1Antlora Nosgnor a l'ha dije a Aron: Ti, tò fieuj, e la casà 'd tò pare con ti, i sareve grevà dal pèis ëd le colpe comëttùe anvers ël Santuari. Tutun, dle trasgression ch’as comëtto ant l’esercissi ‘d vòst sacerdòssi, i sareve responsabij mach ti e ij tò fieuj.
2Pòrta con ti ij tò frej, la tribù ‘d Levi, la tribù ‘d tò pare, parèj che lor a peudo giontesse a ti e d’esse d’agiùt damentre che ti e ij tò fieuj i sareve dëdnans la Tenda dl’Aleansa[1]. 3Lor a l’han la responsabilità ‘d pijesse soen ëd vojàutri e dël Tabernacol antregh, ma a condission ch’a vado pa avzinesse a j'asi dël Santuari, nì a l'autar, përchè a l’abio nen a meuire nì lor e nì vojàutri. 4Lor a l’han da giontesse a vojàutri e a saran responsabij dla Tenda dël Rëscontr, pr’ ël servissi dla Tenda, ma gnun ch’a na sia pa autorisà[2] a podrà avzinesse a vojàutri. 5Mach vojàutri i esercitereve le funsion dël Santuari e dl’autar. Parèj i evitereve ch’a s-ciata torna mia indignassion contra j’Israelita. 6A l’é stàit mi ch’i l’hai sernù ij vòstri frej, ij Levita, d’an mes a j’Israelita. Për vojàutri lor a son tanme ‘n cadò dël Signor për fé l’esecussion dij dover dla Tenda dël Rëscontr, 7Ma it ses ti e ij tò fieuj ch’iv cariereve dij dover sacerdotaj për tut lòn ch’as fà a l’autar e ant ël Leugh santissim ch’a-i é darera dël Ridò. A l’é mi ch’iv faso ‘l don dël sacerdòssi. A vojàutri i fido le funsion sacerdotaj, ma la përson-a ch’a l’é pa autorisà ch’a-j s’avzin-a a l’avrà da esse condanà a mòrt[3].
8Nosgnor a l’ha ‘ncora dije a Aron: Varda, I l’hai date la responsabilità 'd tut lòn che a ven prëlevà an sj'oferte. Costa part ëd tut lòn che j’Israelita am consacro, i la dago a ti e ai tò dissendent coma ‘n privilegi d’unsion sacerdotal. A l’é un dirit përpètuo. 9Dle oferte pì sacrà, con l’ecession ëd tut lòn ch’a l’é stàit brusà për mi, a l’è ‘d vòstra pertinensa sossì: tut lòn che j’Israelita am presento coma d’oferte ‘d farin-a, ëd sacrifissi pr’ ël pëccà e sacrifissi ‘d riparassion. Cole-lì a son d’oferte santissime ch’a son ëd pertinensa toa e dij tò dissendent. 10I-j mangereve ant un leugh sacrà. A na podran mangé, contut, j’òm e ij giovnòt dle famije sacerdotaj, përchè ch’as trata d’aliment sacrà.
11Ëd pì, at corispond la part arzervà dle oferte dj’Israelita che ti ‘t t’has presentame. It na faso don, ai tò fieuj e a toe fije coma ‘n dirit përpètuo. Tuti coj ch’a son ëd toa famija e ch’a son an condission ëd purëssa ritual a na podran mangé. 12It dago ‘dcò tute le primissie dj’arcòlt che j’Israelita a smon-o al Signor: la part pì bon-a dl'euli, dël vin e dël forment. 13Tute le primissie dl’arcòlt dij camp ch’a son smonùe al Signor a saran për ti. Coj ch’a son ëd toa famija e ch’as trovo an condission ëd purëssa ritual a na podran mangé.
