Surtìa

24

Selebrassion conclusiva dl’Aleansa

¹Nosgnor a l’ha dije a Mosè: “Monta sì da mi, ël Signor, con Aron, Nadab, Abihu, e stanta ansian d’Israel, e rendeme l’adorassion da leugn. ¹Mach a Mosè a l’é consentì d’avzinesse a mi, ël Signor. Lor a peudo nen avziness-me, e a gnun dl’àutra gent a l’é consentì ‘d monté an sla montagna con chiel”. ³Antlora Mosè a l’é calà giù dal pòpol e a l’ha arpetù tut lòn che Nosgnor a l’avìa dije e ordinaje. Tut ël pòpol a l’ha rësponduje a l’unìsson: “I faroma tut lòn che Nosgnor a l’ha dit!”. ⁴Antlora Mosè a l’ha scrit precis tute le paròle ‘d Nosgnor. An sël fé dël dì a l’é levasse, e a l’ha butà an pé n’autar ai pé dla montagna e dódes pere piantà^[1] për mincaduna dle dódes tribù d’Israel. ⁵Peui a l’ha comandà ai giovo israelita ch’a smonèisso a Nosgnor dj’olocàust e sacrifichèisso ‘d tòr tanme n’oferta ‘d pas. ⁶Mosè a l’ha fàit colé an dij bassin la metà dël sangh ëd cole bestie, e con l’àutra metà a l’ha sbrinciane l’autar. ⁷Peui a l’é andàit a ciapé la Carta dl’Aleansa e a l’ha lesula a àuta vos dëdnans al pòpol. A lolì lor a l’han ancora rësponduje: “I faroma tut lòn che Nosgnor a l’ha dit. A-j faroma ubidiensa”. ⁸Antlora Mosé a l’ha sbrincià ‘l pòpol con ël sangh ch’a l’era ant ij bassin e a l’ha diciarà: “Sto-sì a l’é ‘l sangh dl’Aleansa che Nosgnor a l’ha stabilì con vojàutri conform a tute le paròle dë sta Carta”.

⁹A l’é antlora che Mosè, Aron, Nadab, Abihu e jë stanta ansian d’Israel a son montà an sla montagna ¹⁰e a l’han vëdduje ‘l Dé d’Israel. Sota ai sò pé a-i era coma na stërnìa ‘d safir dnë sclintor coma dël cél medésim. ¹¹Contut, Nosgnor a l’ha nen faje meuire sti privilegià d’an tra j’Israelita: a l’han vëddulo e a l’han mangià e beivù an soa presensa.

¹²Peui Nosgnor a l’ha dije a Mosè: “Monta sù da mi an sla sima dla montagna e resta lì. A sarà antlora che mi it darai le taule ‘d pera con la Lej e ij comandament ch’i l’hai scrivuje për l’istrussion dj’Israelita. ³Parèj, Mosè, ansema a Giosuè, sò agiutant, a l’é montà fin-a an sla sima dla montagna. ¹⁴Mosè a l’avìa dit a j’ansian: “Resté sì e spetene fin-a ch’i artonoma. Aron e Hur a son sì con vojàutri. S’a-i é quajdun ch’a l’ha ‘d question da sotpon-e, ciameje ‘d consej a lor”.

⁵Antlora Mosè a l’é montà an sla sima dla montagna, e na nìvola a l’ha quatala. ¹⁶La glòria ‘d Nosgnor a l’é posasse an sla montagna dël Sinai, e la nìvola a l’ha quatala për ses dì. Ël dì ch’a fà set, Nosgnor a l’ha ciamà Mosè da ‘n mes a la nìvola. ¹⁷La glòria ‘d Nosgnor a smijava a j’euj dj’Israelita là giù an bass coma ‘n feugh afoà an sla sima dla montagna. ¹⁸Peui Mosè a l’é dësparì an mes a la nivola, a l’é montà fin-a an sla sima e a l’é restà ambelelà quaranta dì e quaranta neuit.

Nòte

1. O “pilon”.