Deuteronòmi

21

Cas ëd n’amassidi con n’amassida nen identificabil

¹Quand ch’it seras ant ël pais che ‘l Signor, tò Dé, at dà an possess, se quaidun a treuva ant un camp la vitima ‘d n’amassidi e as sa nen chi ch’a l’abia massala^[1], ²j’ansian e ij giùdes a l’han da seurte e mzuré vàire ch’a l’é dëscòst ël mòrt da le sità dj’anviron. ³Peuj j’ansian ëd la sità la pì davzin-a ‘d col cadàver a l’han da ciapé da jë strop na vailëtta ch’a l’abio mai fala travajé nì tiré sota ‘l giov. ⁴A faran calé cola vaca giovna dacant a ‘n rì d’eva ‘d sorgiss, ant na comba ch’a sia mai stàita laurà o sëmnà^[2]. Là, dacant a col rì, a l’avran da s-ciapé ‘l còl ëd la vailëtta. ⁵Peuj ij sacerdòt levita as acosteran - përchè 'l Signor tò Dé a l'ha sernuje për fé sò servissi, e për benedì a sò nòm. A toca a lor ëd giudiché tute le ruse e tùit ij cas ëd violensa. ⁶Tuti j’ansian ëd la sità la pì davzin-a al cadàver as laveran le man an sla vailëtta ch'a l’han s-ciapaje ‘l còl ant la comba. ⁷Antlora a proclameran: “Nòstre man a l'han pa spantià sto sangh; nòstri euj a l'han pa vedulo massé. ⁸Nosgnor! Arprocia pa tò pòpol Israel, ch’it l’has riscatà, ch’a l’é nen responsàbil ëd col sangh nossent ch’a l’é stàit vërsà”. Antlora col sangh a-j sarà përdonà. ⁹A l’é parèj che it gaveras d’ an mes a ti tut ël sangh nossent ëspantià, quand ch’it faras lòn ch’a l’é giust a j’euj ëd Nosgnor.

Mariagi con na përzonera

¹⁰Quand ch’it vade a la guèra contra ij tò nemis, e ‘l Signor tò Dé at jë fà vince e at fà ciapé ‘d përzoné; ¹¹s’it dovèisse vëdde an tra ‘d lor na quai bela fomna ch’it veules pijé për mojé, ¹²it la peude mné andré a toa ca. A l’avrà da fesse tosoné la testa, tajé j’onge, ¹³dësvestisse ‘d lòn ch’a l’avìa adòss ant ël moment ch’a l’era stàita ciapà përzonera e ch’a staga an toa ca a pioré sò pare e soa mare për un mèis antregh. Apress ëd lòn it podras cogiete con chila e ti të vniras sò marì e chila toa mojé. ¹⁴Se peui a-i rivèissa che chila at pias pì nen, antlora it l’has da lassela andé anté ch’a veul. An tùit ij cas it podras pa vendla ni tratela coma s’a fussa na s-ciava, dàit ch’it l’has già umiliala.

Dirit dël prim-génit

¹⁵Butoma che n’òm a l’abia doe fomne, un-a ch’a-j veul bin pì che l’àutra^[3] e tute doe a-j dan ëd masnà, dont ël prim-génit a l’é ‘l fieul ëd la fomna men-o amà. ¹⁶Ant ël dì ch’as faran le spartiure dl’ardità, chiel a l’avrà pa da favorì ‘l prim-génit ëd la fomna ch’a-j veul bin da pì e pa nen ël fieul ëd l’àutra fomna, ch’a sarìa bin ël prim-génit. ¹⁷A l’opòst, a l’avrà da arconòsse coma prim-génit ël fieul ëd la fomna men-o amà e a l’avrà da deje na porsion dobia ‘d tut lòn ch’a l’ha, përché col fieul-là a l’é la primissia ‘d sò vigor e a l’ha ‘l dirit ëd l’ardité.

Un fieul arviros

¹⁸Se n’òm a dovèissa avèj un fieul teston e arviros, ch’a scota nen sò pare o soa mare, e ij castigh ch’a-j dan për dissiplinelo a servo a nen, ¹⁹sò pare e soa mare a l’han da ciapelo e portelo a j’ansian a le pòrte ‘d soa sità ‘d lor. ²⁰Antlora a l’avran da diciaré dëdnans a j’ansian ëd la sità: “Nòst fieul a l’é na testassa, n’arviros, e a fà pa cas a lòn ch’i disoma - a l’é mach un galùp e ‘n ciocaton”. ²¹Antlora tuti j’òm ëd la sità a l’avran da pijelo a prassà fin ch’a meuira. A l’é parèj che as ranca via la gramissia da ‘n mes a ti, e tut Israel a vnirà a savèjlo e a n’avrà tëmma.

Ël cadàver d’un ch’a l’é stàit pëndù

²²Se na përson-a a comëtt un pëccà ch’a lo renda degn ëd la condan-a mòrt e ch’a l’é stàit massà an fasendlo pende da n’erbo, ²³sò còrp a podrà nen resté tuta la neuit pendù an sl’erbo, ma it l’avras soen ch’a sia fàit sotré dl’istess dì, përché col ch’a l’é pendù a n’erbo a l’é sota la maledission ëd Nosgnor. It deuve pa antamné parèj ël pais che ‘l Signor tò Dé at dà an ardità.

Nòte

1. O “frapalo”.

2. Tut sossì a parla ‘d libertà da la contaminassion uman-a.

3. O “un-a ch’a-j veuj bin e l’àutra ch’a l’ha an òdio”.