14A l’é ‘dcò ‘d toa pertinensa tut lòn che Israel a consacra ‘d manera compléta al Signor. 15Tùit ij primnà, tant dj’òm che dle bestie, che j’Israelita a smon-o al Signor, a saran për ti. Contut, faje paghé un riscàt pr’ ij primnà dj’òm e dij primnà dle bestie impure. 16A l’avran da esse riscatà quand ch’a compisso un mèis. As na fisserà ‘l pressi an sinch sicl d’argent, conform a l’unità ‘d pèis ufissial dël Santuari, ch’a l’é ‘l sicl ëd vint ghera. 17Ij primnà dle vache, dle feje e dle crave, contut, as le podran pa riscaté përchè ch’a son sacrà. Vërsa ‘l sangh ëd lor ai pè dl’autar e brus-ne la grassa com un përfum d’odor agreàbil al Signor. 18La carn ëd lor a vnirà a ti; coma ch’a son për ti ël pét e la còssa drita ch’a l’han presentame.
19Tuta la part arzervà ‘d lòn che j’Israelita a presento a Nosgnor coma d’oferte sacrà, mi i la dago a ti, ai tò fieuj e a toe fije. A l’é ‘n dirit përpètuo, n’aleansa ch’i faso con ti e con ij tò dissendent, sigilà con ëd sal dëdnans al Signor.
20Nosgnor a l’ha dije ‘ncora a Aron: “ Ti ‘t l’avras gnun-a ardità an soa tèra ‘d lor, nì ‘t t’avras na qualsëssìa porsion ëd proprietà an tra ‘d lor - i son mi toa porsion e toa ardità an tra j’Israelita. 21Varda, i l’hai daje ai Levita tute le décime che j’Israelita a l’han da paghé, coma salari pr’ ël servissi ch’a fan a la Tenda dël Rëscontr. 22J’Israelita a l’avran pì nen da acostesse a la Tenda dël Rëscontr, dësnò lor a l’avran da porté ‘l pèis ëd sò pëccà e a l’avran da meuire. 23Ël servissi dla Tenda dël Rëscontr a sarà carià mach ai Levita, e lor a saran responsabij dle trasgression ch’a comëtto. Costa-sì a l’é na lej përpètua pr’ ij vòstri dissendent. Ij Levita a l’avran gnun’ àutra ardità an tra j’àutre tribù, 24përchè soa ardità ‘d lor a saran le décime che j’Israelita a riservo pr’ ël Signor. A l’é për lòn ch’i l’hai dije che lor a ‘rseivran gnun’ ardità an tra j’àutre tribù.
25Nosgnor a l’ha parlaje ‘ncora a Mosè. A l’ha dije: 26It l’has da parlé ai Levita e dije: ‘Quand ch’i l’avreve arseivù da j’Israelita le décime ch’i dago a vojàutri tanme n’ardità, smonje la décima part al signor. 27Costa oferta a sarà coma s’i l’avèisse riservà pr’ ël Signor la décima dël gran ch’a ven da l’éira e dël vin neuv ch’a riva dal tòrcc. 28Parèj, ëdcò vojàutri i riservereve da tute le décime ch’i l’avreve arseivù da j’Israelita n’oferta pr’ ël Signor. Cost’oferta ch’i riservereve pr’ ël Signor dèila al sacerdòt Aron. 29Dij don ch’i l’avreve arseivù, riservene la mej part coma n’oferta consacrà al Signor’’.
30Ai Levita dije ‘dcò: ‘Quand ch’i l’avreve separà la mej part dle décime, a sarà coma si vojàutri, ij Levita, i l’avèisse pagà le décime an sël ricavà dl'èira e an sla réndita dël tòrcc. 31I podreve mangé lòn ch’a vansa an qualsëssia leugh con vòstre famije, përché ch’a l’é ‘l salari pr’ ël servissi ch’i feve a la Tenda dël Rëscontr. 32S’i l’avreve riservà la mej part pr’ ël Signor, i sareve nen colpèivol ëd profané j’oferte sacrà dj’Israelita, e i l’avreve nen da meuire.
Mach lor a podran ufissieje.
O “gnun ëstrangé” .
O “a meuirerà”.