Wie hoopte op een formatie zonder gedoe kwam snel bedrogen uit... Informateur Wijers trok zich terug, nog voor hij iets gedaan had. Nou ja, eigenlijk had hij wél iets gedaan, namelijk mevrouw Yeşilgöz een feeks genoemd. Flatteus is zoiets niet, was duidelijk niet als compliment bedoeld…
Het kwaad geschiedde in een privé-appje... Maar voert het niet een beetje ver om iemand daarop af te rekenen? Mensen zeggen in appjes of aan de borreltafel wel vaker dingen die je bij andere gelegenheden binnenboord houdt, ik wel tenminste…
Prima om op je woorden te letten, en je te realiseren wat ze kunnen aanrichten... Maar in ‘besloten kring?’ Voor mijn gevoel zijn we er erg in doorgeschoten, incasseren hoort nu eenmaal bij het leven. Zou het de stikstofuitstoot zijn, die niet alleen leidt tot toename van bramen, brandnetels en grassen, maar ook tot de ongebreidelde groei van kruidje-roer-me-niet?
In onze taal zijn we ontzettend preuts geworden. Zijn we doodsbenauwd woorden buiten het politiek correcte jargon te gebruiken. Een stevige opmerking vergezeld van boze blik kan mensen al richting vertrouwenspersoon jagen…
Terwijl onbekommerd zeggen wat je denkt of vindt niet perse slecht is. Het lucht op, en verschaft duidelijkheid. Mooi weer spelen leidt zelden tot iets authentieks…
Bijbeltaal is niet alleen verheven, zacht of wollig. Bijbelschrijvers maken van hun hart geen moordkuil, lees er bijvoorbeeld de psalmen maar op na. De taalpolitie zou er graag in willen schrappen, vermoed ik…
Het verschijnsel ‘mens’ is minder gepolijst dan menigeen zou wensen… Daar hebben we gewoon mee te dealen...