■ ความโกรธ ความเกลียด ความเศร้า ฯลฯ ไม่ใช่อารมณ์ธรรมชาติของมนุษย์หรอกหรือ ?

ท่านเรียกสิ่งเหล่านี้ว่า อารมณ์ 'ธรรมชาติ' ของมนุษย์ แต่จิตโดยธรรมชาตินั้นบริสุทธิ์อย่างยิ่ง นี่เป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันมาก เราสูญเสียธรรมชาติอันบริสุทธิ์โดยแท้จริงของจิตไปมาก จนหลงเรียกธรรมชาติอันไม่บริสุทธิ์ของจิตว่า 'ธรรมชาติ' อยู่บ่อยๆ จิตที่เป็นธรรมชาติจริงๆ นั้นบริสุทธิ์อย่างยิ่ง เต็มไปด้วยความเมตตา ความปรารถนาดีผมจะยกตัวอย่าง เช่น สมมติว่ามีคนใกล้ชิดกับผมตาย นั่นเป็นธรรมดาที่ผมจะ...

ท่านกำลังพูดเรื่องเดิมอีกแล้ว! นั่นเป็นเรื่องผิดธรรมชาติที่ท่านเข้าไปเกี่ยวข้อง ถ้ามีคนตาย ไม่ใช่ว่าร้องไห้ การร้องไห้ไม่ช่วยแก้ปัญหาอะไร ชั่วขณะที่ท่านร้องไห้ ท่านกำลังหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งการร้องไห้ ธรรมชาติไม่เห็นหรอกว่าทำไมท่านถึงร้องไห้ ธรรมชาติเห็นแต่เพียงว่าท่านได้หว่านเมล็ดพันธุ์อะไร และเมล็ดพันธุ์แห่งการร้องไห้ก็มีแต่จะทำให้เกิดการร้องไห้หนักยิ่งขึ้น...แต่ความรู้สึกที่ผมมีต่อคนตายล่ะครับ ?

ท่านกำลังทำร้ายคนผู้นั้นด้วย เพราะไม่ว่าเขาจะไปเกิดใหม่ที่ไหนในชาติหน้า หรือไปอยู่ที่ไหนก็ตาม ท่านกำลังส่งกระแสแห่งการร้องไห้ไปถึงคนผู้นั้น และคนที่น่าสงสารผู้นี้ ก็ย่อมจะรู้สึกปั่นป่วนเป็นอย่างยิ่ง เพราะได้รับกระแสแห่งความทุกข์ แทนที่จะทำเช่นนั้น ในวันที่สิบของการอบรมวิปัสสนา ท่านจะได้เรียนรู้ถึงวิธีแผ่เมตตาอันเป็นกระแสแห่งความรักความเมตตา แล้วคนผู้นั้นก็จะเป็นสุข ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ไหน กระแสแห่งเมตตาจะเข้าถึงคนผู้นั้น ท่านจะช่วยเขาด้วยการแผ่เมตตาแทนการร้องไห้

ที่มา : รวมบทความวิสัชนาธรรม โดยท่านอาจารย์โกเอ็นก้า