https://pl.wikipedia.org/wiki/Surfaktanty
Surfaktanty, tensydy – związki chemiczne mające właściwość adsorbowania się na powierzchni (czyli granicy faz) układu i zmieniania tym samym, do pewnego stopnia, jej energii swobodnej. Każdy surfaktant jest środkiem powierzchniowo czynnym, lecz nie każda substancja powierzchniowo czynna jest surfaktantem (np. etanol)[potrzebny przypis]. Cechą charakterystyczną surfaktantów jest zdolność tworzenia miceli. Nazwa „surfaktant” pochodzi od angielskiego surface active agent.
W zależności od natury grupy hydrofilowej, surfaktanty można podzielić na cztery rodzaje[2]:
anionowe – aktywna powierzchniowo część cząsteczki nosi ładunek ujemny, na przykład RCOO−Na+ (mydło), RC6H4SO3− Na+ (alkilobenzenosulfonian)
kationowe – aktywna powierzchniowo część cząsteczki nosi ładunek dodatni, na przykład RNH3+Cl− (sól aminy), RN(CH3)3+Cl− (czwartorzędowy chlorek amoniowy)
amfoteryczne (zwitterjonowe) – ładunki dodatnie i ujemne mogą być obecne w części aktywnej powierzchniowo, na przykład RN+H2CH2COO− (długołańcuchowy aminokwas), RN+(CH3)2CH2CH2SO3− (sulfobetaina)
niejonowe – część aktywna powierzchniowo nie ma żadnego widocznego ładunku jonowego, np. RCOOCH2CHOHCH2OH (monogliceryd kwasu tłuszczowego), RC6H4(OC2H4)xOH (alkilofenol polioksyetylenowany), R(OC2H4)xOH (alkohol polioksyetylenowany).