التَّحِيّـاتُ للهِ وَالصَّلَـواتُ والطَّيِّـبات ، السَّلامُ عَلَيـكَ أَيُّهـا النَّبِـيُّ وَرَحْمَـةُ اللهِ وَبَرَكـاتُه ، السَّلامُ عَلَيْـنا وَعَلـى عِبـادِ كَ الصَّـالِحـين . أَشْـهَدُ أَنْ لا إِلـهَ إِلاّ الله ، وَأَشْـهَدُ أَنَّ مُحَمّـداً عَبْـدُهُ وَرَسـولُه.
At-taḥijaatu lil-laahi łaṣ-ṣalałaatu łaṭ-ṭajjibaat, as-salaamu ‘alajka ajjuhan-Nabijju ła raḥmatul-laahi ła barakaatahu, as-salaamu ‘alajnaa ła ‘alaa ‘ibaadikaṣ-ṣaaliḥiin. Aszhadu an laa ilaaha illal-laah ła aszhadu anna Muḥammadan ‘abduhu ła rasuuluh.
Wszelkie słowa chwały[1], akty czci i dobre uczynki są dla Allaha. Pokój, miłosierdzie i błogosławieństwo Allaha z tobą, Proroku. Pokój z nami i z wszystkimi Twoimi (Allahu) prawymi sługami. Zaświadczam, że nie ma boga poza Allahem i zaświadczam, że Muhammad jest Jego sługą i wysłannikiem.[2]
[1] At-tahijat – jakiekolwiek słowa wskazujące na chwałę Allaha, Jego odwieczne istnienie, doskonałość i władzę.
[2] Buchari, Fathul Bari 11/13, Muslim 1/301
23. Pozdrowienie Proroków po ostatnim taszahhud