Surtìa

12

L'istitussion dla Pasqua

¹Ël Signor a l'ha dit a Mosè e a Aron ant ël pais d'Egit: ²"Cost mèis a venta ch'a sìa për vojàutri ël prinsipi dij mèis: sto-sì a sarà 'l prim mèis dl'ànn. ³A venta ch'i dise a tuta la comunità d'Israel: 'Ant ël dì ch'a fa des ëd cost mèis, ciaschëdun ëd vojàutri ch'a ciapa n'agnel, un për famija. ⁴Se na famija a l'é tròp cita për n'agnel, l'òm e sò vzin ëd ca a venta ch'a ciapo n'agnel conforma 'l numer dla gent - i fareve vòst cont për l'agnel conforma lòn che ciaschëdun a peul mangene. ⁵Vòstr agnel a l'ha da esse përfet^[1], un mas-cc d'un ann; i lo peude ciapé d'antrames le fèje o le cavre. ⁶I l’eve da soagnelo fin-a al dì ch'a fa quatòrdes ëd cost mèis e peuj tuta la comunità d'Israel^[2] a lo dovrà massé al calé dël sol.^{[3] 7}A na ciaperan un po' d' sangh e a lo ampiastrëran an sù ij doi stibi e an su l'architrav dla pòrta dla cà 'ndova a lo mangeran. ⁸A na mangeran la carn col' istèssa neuit. A lo mangeran rostì an sël feu con ëd pan fàit sensa chërsent e con dj'erbe amere. ⁹Mangelo nen cru^[4] o bujì ant l'eva, ma rostilo complet, con soa testa, soe piòte, e soe buele. ¹⁰Gnente a l’ha da resté fin-a a la matin, ma brusé tut lòn ch'a l'é nen stàit mangià fin-a a la matin. ¹¹Sta-sì a l'é la manera ch'i l’eve da mangelo - pront për ël viagi: sàndole ai pé e con ël baston an man. I l’eve da mangelo an pressa. Sta-sì a l'é la Pasqua dël Signor.

¹²I travërserai tut ël pais d’Egit an col’istessa neuit, e i farai meuire tùit ij prim-génit, tant dla gent che dle bestie, e i farai giustissia contra ij dio dj’Egissian. I son mi ël Signor. ¹³Ël sangh a sarà ‘l segn për le ca anté ch’i steve vojàutri. Quand ch’i vëddrai ‘l sangh, i passerai anans e, quant che ‘l castig a tomberà an sël pais d’Egit a tomberà nen an sù vojàutri la piaga dle stërmini. ¹⁴¹Ten-e sto dì-sì coma na memòria e selebrelo con na festa ‘d pelerinagi an onor dël Signor. Costa-sì a l’é n’istitussion perpètua. Tute le generassion a l’han da selebrela.

La festa dij pan sens’ alvà

¹⁵¹Durant set di i mangereve 'd pan sens’ alvà. Ant ël prim dì dla festa i fareve dësparì l’alvà da vòstre ca, përchè se dal prim dì fin-a al dì ch’a fà set quejdun a mangia ‘d pan alvà, col-lì a sarà tajà fòra dal pòpol d’Israel. ¹⁶Ël prim dì dla festa e col ch’a fà set a son ëd dì consacrà a le riunion. An coj dì-là i l’eve da fé gnun travaj, con l’ecession ëd la preparassion dël mangé ch’a l’é necessari. ¹⁷Osservé, donca, la Festa dij pan sens’ alvà, përchè av arciamrà a la ment ch’i l’hai fave seurte tanme n’armada dal pais d’Egit. Tute le generassion a l’han da osservela. A l’é n’istitussion përpetua. ¹⁸Ël prim mèis, dal dì ch’a fa quatòrdes fin-a a la sèira dël dì ch’a fà vintun, i l’eve da mangé ‘d pan nen alvà. ¹⁹Durant coj set dì a l’ha da essje an vòstre ca gnanca na frisa d’alvà, përchè se quejdun - dël pòst o resident ch’a sìa - a mangia ‘d pan alvà, a sarà tajà fòra da la comunità d’Israel. ²⁰Mangé gnente ch’a sia fërmentà. A-i fa nen andoa ch’i vive, ma mangé mach ëd pan fàit sensa alvà.

Preparassion dla Pasqua

²¹Antlora Mosè a l’ha mandà a ciamé tùit j’ansian d’Israel e a l’ha dije: “Ciapé për minca famija n’agnel o un cavròt e sacrifichelo coma la vitima ‘d Pasqua. ²²Fene colé ‘l sangh ant un catin. Peui pijé un fass ëd rame d’issòp e mojelo ant ël sangh. Fërté l’issòp bagnà ‘d sangh an sù ij doi stibi e an su l'architrav dle pòrte ‘d vòstre cà e che gnun ëd vojàutri a seurta da ca fin-a a la matin. ²³Quand che Nosgnor a traverserà l’Egit për castighelo, a vëdrà ‘l sangh fërtà an sù ij doi stibi e an su l'architrav ëd vòstre pòrte. Antlora a passerà pì anans e a permëttrà nen che l’àngel dla mòrt, lë sterminator, a intra an vòstre ca.

²⁴Arcordeve bin ëd còste istrussion: a l’é ‘n decret përpetuo che vojàutri e ij vòstr dissendent i l’eve da osservé për sèmper. ²⁵Quand ch’i sareve intrà ant ël pais che Nosgnor av darà, coma ch’a l’ha bin promëttuve, i seguitereve a osservé costa sirimònia. ²⁶E quand ch’ij vòst fieuj a voreran savèj lòn ch’a veul dì tut sossì, ²⁷i rëspondreve parèj: “Sto-sì a l’é ‘l sacrifissi dla Pasqua an onor ëd Nosgnor, përchè chiel a l’é passà pì anans da le ca dj’Israelita an Egit. Antant che chiel a castigava j’egissian, a l’ha risparmià nòstre famije”.

