150 The Rose

De roos


Dwing me niet tot meer genot

In die leugenwereld hier.

Duw mij niet meer door de strot,

Dan een strikt welkom plezier.

Echte vreugde is hier niet:

Blozend leed, gekleurde zorgen,

Dat is wat je enkel ziet;

Alsof dat voor moois kan zorgen.

Als je zo misleid wordt, nee,

Zo verleid wordt, zei ik haast,

Doet zoiets voor mij niet mee,

Als ‘t zijn eigen weg in slaat.

Maar ik zal niet protesteren,

Nu je adviseert dat ik

Van een mooie roos kan leren,

Wat het juiste antwoord is.

Wat is mooier dan een roos?

Wat is zoeter? Zuiver, rein.

Zuivering maakt minder boos,

Boosheid dwingt ons één te zijn.

Zou wat iedereen waardeert

In een roos verzameld zijn,

Dan is zoetheid daar het eerst,

Maar komt bitter aan het eind.

Deze bloem berecht, bestraft

Vreugde als een pijniging,

Want berouw is wat zij gaf,

En berouw is zuivering.

Ik kies heil, en niet voor helen,

Dus je opponent ben ik;

Daarom kan ik het niet velen,

Dat een roos mijn antwoord is.

The Rose


Press me not to take more pleasure

In this world of sugred lies,

And to use a larger measure

Then my strict, yet welcome size.

First, there is no pleasure here:

Colour’d griefs indeed there are,

Blushing woes, that look as cleare

As if they could beautie spare.

O if such deceits there be,

Such delights I meant to say;

There are no such things to me,

Who have pass’d my right away.

But I will not much oppose

Unto what you now advise:

Onely take this gentle rose,

And therein my answer lies.

What is fairer then a rose?

What is sweeter? yet it purgeth.

Purgings enmitie disclose,

Enmitie forbearance urgeth.

If then all that worldlings prize

Be contracted to a rose;

Sweetly there indeed it lies,

But it biteth in the close.

So this flower doth judge and sentence

Worldly joyes to be a scourge:

For they all produce repentance,

And repentance is a purge.

But I health, not physick choose:

Onely though I you oppose,

Say that fairly I refuse,

For my answer is a rose.