Embedded Files
Om 8.15 h. op want de gids komt om 9.00 h. wat nadere afspraken maken. Dus mooi geen gids om die tijd maar wel de lokale trekking agent om de permits te regelen.
Helaas is het zondag op zaterdag in Nepal dus die vlieger gaat niet op. Veel gepraat hoe het dan wel moet. Een dag later weg, later op de dag weg of gewoon gaan en de permits na laten brengen. Het wordt het laatste omdat de inmiddels gekomen gids Mingma en de kok Harrilal dat zo willen en dit duo zwaait de scepter. Verder wordt afgesproken om de tocht naar het startpunt Kalika met een privat bus te maken.
Intussen is in de achtertuin van Amar een drukte van belang ontstaan. Een bonte verzameling van figuren die wij in Nederland als zwervers zouden betitelen zijn onze dragers en keukenploeg. In totaal zijn 20 man voor drie mannen en één vrouw in de weer. Wederzijds bekijken we elkaar eens vriendelijk lachend in de wetenschap dat we nog heel veel gaan delen.
Vervolgens gaan Otto, Leny en ik, in afwachting van de nog ongewisse komst van Ton, een dagje ontspannen Kathmandu. Intussen weten we de weg aardig te vinden naar het middeleeuwse centrum waar de 21e eeuw (te) snel is binnengetrokken. De sfeer is onveranderd gebleven. Een mengelmoes van mensen in rassen en geloof die allemaal wat maken en te verkopen hebben. Vochtig, warm, stinkend, lawaaierig aan de ene kant. Kleurig, geurig, uitbundig, exotisch aan de andere kant. Een fascinerende ervaring en dus klikken de fototoestellen van Otto en mij lustig voort. Nieuw is dat voor een bezoek aan Durbar Square betaald moet worden. De enscenering is daar verder onveranderd. Overal wordt je op uiterst vriendelijke wijze aangeklampt voor onnuttige prullaria en onduidelijke rondleidingen.
Eén gids was werkelijk subliem met zijn zakboekje vol referenties in alle talen was hij in voor alle trips. Op mijn reactie dat ik in ieder geval te oud was voor de erotische varianten die hij schuins glimlachend voorstelde, voegde hij mij samenzweerderig toe “ Old is gold Sir.” Gelukkig was er een apart rustpunt voor de overspannen toerist om uit te rusten, maar ladies first.
In dit winkelparadijs met variaties tussen rotzooi en merkartikelen moet uiteraard gekocht worden. De dagrugzakken van Leny en mij blijken bij nader beschouwing wat klein/onhandig en Otto heeft nog een foedraal en een muts nodig. Dat betekend eerst veel kijken, daarna uitzoeken en vervolgens eindeloos onderhandelen. Vermoeiend als je gewoon wat wil kopen, maar dat is hier het spel niet. Op de vraag hoeveel het kost krijg je sowieso een belachelijk bedrag te horen.
De reactie staat vrij. Maar op uitlachen, verder lopen, verontwaardiging, hoon e.d. komt altijd de wedervraag “What´s your price”. Uiteindelijk krijgen wij prima namaakspullen tegen in onze ogen belachelijk lage prijzen, maar de winkelier had ongetwijfeld toch nog de dag van zijn leven.
Na het geld wisselen van de voorhanden harde valuta´s van guldens, marken en dollars naar roepies en de bijbehorende discussie over de wisselkoers waren we aan wat eten en drinken toe. Op een dakterras genoten we dus van het uitzicht over het koninklijk paleis en de aapjes die op het dak speelden. Een vredig tafereel op een plek waar een dikke maand daarvoor de hele koninklijke familie om zeep was geholpen.
In de namiddag vertrokken we met de taxi naar de lijkverbranding en tempelcomplex van Pashupatinath, een ongelooflijke plek om rond te wandelen. Crematies in de open lucht langs de rivier, met aapjes en heilige mannen bezaaide tempelgebouwen, de bonte mensenmassa en de handel. Zelfs Otto kocht na lange onderhandelingen een siersteen van een onweerstaanbare dame die zo de sales bij een multinational in zou kunnen gaan.
Na enig onderhandelen lukte het bij het donker worden de taxi terug te nemen naar het hotel. Daar was uiteindelijk Ton met zijn trouwe begeleider Kami aangekomen. Ton had zich geen zorgen gemaakt over zijn vertraagde binnenlandse vlucht. Als je eenmaal een paar weken in Nepal bent dan leer je dat wel af. Het eten bij Amar was eenvoudig en voedzaam. Het bood verder nog de kans op de laatste Spaans/Nepalese biertjes.
Na het eten werd nog eens gepakt, herpakt en omgepakt. Het moet tenslotte allemaal kloppen voor een aantal weken. De batterijen voor de camera nog eens opladen en de laatste foto´s van de harde schijf van de camera in de PC. De avond eindigde weer in de wat zwoele Kathmandu nacht met de blaffende honden en de met hun stokken tikkende bewakers.
Page updated
Google Sites
Report abuse