Deuteronòmi

26

Oferta dle primissie e confession ëd fej

¹Quand ch’it saras intrà ant ël pais che ‘l Signor, tò Dé, at dà an ardità e ch’it saras ëstabilite ambelelà coma toa proprietà, ²pija na part ëd le primìssie ‘d tùit ij frut ch’it cheujeras da la tèra che ‘l Signor, tò Dé, at dà, butla ant na cavagna e va ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù përch’ a pòrta sò nòm^[1].

³Ansilà it të presentras al sacerdòt ch’a sarà an fonsion an coj dì-là, e it jë diras: “I diciaro ancheuj dëdnans a Nosgnor, mè Dé, ch’i son intrà ant ël pais che Nosgnor a l’avìa promëttù ai nòstri antich”. ⁴Ël sacerdòt a arseivrà la cavagna da toe man e a la butrà dëdnans a l’autar ëd Nosgnor, tò Dé.

⁵Peuj, a la presensa ‘d Nosgnor, tò Dé, it diras sossì: “Mè antich^[2], Giacòb, a l’era n’arameo sensa residensa fissa^[3], ch’a l’era andàit a sté coma ‘n foresté an Egit con soa famija. A j’ero nen vàire, ma an Egit lor a son dventà na nassion granda, fòrta e numerosa. ⁶J’egissian a l’han maltratane, a l’han crasane e a l’han obligane a fé ‘d travaj grev. ⁷Antlora i l’oma suplicà Nosgnor, ël Dé dij nòstri antich, ch’an giutèissa, e chiel a l’ha scotà ij nòstri crij e a l’ha vëddù nòstri sagrin, nòstre pen-e e nòstra opression. ⁸Parèj Nosgnor a l’ha fane seurte da l’Egìt con man fòrta e con con bras poderos, con dij gran segn e ‘d prodigi an mes al grand ëspavent dij nòstri nemis. ⁹A l’a portane an së leugh-sì e a l’ha dane sto pais, un pais andoa ch’a scor ëd làit e d’amel. ¹⁰A l’é për lòn ch’ adess i pòrto coste primissie dij frut ëd la tèra che ti, ò Signor, it l’has dame”.

Peuj, lassa la cavagna an presensa ‘d Nosgnor, e prostern-te dëdnans a chiel. ¹¹Apress ëd lòn ti ‘t podras andé a fé festa e a arlegrete për l’abondansa che Nosgnor, tò Dé, a l’ha acordà a ti e a toa famija. Spartiss cola bon-a ròba ‘dcò con ij Levita e con ij foresté^[4] ch’a stan con vojàutri.

Orassion damentre ch’a së smon-o le décime

¹²Minca tre agn, a sarà l’ann dle décime. Antlora it l’avras da buté da part la décima part ëd tò arcòlt e ch’a sia a disposission dij Levita, dij foresté, dj’orfanin e dle vidoe, përchè a l’abio pro da mangé an toe sità.

¹³Peuj diciara dëdnans a Nosgnor, tò Dé: “I l’hai nen goernà an mia ca gnente ‘d lòn ch’a t’é consacrà. I l’hai butalo a disposission dij Levita, dij foresté, dj’ofanin e dle vidoe, tal com it l’avìe comandame. I l’hai violà gnun ëd costi tò comandament, nì i l’hai dësmentiaje. ¹⁴I l’hai mangià gnente dla décima mentre ch’i portava ‘l deul, i l’hai nen consumane quand ch’i j’era an ëstat d’impurità ritual, nì i l’hai smonala ai mòrt. I l’hai scotà Nosgnor, mè Dé; i l’hai compì tut lòn che ti, Signor, it l’avìe comandame. ¹⁵Ora, varda mach dal cél, dal leugh sant anté ch’it stas, e benediss Israel, tò pòpol, e sto pais-sì ch’it l’has dane, coma ch’it l’avìe promëttù ai nòstri antich; un pais andoa ch’a scor ëd làit e d’amel”.

Apel a scoté ij comandament ëd Nosgnor

¹⁶“Ancheuj ël Signor, tò Dé, at comanda ‘d scoté costi decret e coste prescrission, ëd compije e ‘d buteje an pràtica con tut tò cheur e con tuta l’ànima. ¹⁷Ancheuj it l’has diciarà che ‘l Signor a l’é tò Dé. It l’has promëttù ‘d seguité ij sò senté, ëd scoté ij sò decret, ij sò comandament e soe prescrission, e ‘d fé tut lòn che chiel at dis^[5]. ¹⁸Nosgnor a l’ha fàit che ti’t t’angage a d’esse sò pòpol, soa ardità preferìa, tal coma a l’avìa promëttute, e ti ‘t compiras tùit ij sò comandament. ¹⁹S’it fas lolì, chiel at veul fete pì grand an dignità, fama e glòria che tute le nassion ch’a l’ha creà. Chiel a veul ch’it sie un pòpol consacrà a chiel, ël Signor, tò Dé, tal com a l’avìa promëttute”.

Nòte

1. Ël leugh che Nosgnor a l’ha destinà për l’adorassion e la preghiera, ël templ.

2. O “mè pare”.

3. O “vagabond”, “vagant”.

4. O “imigrant”.

5. O “scoté soa vos”.