ถาม ท่านได้พูดถึงขอบเขตความสัมพันธ์ของผู้ช่วยอาจารย์กับคณะกรรมการไว้หลายครั้ง แต่มีกรรมการบางส่วนต้องการจะทำงานเป็นอิสระจากคำชี้แนะของผู้ช่วยอาจารย์ โดยไม่เชิญผู้ช่วยอาจารย์เข้าร่วมในการประชุมและตัดสินใจ เพราะเห็นว่าผู้ช่วยอาจารย์ไม่มีหน้าที่ในการชี้นำกรรมการ แล้วขอบเขตของผู้ช่วยอาจารย์ที่จะมีส่วนร่วมในการดำเนินงานของศูนย์ฯ อยู่ตรงไหนล่ะครับ

ท่านอาจารย์ ธรรมะก็คือการเดินทางสายกลาง ปัญหาทั้งสองประการเกิดจากความสุดโต่งทั้งสองฝ่าย เมื่อไม่กี่ปีก่อนได้มีปัญหา กรรมการจำนวนมากมาร้องเรียนว่า “ทุกครั้งที่มีการประชุม ผู้ช่วยอาจารย์จะพยายามเข้ามาครอบงำ โดยยืนกรานในความคิดของตน แล้วพยายามออกคำสั่งจนเรารู้สึกเหนื่อยอ่อน ทำอะไรไม่ได้เลย” นั่นเป็นเรื่องที่สุดโต่งด้านหนึ่ง แต่ตอนนี้ข้าพเจ้ากลับได้ฟังเรื่องสุดโต่งอีกด้านว่า กรรมการไม่สนใจผู้ช่วยอาจารย์เลย ต้องการจะทำอะไรกันเอง

ทุกครั้งที่มีการประชุมควรมีอาจารย์อยู่ด้วยเสมอ ต้องเชิญผู้ช่วยอาจารย์ที่รับผิดชอบในพื้นที่เข้าร่วมด้วย แต่อาจารย์จะต้องปล่อยให้คณะกรรมการพูดคุยและตัดสินใจกันเองโดยไม่เข้าไปแทรกแซง หากพบว่ามีอะไรที่ขัดแย้งกับธรรมะจริงๆ ก็สามารถชี้แนะอย่างสุภาพได้ว่า “เรื่องนี้ไม่ถูกต้อง ขัดกับธรรมะ” แต่ถ้าเป็นเรื่องทางโลก อะไรจะเกิด ก็ปล่อยให้มันเกิดไป อย่าไปสุดโต่งทั้งสองด้านแบบนั้น จงเดินทางสายกลาง แล้วจะเป็นประโยชน์กับทั้งกรรมการและผู้ช่วยอาจารย์

ที่มา : หนังสือเพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชน โดย ท่านอาจารย์โกเอ็นก้า

รวมปาฐกถาและวิสัชนาปัญหาธรรมระหว่างปี พ.ศ. 2526 – 2543