e ij Gebusita. ³Monta vers ës pais andoa ch'a scor ël làit e l'amel. Nopà, mi i montrai nen con vojàutri^[2] përch' i seve 'n pòpol da la testa dura^[3] e i podrìa stermineve për la strà. ⁴Quand che 'l pòpol a l'ha sentù ste cative neuve, a l'é sagrinasse e gnun a l'ha pì butasse adòss ij sò ornament, ⁵përché Nosgnor a l'avìa dit a Mosè: "Dì a j'israelita: 'Vojàutri i seve 'n pòpol da la testa dura. Se mi i dovèissa monté con voi mach un moment sol, iv stermineria. Gaveve donca d'adòss i vòstri ornament parèj ch'i sapia lòn chi l'hai da fé con vojàutri". ⁶Antlora j'israelita a l'han gavasse d'adòss ij sò ornament dacant al Mont Horeb.

La presensa ‘d Nosgnor

⁷Mosè a l'ha ciapà la tenda e a l'ha piantala fòra dal campament, a na bon-a dëstansa dal campament, e a l'ha ciamala "la tenda da l'ancontr"^[4]. Chionque a l'avèissa vorsù consulté Nosgnor, da adess anans a l'avrìa dovù andé fòra dal campament ant la tenda da l'ancontr. ⁸E tute vòlte che Mosè as n'andava a cola tenda-là, tut ël pòpol as levava 'n pé e ciaschëdun as butava a l'intrada 'd soa tenda a vardé Mosè fin tant che chiel a fussa intrà ant la tenda. ⁹E quand che Mosè a l'era intrà 'nt la tenda, la colòna 'd nìvola as bassava e as arestava a l'intrada dla tenda, e 'l Signor a parlava con Mosè. ¹⁰Quand che tut ël pòpol a vëdia la colòna 'd nivola ch'a stava dëdnans l'intrada dla tenda, tut ël pòpol, ciaschëdun a l'intrada 'd soa tenda, as levava 'n pé e as prostrava për adoré l' Signor. ¹¹Nosgnor a parlava con Mosè facia a facia coma quaidun ch'a parla con sò amis. Peuj Mosè a 'rtornava al campament, ma sò giovo servidur, Giosuè, fieul ëd Nun, a chitava nen la tenda.

¹²Mosè a l'ha dit al Signor: "Varda, ti 't l'has dime: 'Fa monté ës pòpol', ma 't l'has nen dime chi ch' a vnirà con mi. Ma ti 't l'has dit: ‘It conòsso për nòm e 't l'has trovà grassia dëdnans ai mè euj’. ¹³Ora, s'i l'hai trovà grassia dëdnans ai tò euj, fame conòsse toe vie, parèj ch'i të conòssa e ch'i peussa seguité a trové grassia dëdnans ai tò euj. Varda, costa nassion a l'é tò pòpol". ¹⁴E Nosgnor a l'ha dit: "Mìa presensa^[5] at compagnerà e it darai d'arpòs". ¹⁵E Mosè a l'ha dije: "Se toa presensa a ven nen con nojàutri, fane gnanca parte da sì, ¹⁶përchè coma podrìa-ne savèj ch'i l'hai trovà grassia dëdnans ai tò euj, mi e tò pòpol, s' it ven-e nen ansema a noi, parèj ch'a-i sìa na distinsion fra nojàutri^[6] e tute l'àutre nassion ch'a-i é an sla facia dla tèra?". ¹⁷E Nosgnor a l'ha dije a Mosè: "I farai lòn ch 'it më ciame, da già ch' it l'has trovà grassia dëdnans ai mè euj e ch'i të conòsso për nòm". ¹⁸E Mosè a l'ha dit: "Fame conòsse toa glòria!". ¹⁹E 'l Signor a l'ha dit: "I farai passé dëdnans a ti tuta mia bontà e i proclamërai dëdnans a ti ël nòm dël Signor: i faso grassia a col chi'i faso grassia e misericòrdia a col ch'i faso misericòrdia". ²⁰Ma a l'ha 'dcò giontà: "Ti 't peude nen vëdde mia facia, përchè gnun a peul vëdde mia facia e vive". ²¹Nosgnor a l'ha dit: "Varda-sì 'n leugh dacant a mi: ti 't staras an sna rochera. ²²Quand ch'a passërà mia glòria, i të butrai ant na chërpura dla rochera e i të quatërà con la man fin tant ch'i sìa passà. ²³Antlora i gavrai via la man e it më vëdras da daré, ma mia facia as dev nen vëddse".

Nòte

1. O "smens".

2. O "an mes ëd vojàutri", o "iv compagnerai nen".

3. O let. "ëd còl dur".

4. O "tabërnàcol".

5. Let. "Mia facia".

6. O "mi e tò pòpol".