"Biographies Of The Women Companions of the Holy Prophet", Maulana Saeed Ansar Nadvi, Abdul-Salam Nadvi, Allama Syed Suleman Nadvi
wydawnictwo: Darul-Ishaat, Pakistan
Przekład z angielskiego Ukhti Hagar
kunja: Umm Salama
imię ojca: Jazid
rodowód: Jazid < As-Sukn < Rafi < Imra ul-Qais < Zaid < Abdul Asz-hal < Dżaszm < Harith < Chazradż < Amr < Malik < Aus
Przyjęła islam dopiero po emigracji: w towarzystwie kilku kobiet poszła do Proroka (pokój z nim) by złożyć przysięgę wierności. Zastały go siedzącego między towarzyszami i Asma zwróciła się do niego słowami: „Przynoszę wiadomość od muzułmanek. Allah zesłał ciebie jako ochronę dla mężczyzn i kobiet. Podążamy za twoim przewodnictwem i przyjmujemy islam, jednak nasze fizyczne możliwości różnią się od możliwości mężczyzn. Pozostajemy w ukryciu i przez to nie możemy uczestniczyć w modlitwie piątkowej i innych zbiorowych modlitwach. Mężczyźni mogą swobodnie odwiedzać chorych i brać udział w pogrzebach, odprawiają hadżdż, pielgrzymują i walczą w imię islamu. My zostajemy w domach i tylko pielęgnujemy i wychowujemy ich dzieci, strzeżemy domów i majątków, szyjemy ubrania. Czy to wszystko, co robimy jako gospodynie domowe, upoważni nas do nagrody?”.
Prorok (pokój z nim) spytał towarzyszy, czy kiedykolwiek słyszeli kobietę przemawiającą w ten sposób, a oni zaprzeczyli. Następnie zwrócił się do Asmy: „Dla kobiety jest bardzo ważne zadowolenie jej męża. Jeżeli szczerze i z oddaniem wykonuje swoje obowiązki jako żona i postępuje zgodnie z upodobaniami męża, jest tak samo upoważniona do nagrody, jak mężczyzna”. (1)
O powyższym zdarzeniu wspomniano w księdze „Tradycje” zebranej przez imama Tirmiziego, Ibn Sada i imama Ahmada ibn Hanbal. W zbiorze „Musnad” znajdujemy dodatkowo wzmiankę, że Asmie towarzyszyła ciotka nosząca złote bransolety, którą Prorok (pokój z nim) spytał, czy płaci od nich zakat. Ponieważ zaprzeczyła spytał: „Czy chciałabyś, żeby na ich miejsce Allah dał ci obręcze z ognia?” - na co kobieta odparła „Nie”. Słysząc to Asma doradziła jej, aby zdjęła ozdoby, co ciotka natychmiast uczyniła, a następnie zwróciła się do Proroka (pokój z nim): „Posłańcu Allaha, jeżeli nie będziemy nosiły ozdób, mężowie nie będą z nas zadowoleni”. Prorok odparł: „W takim razie zróbcie ozdoby ze srebra i natrzyjcie je szafranem, by wyglądały jak złote”. Według niektórych przekazów omawiane bransolety nosiła Asma (2).
W czasie składania deklaracji wierności Prorok przyjmował je od kobiet indywidualne. Asma po zaświadczeniu islamu powiedziała: „Posłańcu Allaha, przysięgłyśmy przed tobą, podaj więc rękę”, na co on odparł: „Nie dotykam kobiet”.
Gdy w pierwszym roku po emigracji Prorok (pokój z nim) ożenił się z Aiszą, Asma należała do grona kobiet przygotowujących pannę młodą i to ona poinformowała Proroka (pokój z nim) by wszedł do pomieszczenia, w którym siedziała młoda żona. Podano mu naczynie z mlekiem, wypił więc część, a resztę oddał Aiszy, która była tak onieśmielona, że Asma musiała ją zachęcić do przyjęcia napoju. Aisza wzięła naczynie, upiła trochę i zwróciła mleko Prorokowi, a on przekazał je Asmie. Asma trzymając przy ustach naczynie odwróciła je tak, aby na pewno dotknąć miejsca, które dotykał Prorok (pokój z nim) i zgodnie z poleceniem Proroka przekazała mleko innym kobietom, ale wszystkie odmawiały, mówiąc, że nie mają na nie ochoty. Słysząc to Prorok powiedział: „Kłamstwo z głodu”. (3)
Zwyczajem Asmy było służenie Prorokowi (pokój z nim) i pewnego razu, kiedy trzymała lejce dosiadanej przez niego wielbłądzicy, doświadczył objawienia. Powiedziała potem: „Objawienie było tak ciężkie, że myślałam, że wielbłądzica złamie nogi”.(4)
Była częstym gościem w domu Proroka (pokój z nim) i kiedyś w jej obecności wspomniał o Dadżdżalu, co spowodowało wielkie wzbudzenie wśród obecnych. Niedługo po tym wyszedł, a kiedy wrócił zastał ją ciągle szlochającą, i zapytał czemu płacze. Odpowiedziała: „Gdyby nastał głód w czasie obecności Dadżdżala, jakże będziemy w stanie ocalić siebie, skoro nie jesteśmy w stanie zachować cierpliwości?”. Prorok (pokój z nim) odparł: „W czasie tych trudnych dni tasbih i takbir ocalą muzułmanów przez szponami głodu, dlatego nie martw się. Jeżeli dożyję tego dnia, ochronię muzułmanów, a jeżeli nie, Allah obejmie opieką każdego muzułmanina”.(5)
Ponad to wiadomo, że Asma była bardzo gościnna, i kiedy odwiedził ją Szar ibn Hauszab i poczęstowała go posiłkiem, którego nie chciał przyjąć, opowiedziała zdarzenie z życia Proroka, aby wyjaśnić, że odmowa przyjęcia poczęstunku jest sprzeczna z zaleceniami islamu. Szar przeprosił i zapewnił ją, że więcej nie będzie postępował w ten sposób.
W 15 roku po emigracji (hidżra) Asma wzięła udział w bitwie Jamruk, zabijając dziewięciu Rzymian za pomocą solidnego szpili od namiotu.(6) Jest przekazicielką kilku faktów z życia Proroka (pokój z nim), na podstawie jej autorytetu cytowali: Mahmud ibn Amr z Ansarów, Muhadżir, Ishaq ibn Raszid, Szar ibn Hauszab. Data śmierci nie jest znana.
(1) Asad al-Ghabah
(2) Musnad
(3) ibid.
(4) Asabah
(5) ibid.
(6) ibid.
> Chaira