"η καθαριότητα του σώματος της συγγραφέως" του Γιάννη Φαρμακίδη

Γιάννη Φαρμακίδη

η καθαριότητα του σώματος της συγγραφέως

Η συγγραφέας

Σε κούρασε το σώμα μου; Ε; Από τώρα; Και πώς θα βγούμε έξω; Δεν είπαμε να βγούμε έξω; Άδικα βάλαμε τα καλά μας; Παραδέχομαι ότι κουράστηκες σήμερα. Αλλά μήπως εγώ δεν κουράστηκα; Αλλά τώρα είμαι γεμάτη δύναμη. Ήπιες τον καφέ κι ακόμη αισθάνεσαι κουρασμένη; Πιές και τον δικό μου καφέ. Δεν αισθάνομαι εγώ κουρασμένη. Εσύ αισθάνεσαι. Πολύ καλά, λοιπόν. Δεν βγαίνουμε έξω.

Σε κούρασε το σώμα μου, ε; Εσύ το διάλεξες. Στο σούπερ μάρκετ υπήρχαν τόσα σώματα. Εσύ το διάλεξες. Ήξερες τις ιδιότητές του. Ήταν γραμμένες στην ταμπέλα, μαζί με την τιμή. Ο πελάτης έχει πολλά δικαιώματα μέσα στο σούπερ μάρκετ, αλλά και κάποιες υποχρεώσεις. Υποχρεώσεις προς τον εαυτό του. Να προσέχει τι ψωνίζει. Ήθελες ένα γυναικείο σώμα. Πολύ ωραία. Είχες στο μυαλό σου κάποιες επιθυμητές ιδιότητες, κάποιες συγκεκριμένες λειτουργίες. Όταν βρέθηκες μπροστά στο σώμα μου, διάβασες στην ταμπέλα εκτός από την τιμή και τις ιδιότητές μου; Διάβασες τις προδιαγραφές της κατασκευής μου και της λειτουργίας του; Ήσουνα υποχρεωμένη να τις διάβαζες.

Σε τελευταία ανάλυση μού είναι αδιάφορο τι έκανες. Αγόρασες το σώμα μου, πέρασε το δεκαήμερο που είχες δικαίωμα να το δοκιμάσεις και εάν δεν σού άρεζε να το επέστρεφες, τώρα είσαι ιδιοκτήτρια του σώματός μου με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έχεις δίκαιο, είμαστε ιδιοκτήτες των προϊόντων που αγοράζουμε, όμως τα προϊόντα έχουν οδηγίες χρήσεως, πώς να τα φροντίζουμε, πώς να τα καθαρίζουμε, πώς να τα συντηρούμε, κι άμα χαλάνε να τα πάμε στο συνεργείο.

Θεωρείς ότι το σώμα μου έχει χαλάσει; Βλέπεις να υπάρχει η ανάγκη να πας το σώμα μου στο συνεργείο; Εν πάσει περιπτώσει σού θυμίζω, διότι μπορεί να το έχεις ξεχάσει, ότι ένα σώμα χρειάζεται συντήρηση, σέρβις κάθε δύο χρόνια, από εξειδικευμένους τεχνικούς. Αυτό μην το ξεχνάς. Αν θες να λειτουργεί καλά το σώμα μου που είναι ιδιοκτησία σου.

Πήγες να πεις κάτι; Σε είδα που άνοιξες το στόμα σου. Καλά, όπως θες. Όμως άνοιξε, σε παρακαλώ, πάλι το στόμα σου. Πιό πολύ άνοιξέ το. Έτσι. Άρα σωστά είδα. Είναι γεμάτο κόκκινα σπυριά στα μάγουλα και στον ουρανίσκο. Κάποια έχουν μολυνθεί. Όχι, μην κλείνεις το στόμα σου, σε παρακαλώ. Άνοιξε το πάλι. Ναι, τα σπυριά τα είδα, κάτι άλλο θέλω να δω. Ξέρεις τι μ’ αρέσει να θαυμάζω; Ναι, αυτήν την όμορφη, μικρή, ροζ γλώσσα σου. Βγάλ’ την έξω. Μα γι’ αυτό σού είπα να βγάλεις έξω τη γλώσσα σου. Μού έκανε καλό που την φίλησα. Κι εσένα θα σού κάνει καλό. Είμαι βέβαιη ότι τώρα θα σού φύγουν τα κακά σπυριά.

