Coelet 4

4

4:1 I l’hai peui considerà tute j’opression ch’as fasìa sota ‘l sol. Vardé la plenta dij crasà ch’a treuvo pa consolassion. 4:2 Antlora i l’hai proclamà pì felis ij mòrt, giumai passà, pì che coj ch’i son ancora viv; 4:3 ma ancor pì argiojissant ëd tuti a l’é col ch’a l’é ancora nen nassù e a l’ha pa vëddù le brute assion ch’as compisso sota ‘l sol.

Travaj e arpòs

4:4 I l’hai ‘dcò pensà che tuta la fatiga e tùit ij soen butà ant un travaj a son mach gelosìa për un o për l’àutr. Ëdcò sòn a l’é vanità e seguité ëd buf ëd vent. 4:5 Ël sensa sust a ancrosia ij brass e a mangia soa carn. 4:6 Mej na brancà d’arpòs che doi brancà con fatiga.

Ij vantagi ‘d nen resté sol

4:7 Nen mach, ma i l’hai pensà a n’àutra vanità sota ‘l sol: 4:8 un a l’é da sol sensa ardité, a l’ha nen un fieul, ni un frél. Pura a chita mai ‘d travajé, nì sò euj a n’han pro ‘d richëssa: “Për còsa ch’i tribulo e im gavo ‘l bin?”. Ëdcò sòn a l’é vanità e pijesse la pel.

4:9 Mej esse an doi che un da sol, përchè doi a l’han pì ‘d gratificassion ant la fatiga¹. 4:10 An efet, s’a dovèisso mai tombé, un a peul aussé l’àutr. Nopà, sventura për col ch’a l’é sol: se a casca, a l’ha gnun ch’a lo giuta. 4:11 Se doi a deurmo ansema a peulo scaodesse; ma un da sol coma ch’a fà a scauodesse? 4:12 S’a-i é n’agression, an doi a peulo arziste e na còrda con tre teste a l’é malfé ch’a së s-ciapa.

Incostansa dla gent

4:13 Mej un fiolin pòver ma anteligent², ch’un rè vej e sensa sust ch’a sà nen ëscoté ij consèj. 4:14 Ël fieul a podrà an efet seurte d’an përson e esse proclamà rè, bele se, antant che sò predecessor a regnava, a l’era nassù pòver.4:15 Ma peui, tùit³ a coro a butesse da la part ancora ‘d n’àutr giovo ch’a pija sò pòst. 4:16 A l’era na caterva ‘d gent cola che chiel a comandava, ma n’àutra generassion a seurt e col rè-là a l’é arfudà ‘dcò chiel. Ëdcò sòn a l’é vanità e seguité ‘d buf ëd vent.

Nòte

1 O “përchè ‘l travaj a rend mej”.

2 O “antivist”.

3 O “ tùit ij viv ch’as bugio sota ‘l sol”.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë