Giosué

5

¹Ij rè dj’Amorita ch’a vivìo a ponent dël Giordan e tùit ij rè cananita ch’a stavo arlongh la còsta dël Mediterani a l’han sentì dì ëd lòn che Nosgnor a l’avìa fàit. Cand ch’a l’han savù che Nosgnor a l’avìa sëccà j’aque dël Giordan përchè a passèisso j’Israelita, a son perdusse ‘d coragi e a podìo gnanca pì fiatì da la tëmma ch’a n’avìo.

Na neuva generassion a l’é sogetà a la sirconcision

²An col temp-là Nosgnor a l’ha dit a Giosué: “Fev-ne ‘d cotèj ëd pera e sogeté costa sconda generassion d’Israelita a la circoncision”. ³Antlora Giosué a l’ha fasse fé ‘d cotej ëd pera e a l’ha sogetà a la circoncision tùit ij mas-cc d’Israel a Gibeath-haaraloth. ⁴A l’ha sogetaje a la circoncision përchè tùit j’òm ch’a j’ero pro d’età për combate an bataja cand ch’a l’han chità l’Egit, a j’ero mòrt ant ël desert. ⁵Coj ch’a l’avìo chità l’Egit a j’ero stàit bin sogetà a la circoncision, ma gnun ëd coj ch’a j’ero nassù apress la sortìa da l’Egit, durant ël temp ant ël desert, a-j na j’ero stàit sogetà. ⁶An efet, j’Israelita a l’avìo marcià quarant’agn pr’ ël desert fin-a a la mira che tùit j’òm ch’a j’ero pro d’età për combate an bataja cand ch’a l’han chità l’Egit a son mòrt. Përchè lor a l’avìo nen scotà Nosgnor, e Nosgnor a l’avìa fait giurament che chiel a l’avrìa nen lassaje vëdde ‘l pais ch’a l’avìa promëttù ai sò antich, un pais ch’a cola ‘d làit e d’amel. ⁷Parèj Giosué a l’ha sogetà a la circoncision ij sò fieuj ëd lor - coj ch’a j’ero chërsù për pijé ‘l pòst ëd ij sò pare - dagià che durant la marsa pr’ ël desert lor a j’ero nen stàit sogetà a la circoncision. ⁸Apress la circoncision, tùit a son restà ant ël campament a l’arpòs fin-a a che soe blëssure a fusso varìe. ⁹Peuj Nosgnor a l’ha dit a Giosuè: “Ancheuj i l’hai tirà vìa^[1] da voi ël dzonor^[2] dl’Egit”. Për lòn a col leugh a l’han daje ‘l nòm ëd Ghilgal, ch’a l’é l’istess ch’a l’ha ancora ancheuj.

Prima Pasqua an Canaan

¹⁰J’Israelita a l’han drissà l’acampament a Ghilgal, an sla pian-a ‘d Gèrico, e a l’han selebraje la festa ‘d Pasqua, la sèira del quatòrdes del mèis. ¹¹L’indoman d’avèj selebrà la Pasqua a l’han comensà a mangé ‘l gran rostì e ‘l pan sens’ alvà ch’a l’avìo prontà da l’amson dël pais. ¹²Da cola matin-lì a l’é chitaje ‘d calé giù la mana. A l’é da col temp-lì che j’Israelita a l’han mangià lòn ch’a chërs an Canaan.

Aparission a Giosué

¹³Un dì che Giosué a l’era da le bande ‘d Gèrico, a l’ha vardà ‘n sù e a l’ha vëddù n’òm drit dëdnans a chiel con na spa ‘n man. Giosué a l’é avzinassje e a l’ha dije: “Ses-to n’amis o ‘n nemis?”. ¹⁴Col-li a l’ha rësponduje: “I son ël cap dl’armèja ‘d Nosgnor. I son rivà pròpi adess”. Cand ch’a l’ha sentì lòn, Giosué a l’ha prosternasse con la facia a tèra e a l’ha dije: “Lòn ch’a comanda Nosgnor a sò sërvent?” ¹⁵Ël cap dl’armèja ‘d Nosgnor a l’ha rësponduje: “Gavte le sàndole përchè ‘l leugh anté ch’it stas a l’é sacrà!” E Giosué a l’ha gavassje.

Nòte

1. O “i l’hai fàit rolé vìa”.

2. O “onta”.