Έχω κι εγώ κουραστεί. Όπως και συ. Είσαι μιά κουρασμένη γυναίκα που πρέπει να φροντίσει ένα κουρασμένο γυναικείο κορμί. Αν είσαι τόσο κουρασμένη, μην κουβαλήσεις το κορμί μου ως την κρεβατοκάμαρα. Κοιμήσου εδώ. Ναι, κάτω στο πάτωμα. Όπως οι νεκροί που πέφτουν στο μέρος που στέκονταν και δεν υπάρχει κανένας να τους σηκώσει, και μένουν όπου τους βρίσκει ο θάνατος, στο πάτωμα της κουζίνας, μέσα στο ασανσέρ, πίσω από την πόρτα της δημόσιας τουαλέτας. Κι άλλο θες να χαλαρώσεις; Τόση κούραση και δεν σε παίρνει ακόμη ο ύπνος; Καλά, αφού, θες να χαλαρώσεις, χάϊδεψε την κλειτορίδα μου μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.

Θέλω κάτι να μπει στο σώμα μου, ό,τι κι αν είναι αυτό, να μπει και να βγάλει από μέσα μου την ερωτική επιθυμία που με βασανίζει. Κλείνω τα μάτια μου, τα δένω μ’ ένα φουλάρι διότι μού είναι αδιάφορο το τι θα μπει μέσα μου. Αρκεί να βγάλει από πάνω μου αυτήν την επιθυμία μου με βασανίζει. Η επιθυμία του γραψίματος έχει μπήξει τα νύχια της μέσα μου. Πρέπει κάτι να διαπεράσει τον εγκέφαλό μου, ό,τι και να είναι αυτό, για να ελευθερώσει την έμπνευση από τα σκοτάδια του σώματός μου. Μιά τρύπα στο κεφάλι μου όμοια με μουνί, να χύνεται έξω η εγκεφαλική ουσία, όμοια με κολπικά υγρά. Δεν μπορώ να κάνω σεξ χωρίς να ουρλιάξω, δεν μπορώ να γράψω χωρίς ουρλιαχτά. Δεν θέλω να μ’ ακούνε. Κλείνω πόρτες και παράθυρα για να χύσω τα υγρά μου, τα κείμενα μου. Δεν τολμώ να έχω οργασμό εκεί όπου μαζεύονται άλλοι άνθρωποι, στην ακτή, στο κάμπινγκ. Σ’ αυτά τα μέρη υποφέρω όταν βρίσκομαι, πρήζεται ο εαυτός μου από την επιθυμία μου που δεν μπορεί να βρει διέξοδο. Η μοναξιά του χειμώνα με απομονώνει εύκολα και ικανοποιούμαι, ξαλαφρώνω, χύνω ό,τι υπάρχει μέσα μου, κάβλες, λέξεις, κείμενα.

Το καλοκαίρι πρέπει να βαδίσω μακρινές αποστάσεις, να βρω έρημες ακτές για να ικανοποιηθώ. Όμως μέσα σ’ εκείνες τις ερημιές κινδυνεύω από ανθρώπους που θέλουν να σκοτώσουν όποια γυναίκα έχουνε βιάσει προηγουμένως για να μην τούς προδώσει. Πώς να τούς πείσω ότι εγώ ποτέ δεν θα τούς προδώσω για τους οργασμούς που θέλουν να μού προσφέρουν; Γι’ αυτό σε θέλω μαζί μου, να με προστατεύεις από τον θάνατο που θα επιζητήσουν να μού δώσουν οι βιαστές μου. Με το περίστροφο στο χέρι σου, θα διευκολύνεις μεν την κυκλοφορία των βιαστών μου, όμως αμέσως μόλις τελειώσει η ικανοποίησή τους, θα τους απομακρύνεις διαβεβαιώνοντάς τους, με την απειλή του περιστρόφου, ότι η αστυνομία δεν θα μάθει ποτέ, τίποτα για τις πράξεις τους. Πρέπει να πληρώσω το τίμημα της αδυναμίας μου. Είμαι ανίκανη να έχω σεξ, να γράψω, χωρίς φωνές και ουρλιαχτά.

Θα μού λύσεις όμως μιά απορία; Γιατί περιορίζομαι να χύνω μόνον; Γιατί αυτό που βγαίνει από μέσα μου είναι λέξεις και κολπικά υγρά; Γιατί βγάζω από μέσα μου μόνον ρευστά; Μόνον υπόλευκη εγκεφαλική ουσία όταν κάτι μου τρυπάει το κεφάλι; Γιατί δεν βγάζω κομμάτια από τη σάρκα μου, κομμάτια στερεά; Γιατί δεν βγαίνουν κομμάτια, ας πούμε από το συκώτι μου, από τα νεφρά μου, κάποια μέτρα από τα έντερά μου, δυό-τρεις κουταλιές από τους γαλακτοφόρους αδένες μου; Γιατί οι οργασμοί, οι λέξεις να έχουν πάντοτε υγρή μορφή; Άδειασε, σε παρακαλώ, το ριζάλευρο στο γάλα για να πήξει. Ανακάτευε, χωρίς να σταματήσεις καθόλου, μέχρι να πήξει, αλλοιώς θα κολλήσει.

