2 Re 2

2 Rè 2

La traslassion d'Elìa

¹Anans che Nosgnor a l'avèissa fàit monté Elìa an cél ant un mulin d'aria, Elia a l'era partì da Ghilgal con Elisé. ²Elia a l'ha dìt a Elisé: "Resta ambelessì, përchè Nosgnor a l'ha dime d'andé a Betel", ma Elisé a l'ha risponduje: "Për la vita ‘d Nosgnor e për toa vita midèma, i giuro che mi it chitrai mai!^[1]". Antlora a son calà ansema a Betel. ³Ël grup dij profeta^[2] ch'a-i era a Betel a son vnù da Elisé e a l'han dije: "Sas-to che ancheuj Nosgnor a portrà via da ti tò magister?", e a-j rispond: "Èh, i lo sai bin, ma parlé nen, sté chet". ⁴Peuj Elia a l'ha dit a Elisé: "Resta ambelessì përché Nosgnor a l'ha dime d'andé a Gerico". ma Elisé a l'ha risponduje: "Për la vita ‘d Nosgnor e për toa vita midèma, i giuro che mi it chitrai mai!". Antlora a son rivà ansema fin-a a Gerico.

⁵5 Ël grup dij profeta ch'a-i ero a Gerico a son vnù da Elisé e a l'han dije: "Sas-to che ancheuj Nosgnor a portrà via da ti tò magister?", e a-j rispond: "Èh, i lo sai bin, ma parlé nen, sté chet". ⁶Peuj Elia a l'ha dit a Elisé: "Resta ambelessì përché Nosgnor a l'ha dime d'andé al fium Giordan". ma Elisé a l'ha risponduje: "Për la vita ‘d Nosgnor e për toa vita midèma, i giuro che mi it chitrai mai!". Antlora a l'han seguità a marcé fin-a al Giordan.

⁷A son andaje 'dcò sinquanta òm dal grup dij profeta e a l'han vardaje da lontan antramentre che Elia e Elisé a l'ero fermasse dacant al fium Giordan. ⁸Antlora Elia a l'ha pijà sò mantel, a l'ha anrolalo e a con lòn a l'ha frapà l'eva. A l'é parèj che 'l fium a l'é dividusse e ij doi òm a l'han traversalo a pé sùit! ⁹Quand ch'a son rivà da l'àutra part, Elia a l'ha dit a Elisé: "S' a-i é quejcòsa ch'i peudo fé për ti prima 'd mia partensa, ciamëmla pura". Elisé a l'ha risponduje: "I l'avrìa tant piasì d'arsèive na dobia porsion ëd tò spirit e dventé tò sucessor". ¹⁰Elia a l'ha replicà: "It l'has ciamame quejcòsa 'd malfé! Se ti 't ëm vëdde mentre ch'i parto, antlora it lo arseivras, dësnò nò!".

¹¹Damentre ch'a marciavo anans e ch'a parlavo, a l'improvista a l'é comparuje 'n chèr ëd feu tirà da 'd cavaj 'd feu. A l'é piassasse antr' ij doi òm, a l-ha separaje e Elia a l'é stàit portà 'n cel ant un mulin d'aria. ¹²Elisé a l'ha vëddulo e a l'ha crijà: "Mè pare! Mè pare! I vëddo ij chèr e la cavalerìa d'Israel!". Quand ch'a son disparù da la vista, Elisé, tant ch'a l'era bolversà, a l'ha s-ciancà soa vestimenta an doi tòch. ¹³Elisé a l'ha tirà su da tèra 'l mantel d'Elìa, col ch'a l'era cascaje, a l'é tornà andarera e a stava an sla sponda dël Giordan. ¹⁴A l'ha peuj frapà l'eva con ël mantel ëd Elia e a l'ha dit: "Andoa ch'a l'é 'l Signor, ël Dé d'Elia?". Parèj 'l fium a l'é dividusse e Elisé a l'ha travërsalo.

¹⁵J'òm dël grup ëd profeta ch'a stavo a Gerico, quand ch'a l'han vistlo da l'àutra riva a l'han ësclamà: "Lë spirit d'Elìa a l'é posasse an su Elisé!". Antlora a son andaje ancontra e a son campasse con la facia a tèra dëdnans a chiel. ¹⁶A l'han dije: "An tra 'd costi tò servent, a-i é sinquanta òm coragios. Lor a podrìo andé a l'arserca 'd tò signor. Peul esse che lë Spirit ëd Nosgnor a l'àbia campalo an su quej montagna o an quej val!". "No," a l'ha risponduje Elisé, "mandje nen". ¹⁷Contut, tant ch'a l'han tormentalo con lòn che a la fin a l'ha dije: "Antlora bin, mandje pura a l'arserca!". A l'é parèj che sinquanta òm a son andàir a l'arserca d'Elìa për tre dì, ma a l'han nen trovalo. ¹⁸Quand ch'a son artornà, Elisé a l'era 'ncora a Gerico. A l'ha dije: "É-lo pa vera ch'i l'avìa dive d'andé nen a serchelo?".

Elisé a da na dimostrassion ëd soa autorità

¹⁹Un bel dì, ij cap ëd la sità 'd Gerico a son vnù a fé visita a Elisé. A l'han dije: "Mè signor, i l'oma 'n problema. Nostra sità a l'é motobin bela, com' it peude vëdde, ma l'eva ch'i l'oma a l'é nen bon-a e a rend stéril la tèra". ²⁰Elisé a l'ha dije: "Porteme 'n vas neuv e buteje 'ndrinta 'd sal". E a l'han portajlo. ²¹Peuj a l'é andàit a la surgiss ch'a provëddìa d'eva la sità 'd Gerico e a l'ha campaje 'ndrinta 'd sal. E a l'ha dit: "Sossì a l'é lòn ch'a dis Nosgnor: 'I l'hai depurà st' eva-sì. A sarà pì nen càusa 'd mòrt o dë sterilità'". ²²A l'é parèj che l'eva 'd Gerico a l'é restà pura fin al dì d'ancheuj, conform 'a l'ha paròla ch'a l'avìa dit Elisé.

²³Elisé a l'ha chità Gerico e a l'é 'ndàit a Betel. Mentre ch'a marciava arlongh la strà, na maraja 'd fieulin a son sortì dla sità e a son ancaminasse a pijelo 'n gir an disend: "Testa plà, cor mach! Testa plà, cor mach!". ²⁴Elisé a l'é virasse, a l'ha vardaje e a l'ha maledije ant ël nòm ëd Nosgnor. A l'é parèj che doi ors a son sortì dal bòsch e a l'han fàit a tòch quarant' e doi ëd ij fieuj 'd cola maraja. ²⁵Elisé a l'é peuj andàit al Mont Carmel e da là a l'é tornà ant la Samarìa.

Nòte

1. O "Com' a l'é vera che Nosgnor a viv, e che toa ànima a viv, it chitrai mai"

2. Let. "Ij fieuj dij profeta".