ในบางประเทศ โดยเฉพาะที่อินเดีย ผู้คนมาเข้าปฏิบัติด้วยความคาดหวังอย่างสูงว่า “วิเศษจริง ฉันจะได้พบกับความสุขสงบในขณะที่ทำสมาธิ” แต่แล้วในหลักสูตร 3 วันนี้ พวกเขากลับไม่ได้พบกับความสงบ เพราะวิธีการปฏิบัตินี้เป็นการผ่าตัดจิต ก็อย่างที่พวกท่านทุกคนทราบกันดีว่า ในช่วง 3 วันแรกของหลักสูตรทั่วไปจะมีปฏิกิริยาเกิดขึ้นมากมาย ฉะนั้น ผู้ปฏิบัติที่น่าสงสารเหล่านั้นจึงต้องกลับบ้านไปพร้อมกับความเจ็บปวดตามร่างกายและความรู้สึกปั่นป่วน แล้วบอกกับคนอื่นๆ ว่า “ฉันไปปฏิบัติวิปัสสนามาแล้ว ไม่เห็นจะได้เรื่องเลย เสียเวลาเปล่า” ซึ่งก็เท่ากับว่าเราตัดโอกาสไม่ให้เขาได้กลับเข้ามาปฏิบัติอีกในอนาคต และยังทำให้เขาเป็นสื่อแพร่กระจายความรู้สึกที่ไม่ดีไปสู่ผู้อื่นด้วย