Za coveka koji je pogubio pergamente

ЗА ЧОВЕКА КОЈИ ЈЕ ПОГУБИО ПЕРГАМЕНТЕ

Тражим помиловање

за човека

који се вратио с дуга пута

а погубио доказе и пергаменте

да је онај за кога се каже

и који јесте,

те му људи не верују на гола слова.

За човека који руком показује

охлађени димњак свога крова

и травом зараслу стазу до прага,

а нико му неће да посведочи

да је проводио тамо дане.

За човека кога жива сахране

па није ни на земљи

ни у њеној тами

и мемли.

За витеза

коме су руку љубиле мајке

и кога су благосиљали старци

докле не посече троглаву неман

граду испред самих довратака,

док не потуче по стењу шарке

и не повади змијске жалце

из ногу босе чобанчади,

а кога забораве за трен ока,

још док гледају мртву аждају

и мртву шарку и поскока.

За човека на кога се заборавом и они баце

које из чељусти немани спасе.

За војника који буквице нема

а без књиге царске важне

не може цару да докаже

да је у рату задобио

седам рана без пребола,

да има на прсима ожиљака

више него у грудобрана,

да му још телом метак кола.

За војника кога кад борба прође

баце као сломљену пушку

у старо гвожђе.

POR HOMO KIU PERDIS SIAJN PERGAMENOJN

Amnestion mi petas

por la homo kiu de longa vojaĝo revenis

kaj perdis la pruvojn kaj pergamenojn

ke li estas tiu kiu diritas

kaj kiu li estas,

do, homoj ne kredas la nurajn vortojn.

Por la homo kiu permane montradas

la fridiĝintan fumtubon sur tegmento sia

kaj herbokovritan vojeton ĝissojle,

ho ve, neniu atestemas

ke li tie vere longe restadis.

Por la homo kiu viva entombigitis

kaj estas plu nek sur tero

nek en ĝia mallumo

kaj ŝimo.

Por la heroo

kiun malkisadis patrinoj

kaj benadis maljunuloj

kiam li buĉis la trikapan monstron

ĝuste antaŭ la urba pordego,

kiam li mortfrapis surroke vipurojn

kaj forprenadis serpentajn pikilojn

el piedoj de povraj etpaŝtistoj,

kaj kiujn oni momente forgesis

vidante ankoraŭ mortan drakon

kaj mortan vipuron aŭ aspidon.

Por la homo kiun per forgeso kovras

eĉ tiuj kiujn li el makzelo

de monstrego savis.

Por soldato libreton ne havanta

sed kiu sen grava cara libro ne povas al caro pruvi

ke lin trafis dum milito

por eterno eĉ sep vundoj,

ke surbruste ja videblas

cikatroj pli ol sur la remparoj,

ke kartoĉo enas liakorpe.

Por soldato kiu post milito

forĵetitis kiel oldpafilo

en rompitan ferrubaĵon. 

(Tradukis: Agnesa Eremija)