Giosuè

20

Le sità d’arfugi

¹Nosgnor a l’ha dije a Giosuè: ²“Parla a j’Israelita da mia part e dije: ‘Feve 'd sità d'arfugi coma che già i l'avìa davne për mojen ëd Mosè, ³përchè a peussa trové sosta chi l’abia massà cheicadun sensa dësne e sensa premeditassion e a peussa trové dë scampé da chi a l’ha da vendichene la vìtima.^[1]4Ël përseguità a scamperà ant un-a 'd coste sità e an stasend ant l'andron ëd la pòrta, a dëmostrerà la dësgrassia ch'a lé ancapitaje dëdnans j'ansian, che a esército l'autorità an cola sità. Dòp l'esposission dij sò fàit, lor a lo faran intré e a j'assegneran un leu andova sté an mes a lor. ⁵Se 'l vendicator dël sangh a vnirà për ciapelo, lor a-j lo consegneran pa an soe man, përchè 's massida a l'ha massà cheicadun sensa vorèilo e sensa ch'a sia mai staie cheicòsa an tra 'd lor, për ël temp andré. ⁶Chiel a starà ant la sità fin-a che a sia comparì an giudisse dëdnans a la ciambreja, e fin-a ai di dël temp ëd la mòrt dël prèive pì àut. Mach antlora l'amassida a podrà torné a ca soa, ant la sità andova ch'a l'era scapà”.

⁷Antlora j’Israelita për lolì a l’han sernù: Chedes an Galilea ant le bande 'd montagna 'd Néftali, Sichem dij mont d'Efraim e Chiriat-Arbe, valadì Ebron, an sij mont ëd Giuda. ⁸Dë 'd là dël Giordan, a levant ëd Gérich, a l'han fissà Beser, ant la piarda deserta, che apartenìa a la tribù ëd Ruben, Ramòt ant ël Ghilead, ëd la tribù ëd Gad e Golan ant ël Basan, ëd la tribù ëd Manasse. ⁹Coste a son ëstàite le sità stabilìe për tuit ij fieuj d'Israel e për ij forësté ch'a stan an mes a lor, përchè chicassìa a l'avèissa massà cheicadun sensa dësne, av trovèissa sosta legal e a l'avèissa parèj pa da meuire për man dël vendicator dël sangh, anans che l'amassida andèissa a presentesse dëdnans ëd la ciambreja.

Nòte

1. O “dal vendicator dël sangh”.