Σε θέλω πλάϊ μου. Ούτε μιά στιγμή μακριά μου. Μόλις ολοκληρώσω το κείμενο, μόλις ολοκληρώσω τον οργασμό, γίνομαι αδύναμη, ανήμπορη σαν αυτά τα ηλικιωμένα άτομα που ζούνε πεταγμένα σε παθολογικές κλινικές οι ο οποίες στην πραγματικότητα είναι συγκαλυμμένα γηροκομεία. Σ’ αυτές τις κλινικές παρατάνε τα παιδιά τους άρρωστους γονείς, τους οποίους τους σιχαίνονται να τους έχουν σπίτι τους επειδή χέζονται επάνω τους. Τόσο άρρωστη είμαι μέχρι να χύσω. Σε χρειάζομαι κοντά μου να με βοηθάς. Σκούπισέ με όταν κάνω πιπί. Βάλε με στην μπανιέρα και πλύνε με. Λούσε με. Στέγνωσε τα μαλλιά μου. Κόψε τα νύχια μου. Κάνε μου αποτρίχωση. Άλλειψε το σώμα μου με κρέμα. Καθάρισέ μου τα αυτιά. Καθάρισε τη μύτη μου. Βάλε στη τρυπούλα μου αλοιφή για τις αιμορροΐδες. Και με ξαναφήσεις να πιώ κόκκινο κράσι, με πειράζει στις αιμορροΐδες. Ντύσε με. Χτένισέ με. Βάψε με.

Πρέπει να μάθω να μην κουράζομαι. Να φτάσω σε σημείο να μην έχω ανάγκη να ξεκουραστώ. Να γράφω μέρα και νύχτα. Μέσα μου παράγεται ασταμάτητα ερωτική επιθυμία, μέσα μου παράγονται λέξεις, εάν τις αφήσω μέσα στο σώμα μου, θα γίνουν δηλητήριο, θα με σκοτώσουν, πρέπει να τις αποβάλλω από μέσα μου. Όταν κοιμάμαι, οι λέξεις συσσωρεύονται μέσα μου, πώς να βγούνε, αφού εγώ κοιμάμαι, κινδυνεύω να δηλητηριαστώ, να πεθάνω, εάν δεν ξυπνήσω έγκαιρα. Δες θες να πεθάνω, ε; Δεν θες; Πρέπει να μάθω, εσύ να μού μάθεις, πώς να μην ξεκουράζομαι, πώς να μη κοιμάμαι, ασταμάτητα να αναβλύζουν οι οργασμοί, ασταμάτητα αναβλύζουν οι λέξεις. Χρειάζομαι πολλά πράγματα, ό,τι και να είναι αυτά, που να μην μπαίνουν μέσα στο σώμα μου και να βγαίνουν έξω αυτά που εάν μείνουν μέσα, θα με δηλητηριάσουν.

Ώστε δεν ξέρεις πώς να μη κοιμάμαι; Ποτέ δεν έμαθες κάτι; Πρέπει να ψάξουμε να βρούμε μιά λύση. Ο ύπνος είναι επικίνδυνος. Βοήθησέ με να τον αποφύγω, να είμαι διαρκώς ξυπνητή, διαρκώς να χύνω. Κι όμως πρέπει να βρούμε μιά λύση. Ναι, καταλαβαίνω ότι δεν μπορείς να μένεις όλο το εικοσιτετράωρο ξυπνητή. Εσύ δεν έχεις κάποιο λόγο να το κάνεις. Πρέπει να βρούμε άντρες πρόθυμους, πολλούς άντρες, που να στέκονται ο ένας πίσω από τον άλλον, μέρα νύχτα, και που να χρησιμοποιούν το σώμα μου ως αποθήκη των εργαλείων τους, ακόμη κι αν υποκύπτω στον πειρασμό του ύπνου, ακόμη και τότε, εγώ να κοιμάμαι, αυτοί δεν θα πρέπει να λιποψυχήσουν, θα συνεχίσουν να στέκονται στη σειρά, με υπομονή, μέχρι να φτάσουν μπροστά στα ανοιγμένα πόδια μου, να γεμίσουν το σώμα μου με ό,τι αυτοί θέλουν, αλλά να το γεμίσουν για ν’ αδειάσει το σώμα μου από τις κάβλες, για να αδειάσει το σώμα μου από τις λέξεις, εάν αυτοί δεν με γεμίζουν, το σώμα μου δεν θα μπορεί να αδειάσει, η ερωτική επιθυμία, η επιθυμία του γραψίματος θα συσσωρεύεται και θα με δηλητηριάζει.

