1Nosgnor a l’ha ancora parlaje a Mosè. 2A l’ha dije: “Dà l’òrdin a j’Israelita che, se n’òm o na fomna as rend solenement a Nosgnor con ël vot dël nazireàt, 3a l’ha da astnisse da tute le beivande alcòliche. A beivrà nen d’asil nì d’àutre beivande arbeujìje; a beivrà nen ëd most, nì a mangerà d’uva, nì frësca, ni sëcca. 4Mentre ch’a dura ‘l temp ëd sò nazireàt, a mangerà o a beivrà gnente ‘d lòn ch’a ven da l’uva - gnanca j’oss o la pèil.
5Durant ël temp ëd sò vot, as tajera nen ij cavej; fin-a ch’as compissa ‘l temp dël vot ch’a l’ha fàit a Nosgnor, a sarà na përson-a consacrà, e as lasserà chërse longh ij cavèj. 6Durant ël temp ëd soa consacrassion a Nosgnor, a peudrà nen avzinesse a un cadàver. 7Fin-a se la përson-a mòrta a l’é sò pare, mare, frel, o seur, as farà nen impura për ël tocament ëd përson-e mòrte, dagià ch’a pòrta an sla testa la marca ‘d distinsion dla consacrassion a sò Dé; ij cavèj longh. 8Për tut ël temp ch’a dura sò vot ëd nazireàt, a sarà na përson-a consacrà a Nosgnor.
9Se quajdun ch’a-j sta davzin a meuir ëd còlp e parèj a-j lassa an condission d’impurità ritual la consacrassion ëd soa testa, quand ch’as compisso set dì a l’avrà da tajesse ij cavèj a ras. A sarà purificà parèj da soa impurità. 10L’indoman. ël dì ch’a fà eut, a porterà doe tórtole o doi colomb al sacerdòt, a l’intrada dël tabernàcol[1]. 11Ël sacerdòt a smon-rà un dj’osej coma ‘n sacrifissi për ël pëccà e l’àutr an olocàust[2]. A farà parèj ël sacrifissi d’espiassion dël pëccà ch’a l’ha comëttù për esse intrà in contat con un cadàver, e la përsona consacrà a resterà purificà da la mira ritual. Cola-lì a tornerà a consacresse e as lasserà chërse torna ij cavèj. 12Ij dì dël vot ch’a l’ero stàit completà anans soa contaminassion a conteran pì nen, përchè la marca ‘d soa consacrassion a l’era restà impura.
13Costa-sì a l’é la lej dle përson-e consacrà për ël vot dël nazireàt: ël dì ch’as compiss la fin ëd soa consacrassion, a l’avrà da andé a l’intrada dël Tabernàcol, 14an portand costa oferta a Nosgnor: n’agnell ëd n’ann sensa gnun difet ch’a smonran an olocàust, na feja ëd n’ann sensa gnun difet ch’a smonran coma ‘n sacrifissi për ël pëccà e ‘n moton sensa gnun difet ch’a smonran coma ‘n sacrifissi ‘d comunion[3]. 15A porteran ëdcò na cavagna ‘d pan ëd fior ëd farin-a fàit sensa ‘d chërsent, ëd fogasse ampastà con d’euli, e ‘d galëtte fàite sensa ‘d chërsent onzùe d’euli, ansema a soe oferte ‘d farin-a e ‘d vin. 16Ël sacerdòt a presentrà coste oferte dëdnans a Nosgnor e a smonrà ‘l sacrifissi për ël pëccà e l’olocàust. 17Apress ëd lòn a smonrà a Nosgnor ël moton coma ‘n sacrifissi ‘d comunion, ansema a la cavagna ‘d pan sensa ‘d chërsent e l’oferta ‘d farin-a e ‘d vin.
18A la fin, la përson-a consacrà as tajerà ij cavèj dëdnans a l’intrada dël tabernàcol. A ciaperà i sò cavèj tajà, marca dla soa consacrassion, e a-j butrà an sël feugh sota ‘l sacrifissi ‘d comunion. 19Peui ël sacerdòt a pijerà la spala cheuita dël moton e, da la cavagna, na fogassa e na galëtta sensa chërsent, e a-j butrà ant le man dla përson-a ch’a l’avìa consacrasse, apress che costa a l’abia tajasse ij cavèj. 20Antlora ‘l sacerdòt a na farà la presentassion dëdnans a Nosgnor. Coste oferte a son sacrà e ‘d pertinensa dël sacerdòt, ansem al pét e a la cheussa ch’a-j son arservà. Apress ëd sossì, la përson-a ch’a l’avìa consacrasse a podrà bèive ‘d vin.
21Costa-sì a l’é donca la lej dle përson-e consacrà për ël vot dël nazireàt ch’a fan la promëssa ‘d porté coste oferte a Nosgnor. A podran porté ‘dcò d’àutre oferte s’a peulo përmëttsje. Coj ch’a faran ës vot a lo compiran conforna ‘l ritual dël vot ëd consacrassion.
22Nosgnor a l’ha ancora parlà a Nosgnor. A l’ha dije: 23“Dì a Aron e ai sò fieuj ch’a benedìsso ‘l pòpol d’Israel con costa benedission-sì: 24Che Nosgnor at benedissa e at goerna. 25Ch’at fasa vëdde la lus ëd sò visagi[4] e ch’at sia favoèivol. 26Ch’a fissa sò sguard an sù ti e ch’at daga la pas”. 6:27 Minca na vira che lor a benediran ël pòpol d’Israel a mè nòm, mi medésim i-j benedirai[5].
O “tenda dël rëscontr”.
O “sacrifissi complet”.
O “ëd pas”.
O “Ch’at sorida”.
O “Quand che lor a prononsieran ‘l mè nòm dzora j’israelita, mi ij benedirai”.