■ การมีเพศสัมพันธ์ภายใต้กรอบของวิปัสสนาเป็นอย่างไรครับ ?

สำหรับผู้ที่เพิ่งเข้ามาฝึกปฏิบัติวิปัสสนาใหม่ๆ เราไม่ได้บอกว่าท่านต้องถือพรหมจรรย์โดยฝืนใจ เพราะนั่นไม่ใช่เรื่องดี กลับจะก่อให้เกิดปัญหา ความเครียด และปมมากยิ่งขึ้น ด้วยเหตุนี้ จึงมีคำแนะนำให้ผู้ปฏิบัติมีความสัมพันธ์เฉพาะกับคู่ครองของตน แบบหญิงเดียว-ชายเดียว มีสัมพันธ์อยู่ในกรอบ และถ้าทั้งคู่เป็นนักปฏิบัติวิปัสสนา ความต้องการในเรื่องนี้ก็จะค่อยๆ ลดลงไปเอง ไม่ใช่จำเป็นต้องมีเพศสัมพันธ์ พวกเขาจะมีความรู้สึกอิ่มเอมใจ มีความสุขอย่างมาก จนความสัมพันธ์ทางกายไม่มีความหมายอะไร แต่นั่นต้องปล่อยให้เป็นไปเองตามธรรมชาติ ไม่ใช่ด้วยการเก็บกด ฉะนั้น ผู้ที่เริ่มฝึกปฏิบัติวิปัสสนา จึงไม่จำเป็นต้องถือพรหมจรรย์ แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องมีความสัมพันธ์กับคนๆ เดียวเท่านั้น มิฉะนั้นแล้วก็จะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้เรื่อยไป ทำให้กามราคาะเพิ่มพูนขึ้น จนไม่อาจจะหลุดพ้นจากมันได้

■ การมีเพศสัมพันธ์อยู่ในกรอบเป็นอย่างไรครับ ?

การมีสัมพันธ์อยู่ในกรอบ คือ การที่ท่านไม่ไปหมกมุ่นอยู่แต่กับเรื่องของกามารมณ์ ไม่มัวเมาในเรื่องเพศ ถ้าคนผู้นั้นมีเพศสัมพันธ์แบบเปลี่ยนคู่ไปเรื่อยๆ แสดงว่าเขาเป็นคนที่ไม่รู้จักข่มกลั้น ถ้าท่านอยู่กินกับใครคนใดคนหนึ่ง ความสัมพันธ์ทางเพศจะค่อยๆ ลดลงเอง แต่ถ้าท่านเที่ยวไปมีสัมพันธ์กับคนมากมาย มันก็จะเพิ่มพูนขึ้น นี่เป็นกฎของธรรมชาติ เมื่อท่านราดน้ำมันลงบนกองไฟ ไฟก็ย่อมจะคุโชนยิ่งขึ้น

■ การมีสัมพันธ์ทางเพศที่ถูกต้องกับไม่ถูกต้องนั้นต่างกันอย่างไร เป็นปัญหาเกี่ยวกับเรื่องของเจตนาหรือเปล่าครับ ?

ไม่ใช่ การมีเพศสัมพันธ์นั้นเป็นเรื่องปกติในชีวิตของผู้ครองเรือน ซึ่งไม่ควรไปฝืนเก็บกดไว้ เพราะการถือพรหมจรรย์โดยฝืนใจ มีแต่จะก่อให้เกิดความเครียด สร้างปัญหายุ่งยากยิ่งขึ้น แต่ถ้าท่านปล่อยตัวปล่อยใจไปมีสัมพันธ์กับคนอื่นๆ เมื่อเกิดความต้องการขึ้นแล้วล่ะก็ ท่านจะไม่มีทางเป็นอิสระจากจิตที่เต็มไปด้วยความใคร่ได้เลย จงหลีกเลี่ยงจากการกระทำที่สุดโต่งทั้งสองนี้ ธรรมะให้เราเดินทางสายกลาง เราสามารถมีความสัมพันธ์อย่างเหมาะสม โดยที่ยังคงพัฒนาจิตวิญญาณไปด้วยได้ แต่ต้องเป็นความสัมพันธ์แบบหญิงเดียวชายเดียวที่ตกลงใจใช้ชีวิตร่วมกัน และถ้าคู่ครองของท่านปฏิบัติวิปัสสนาด้วย เมื่อมีความต้องการเกิดขึ้น ก็ขอให้พวกท่านทั้งคู่เฝ้าสังเกตดูมันไป ในรูปของเวทนาที่เกิดขึ้นบนร่างกายอย่างเช่นที่วิปัสสนาสอนให้ทำ นี่ไม่ใช่ทั้งการเก็บกดและการปล่อยตัวปล่อยใจ เพราะการเฝ้าสังเกตเวทนาจะช่วยให้ท่านสามารถปลดปล่อยตัวเองออกจากความใคร่ได้โดยง่าย ถึงแม้คนทั้งคู่จะยังคงมีสัมพันธ์กันเป็นครั้งคราว แต่ก็จะค่อยๆ คลี่คลายลงจนถึงขั้นที่เพศสัมพันธ์ไม่มีความหมายอีกต่อไป นั่นจึงจะเป็นการถือครองพรหมจรรย์ที่แท้จริงเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่มีแม้แต่ความคิดเรื่องกามราคะอยู่ในใจเลย การถือพรหมจรรย์เช่นนี้ก่อให้เกิดความยินดีเบิกบานมากกว่าความพึงพอใจจากการมีเพศสัมพันธ์ เพราะคนผู้นั้นจะมีความรู้สึกอิ่มเอมใจ สงบอย่างยิ่ง เราต้องเรียนรู้ที่จะประสบกับความสุขอย่างแท้จริงนี้

■ ในโลกตะวันตก หลายๆ คนคิดว่าการมีเพศสัมพันธ์ระหว่างสองฝ่ายที่ยินยอมพร้อมใจกันนั้น เป็นเรื่องที่ยอมรับได้

ทรรศนะเช่นนั้นอยู่ห่างจากธรรมะ คนที่มีความสัมพันธ์กับคนๆ หนึ่ง แล้วเปลี่ยนไปมีความสัมพันธ์กับคนโน้นทีคนนี้ทีมีแต่จะเพิ่มพูนกามราคะและความทุกข์ให้แก่ตนเอง ท่านต้องซื่อสัตย์กับคนๆ เดียวหรือไม่ก็มีชีวิตแบบพรหมจรรย์

ที่มา : รวมบทความวิสัชนาธรรม โดยท่านอาจารย์โกเอ็นก้า