Deuteronòmi

31

Giosué, sucessor ëd Mosè

¹Mosè a l’ha ‘ncora adressaje coste paròle a tut ël pòpol d’Israel. ²A l’ha dije: “Mi d'ancheuj i l'hai sentevint ani e i peus pa pì andé e vnì coma ch’i veui; nen mach, ma Nosgnor a l'ha dime: Ti ‘t travërsras pì ël Giordan. ³Ël Signor medésim, tò Dé, at passerà ‘dnans e a dësblerà dëdnans a ti tute le nassion ch’a-i é da l’àutra banda dla rivera përchè ti ‘t peude ocupene ij sò teritòri. Giosué a l'é col ch’a l'ha da passete anans, coma che Nosgnor a l'ha dit. ⁴Ël Signor a farà con coste nassion lòn ch’a l’ha fàit con Sicon e Ògh, re dj'Amorita, e con ij sò teritòri, ch’a l’ha dësblaje. ⁵Ël Signor a-j butrà an vòstre man: i l’eve da trateje precis coma chiel a l’ha comandate. ⁶Donca, sie fòrt e decis, gnun-e tëmme; sie nen vigliach dëdnans a lor, përchè a l'é 'l Signor tò Dé ch'a marcia con ti: at chiterà nen e t’abandonrà pa”.

⁷Antlora Mosè a l’ha mandà a ciamé Giosuè e a l'ha dije a la presensa ‘d tut Israel: “Sie fòrt e decis, përchè ‘t saras ti a fé intré cost pòpol ant ël pais che Nosgnor a l’ha promëttù ai sò antich. Ti a na faras la spartission an tra j’Israelita. ⁸A sarà Nosgnor medésim a marcé ‘dnans a ti e a a starà ‘nsema a ti, chiel at chiterà mai nì at bandonrà!”.

Letura solen ëd la Lej minca set agn

⁹Peuj Mosè a l’ha butà për ëscrit costa Lej e a l’ha dàjla ai sacerdòt levita ch’a pòrto l’Érca dl’Aleansa ‘d Nosgnor e a tuti j’ansian d’Israel. ¹⁰Mosè a l’ha daje cost órdin: “Ëd set agn an set agn, al temp precis dl'ann dël condon dij débit, a la festa dle Bënne, ¹¹ant ël moment che tut Israel a sarà vnùit a presentesse dëdnans al Signor tò Dé, ant ël pòst che chiel a sern, ti ‘t faras la letura ‘d costa Lej a vos àuta. ¹²Cònvoca ‘l pòpol - òm, fomne e masnà, e ‘dcò ij foresté ch’a stan an toe sità. Parèj a podran ëscoté e amprende d’avèj timor dël Signor vòst Dé, e as pijeran varda ‘d buté an pràtica tute le paròle ‘d costa Lej. ¹³Ëdcò ij vòstri fieuj, che ancora a la conòsso nen, a scoteran e a ‘mprendran d’avèj timor dël Signor vòst Dé, tùit ij dì ‘d vòstra vita ant ël pais ch’i l’avreve ‘l possess, na vira ch’i sareve dëdlà dël Giordan.

Israel a sarà infidel al Signor

¹⁴Nosgnor a l’ha dit a Mosè: “Ël dì ‘d toa mòrt as avzin-a. Manda a ciamé Giosuè e presenteve tùit e doi a la Tenda dël Rëscontr. Ambelelà i darai ij mè órdin. Antlora Mosè e Giosuè a son presentasse a la Tenda dël Rëscontr. ¹⁵Nosgnor a l’é manifestasse an na colòna ‘d nìvole, ch’a l’é fërmasse a l’intrada dla Tenda. ¹⁶Nosgnor a l’ha dije a Mosè: “Quand it meuireras e at giontras ai tò grand^[1], ës pòpol as prostituirà andand dapress ai dio foresté ch’a son ant ël pais andova ch’a stan për intré. Am chiteran e a s-ciapran l’aleansa che mi i l’avìa fàit con lor. ¹⁷Col di, mia ira as vischerà contra ‘d lor. Mi i j'abandonerai, i stërmerai mè visagi da lor, e lor a dventran la pijàita d’àutre nassion, a-j cascheran adòss ëd maleur e d’aflission. Col dì lor a comprendran che coste dësgrassie a son vnùje adòss përchè mi, sò Dé, i sarai pì an mes a lor. ¹⁸Vera, col dì i stërmerai da lor mè visagi për tut ël mal ch’a l’avran comëttù virand-se anvers a d’àutri dio.

¹⁹Ora, scrive costa càntica, e mostrela a j’Israelita e ch’a l’amprendo, përchè costa càntica am sia ‘d testimoniansa contra ‘d lor. ²⁰Quand ch’i fareve intré cost pòpol ant ël pais ch’i l’hai promëttù ai sò grand, un pais ch’a cola ‘de làit e d’amel, e chiel a na mangerà ij frut fin-a a d’ess-ne arpatà e a vnirà grass, lor as dëstorneran anvers a d’àutri dio për adoreje. Am arfuderan e a s-ciaperan mia aleansa. ²¹Antlora, quand a-j cascheran adòss vàire maleur e angòsse, costa càntica a sarà na testimoniansa ch’a j’acuserà, përchè a sarà pa dësmentià dai sò dissendent. I conòsso j’intension ch’a l’han an ment prima ‘ncora ‘d feje intré ant ël pais ch’i l’hai promëttuje con sarament.

²²Col dì, donca, Mosè a l’ha scrivù costa càntica e a l’ha mostràila a j’Israelita. ²³Peui Nosgnor a l’ha comandà a Giosuè, fieul ëd Nun: “Sìe fòrt e decis, përchè ti ‘t faras intré Israel ant ël pais ch’i l’hai promëttù. Mi i sarai con ti.

²⁴Finì ch'a l'avìa Mosè dë scrive dzora d'un ròtol tute le paròle 'd costa lej, ²⁵a l’ha comandà ai Levita ch’a porto l’Érca dl’Aleansa ‘d Nosgnor: ²⁶“Pijé cost lìber ëd la Lej e butelo dacant ëd l’Érca dl’Aleansa dël Signor, vòst Dé: a sarà na testimoniansa contra ‘d ti; ²⁷I conòsso tò caràter arviros e ch’it ses un teston. Se fin-a ancheuj, antramentre ch’i vivo ancora an tra 'd vojàutri, i seve stàit arviros contra 'd Nosgnor, tant pì i lo sareve dòp ch'i sarai mòrt! ²⁸Convoché, donca, ambelessì dacant ëd mi, tuti j’ansian e ij cap ëd vòstre tribù: i veuj feje sente le paròle ‘d costa càntica. I pijarai ‘l cél e la tèra coma ‘d testimòni contra ‘d lor. ²⁹I sai pro bin che apress mia mòrt, iv përvertireve e i vë slontanreve dal senté ch’i l’avìa dive d’andeje dapress; a la fin i sareve frapà da la dësgrassia përchè ch’i fareve lòn ch’a ofend Nosgnor e i lo fareve indigné ‘d vòstra condòta. ³⁰Antlora Mosè a l’ha faje sente a tuta la ciambrea d’Israel le paròle ‘d costa càntica dal prinsipi a la fin.

Nòte

1. Lét. “it cogeras ansem ai tò grand”, “ti të staghe për andurmite con ij tò grand”.