²⁸Quand che Mosè a l’ha finì ‘d parlé, tut ël pòpol a l’é prosternasse fin-a a tèra pr’ adoré Nosgnor. 12:28 Peui j’israelita a son andass-ne e a l’han compì lòn che Nosgnor a l’avìa comandà pr’ ël mojen ëd Mosè e Aron.

Mòrt dij prim-génit e surtìa d’Egit

²⁹A mesaneuit Nosgnor a l’ha fàit meuire tùit ij prim-génit dël pais d’Egit, dal prim-génit dël Faraon regnant, fin-a ai prim-génit ëd coj ch’a j’ero an përzon. A son mòrt ëdcò ij prim-génit dle bestie. ³⁰Cola neuit, quand ch’ël Faraon, tùit ij sò cortisan e tuti j’egissian a son levasse, ëd grand lament a l’é sentisse për tut ël pais d’Egit: an tute le ca a-i ero ‘d mòrt! ³¹Antlora Faraon a l’ha mandà a ciamé Mosè e Aron ch’a l’era ancora neuit. A l’ha dije: “Seurte d’an mes ëd mè pòpol con tùit j’israelita. Andé a adoré ‘l Signor coma ch’i l’eve domandà. ³²Porté pura con vojàutri tùit ij vòstri strop ëd feje e ‘d vache, coma ch’i veule. Andevne via e preghé ‘dcò për mi. ³³Tuti j’egissian adess fin-a a cissavo ‘l pòpol d’Israel a seurte dal pais tant pì an pressa possìbil, për tëmma che tùit a l’avèisso da meuire.

³⁴Peui j’Israelita a l’han ciapà l’ampast dël pan ch’a l’era ancora nen fërmentà, a l’han anvlupà soe erchëtte pastòire ant ij sò mantej e a son cariassje an sla schin-a. ³⁵J’israelita a l’han fàit tut conform a j’istrussion ëd Mosè e a l’han ëdcò ciamà a j’egissian ëd deje ‘d ròba da vestisse e d’oget d’argent e d’òr. ³⁶Nosgnor a l’ha fàit che j’egissian a fusso bin dispòst anvers a j’Israelita^[5] e a l’han daje tut lòn ch’a l’avìo ciamaje. A l’é parèj ch’a l’han dëspojà j’egissian ëd soe richësse!

³⁷Cola neuit ël pòpol d’Israel a l’ha chità Ramsès an diression ëd Sucot. A j’ero apopré sessent mila òm, sensa conté le fomne e le masnà. ³⁸A son andasne con lor ëdcò na geneuira ch’a l’era nen israelita ansema a motobin dë strop ëd feje e ‘d vache. ³⁹Sò pan ëd lor a l’era col ch’a l’avìo fàit cheuse con la pasta nen alvà. A l’avio nen butaje d’alvà përchè ‘l pòpol a l’era surtì da l’Egit an pressa e a l’avìo nen avù ‘l temp ëd prontesse ‘d pan o d’àutr mangé.

⁴⁰Ël sogiorn dj’israelita an Egit a l’era stàit ëd quatr sent trenta agn. ⁴¹An efet, a l’era pròpi ant l’ùltim dì dij 430 agn che tuta l’armada dël Signor a l’era surtìa da l’Egit. ⁴²Cola neuit Nosgnor a l’avìa mantnù la promëssa ‘d fé seurte sò pòpol dal pais dEgit. Për ësto motiv-sì costa neuit a l’é dël Signor e a l’ha da esse comemorà da tùit j’israelita da generassion a generassion.

Istrussion për la Selebrassion dla Pasqua

⁴³Nosgnor a l’ha dit a Mosè e a Aron: “Coste-sì a son le istrussion për la festa dla Pasqua. Gnun forësté a l’ha da mangé la sin-a ‘d Pasqua. ⁴⁴Contut, jë s-ciav ch’a son ëstàit cata, a la peudo mangé s’a son stàit sugetà a la sirconcision. ⁴⁵Ij resident temporari e ij salarià a l’han nen da mangene. ⁴⁶Minca n’agnel ëd Pasqua a l’ha da esse mangià ant na ca sola. Portene pa la carn fòra dla ca, e s-ciapé gnun ëd sò òss. ⁴⁷Tuta la comunità d’Israel ha l’ha da selebré la Pasqua. ⁴⁸S’a-i son dij forësté ch’a vivo an tra ‘d voi ch’a veulo ‘cò selebré la Pasqua an onor ëd Nosgnor, che tùit ij mas-cc as faso sogeté a la sirconcision. Mach anlora a podran selebré la Pasqua con vojàutri tanme coj ch’a son nassù ant ël pais. Gnun mas-cc ch’a sia nen stàit sugetà a la sirconcision a l’avrà mai da mangé l’agnel ëd Pasqua. ⁴⁹Coste istrussion as aplico a tuti, tant a j’Israelita, che ai forësté ch’a vivo an tra ‘d voi.

⁵⁰Parèj, tut ël pòpol d’Israel a l’ha scotà tut lòn che Nosgnor a l’avìa comandà a Mosè e a Aron. ⁵¹Ant col istess dì Nosgnor a l’ha fàit seurte ‘l pòpol d’Israel da l’Egit coma s’a fussa n’armada.

Nòte

1. O “complet”

2. Sossì a l'é 'n pleonasn (na paròla carià) e a veul dì che ògni famija a deuvrà massé l'agnel.

3. O “a la sèira”.

4. Mach rostì an part o brusatà.

5. O “a-j vardèisso con favor” o “con simpatìa”.