Het eten van gisteravond was slecht gevallen en dat heeft wat gevolgen. Niet iets om van te schrikken. Onze westerse interne mens is wat minder opgewassen tegen de Nepalese omstandigheden. Wat Imodium in combinatie met thee en droogvoer doet al snel wonderen.
We trekken er na het bedaren van het systeem op uit om de tickets te conformeren. Het zou niet nodig zijn maar je weet het nooit werd ook in het hotel gezegd. Wij toeven daarvoor naar het kantoor van de Royal Nepal Airlines. Daar ontwikkelt zich een mooi theater. Wie is waarvoor geautoriseerd is het toneelstuk dat wordt opgevoerd. Uiteindelijk moet de hoogste baas komen opdraven om de formaliteiten te plegen.
Op de terugweg belandden we nog op de vismarkt. De herkomst van de witvis is spannend. De Bagmati rivier ligt niet zo voor de hand. Het is een open riool ingeklemd tussen door varkens bewoonde vuilnisbelten. Tussen de vissen ligt ook nog een knoepert van een meerval. Dit is een roofvis die niet al te kieskeurig is. Er gaan verhalen dat hij zelfs mensen eet.
Met geen trek in vis keren wij terug. Het wordt vlees bij het Everest Steak House vlak bij het hotel. Het is een druk en licht chaotisch georganiseerde eetzaak. De soep, steak en de frieten smaken echter onder de Nepalese omstandigheden goed.