063 Vertue

Levenskracht


O Zoete dag, kalm, helder, zacht,

De aarde trouwt met het heelal

De dauw weent, omdat deze nacht

Jij sterven zal.


O Zoete roos, dapper en kwaad,

Wie jou ziet, wacht een tranendal;

Jij die in ’t graf geworteld staat

En sterven zal.


O Zoete mei, vol dagen en

Vol rozen; weet toch dat dit al,

Wanneer ik uitgezongen ben,

Ook sterven zal.


Alleen een ziel, zo zoet en rein,

Gaat, net als hardhout, nooit teloor.

Zal heel de wereld steenkool zijn,

Dan leeft zij door.

Vertue


Sweet day, so cool, so calm, so bright,

The bridal of the earth and sky;

The dew shall weep thy fall to-night,

For thou must die.


Sweet rose, whose hue angry and brave

Bids the rash gazer wipe his eye;

Thy root is ever in its grave,

And thou must die.


Sweet spring, full of sweet days and roses,

A box where sweets compacted lie;

My music shows ye have your closes,

And all must die.


Only a sweet and virtuous soul,

Like season'd timber, never gives;

But though the whole world turn to coal,

Then chiefly lives.