Όταν θα κοιμόμαστε και οι δυό μας, θα αφήνουμε ένα σημείωμα στους άντρες που θα λέει ότι αν αντιμετωπίσουν κάποια δυσκολία να σε ξυπνάνε για να τους βοηθήσεις. Μόνον τότε θα ξυπνάς. Τις άλλες ώρες θα μπορείς να κοιμάσαι. Πάντα μπορούν να προκύψουν δυσκολίες. Ας πούμε, είναι δυνατόν δυό ή τρεις φίλοι να θέλουν μαζί, ταυτόχρονα να με χρησιμοποιήσουν, θα χρειάζονται τη βοήθειά σου, να οδηγήσεις εσύ τα εργαλεία τους ταυτόχρονα μέσα στο σώμα μου, και πρέπει να σού πω ότι καλύτερα έτσι, καλύτερα δυό ή τρεις ή και τέσσερες άντρες μαζί, ανοίγω περισσότερο έτσι, βγαίνουν πιό γρήγορα οι οργασμοί μου, οι λέξεις μου.

Ίσως βρεθεί κάποιος άντρας που θα βάλει μέσα μου κάτι που θα κόβει κομμάτια από μένα και θα τα βγάζει έξω. Μακάρι να βρεθούνε τέτοιοι άντρες που να θέλουν να βοηθήσουν γυναίκες σαν εμένα. Χρειάζεται να βγουν όχι μόνον υγρά, μα και κομμάτια στερεά από το σώμα μου. Οι ιστοί μου θα ξαναγίνουν, μη φοβάσαι. Μην εμποδίσεις αυτούς τους άντρες, πρέπει να βρεθούν τέτοιοι άντρες, να ξεριζώσουν κομμάτια από μέσα μου, πνιγμένους οργασμούς, πνιγμένες λέξεις, αυτοί οι άντρες χρειάζεται να μπήξουν μέσα μου εργαλεία σαν αγκίστρια, αιχμηρά και γυριστά, έτσι που όταν θα τα τραβούνε προς τα έξω να ξεριζώνουν κομμάτια από το σώμα μου, δεν θες να δηλητηριαστεί το σώμα μου, ε; θες; όχι βέβαια, πρέπει να γίνει αυτό, όλη μου η κάβλα, κάθε κομμάτι κάβλας, όλα τα κομμάτια των λέξεων να βγουν από μέσα μου για να επιζήσω.

Φυσικά θα πονάω. Φυσικά. Μα γι’ αυτό θα είσαι δίπλα μου, να μου κρατάς το χέρι, όταν οι άντρες με τις τσάπες τους, τις αξίνες τους, τ’ αγκίστρια τους θα ξεριζώνουν από μέσα μου έπειτα τα κομμάτια της σάρκας μου όταν θα έχουν κάνει μετάσταση οι ερωτικές επιθυμίες, οι επιθυμίες για γράψιμο, οι μεταστάσεις πρέπει να απομακρύνονται, φρόντισε να διαλέγεις άντρες με τα πιό αιχμηρά εργαλεία, άντρες αποφασισμένους να σκάψουν σε σκληρή, πολύ σκληρή σάρκα, ο γρανίτης δεν είναι τίποτα μπροστά στη σκληρή σάρκα μου, βοήθησέ τους, να μπούνε ολόκληροι μέσα στο μουνί μου, να σκάψουν με τις αξίνες τους, έτσι και οι μεταλλωρύχοι στις στοές, το μουνί είναι ορυχείο λέξεων, χρειάζομαι εργάτες να δουλέψουν εκεί, για να εξορύξουν λέξεις, επειδή θα χρειάζεται να μπαίνουν όλο και πιό βαθιά για να βρίσκουν νέα κοιτάσματα, θα είναι δύσκολο να κουβαλάνε έξω στις πλάτες τους τις κάβλες μου και τις λέξεις μου γι’ αυτό, σε παρακαλώ, λατρεμένο μου κορίτσι, στρώσε σιδηροδρομικές γραμμές μέσα στο μουνί μου για να φορτώνουν οι άντρες τα βαγονέτα με λέξεις και κάβλες, να τις βγάζουν έξω, να αυξάνεται η παραγωγή. Ε, αγάπη μου, γλυκό μου κορίτσι, θα φροντίσεις για όλα αυτά;