RETOURTJE 'S GRAVENHAGE
Hoe vergankelijk is roem, heel even maar
houdt een naam in politieke kringen stand,
zó gevierd nog, en na amper een paar jaar
uit de aandacht van publiek en pers verdwenen.
Wie herinnert zich nog Kluytmans of Terheul,
prominenten van het rode, haagse pluch’?
Eén opiniepeiling reeds volstond als beul,
koppen rolden waar zij net waren verschenen.
De beloften van weleer, waar zijn ze nu?
Geen begroting die een cent nog voor ze geeft.
Spoedig algemeen beschouwd als parvenu,
en zij konden hun ministersposten sluiten.
Glad en hellend zijn de wegen naar de top;
waar het Binnenhof zo glansvol wordt aanvaard
door premiers en landsbestuurders in de dop,
voeren wandelgangen net zo vlug naar buiten.
Vele kamers zijn te vullen met de lijst
van de eendagsvliegen van het parlement.
Het verkiezingsbijltje heeft zijn tol geëist,
anoniem als vroeger likken zij hun wonden.
Tot besluit daag ik U uit: noem mij de man,
der vergetenen het kortst van de partij,
zó snel weg dat men hem haast niet kennen kan.
Tip: hij leidde ooit de fractie van een seconde.
© Vin 2006