De shuttle-rit met het Belgische bedrijf Limburg Air Services naar Brussel was door Leny goed georganiseerd. Ton moest ik, samen met de uiterst vriendelijke en klantgerichte chauffeur, in het labyrint van een Voerendaalse nieuwbouwwijk nog wel even zoeken, ondanks dat ik daar al eerder was. Leny compenseert het tijdsverschil door stipt op tijd helemaal klaar te staan. Gewoonlijk is haar motto namelijk: " Ik ben te vroeg want ik ben op tijd!". In Maasmechelen treffen we Otto en Hub die daar met een aparte wagen heen zijn gereden. Samen trekken we vervolgens op volle oorlogssterkte naar Brussel. 

Biman Air, de maatschappij waarmee we vliegen, was aanzienlijk minder goed georganiseerd. De start, die al vertraagd was van 13.15 h. naar 23.00 h., blijkt vrolijk tot een nog niet bekend tijdstip uit te lopen. Na het inchecken, waarbij blijkt dat we met z’n vijven ongeveer 90 kg bagage op de schaal brengen. Na de gang door de douane is het wachten geblazen in de lounge en later in de boarding room. Met wat praten, lezen, tax free kijken, hangen en consumeren van onder andere het onbespoten fruit van Otto doden we de tijd. Verder worden de laatste inzichten over de paklijst, medicijnkist en het meegenomen materiaal nog eens uitgewisseld. Ton heeft natuurlijk weer (te) veel meegenomen. Het touw voor de Cho La pas heeft hem in ieder geval niet los gelaten want hij sleept vele meters mee. Daarnaast heeft hij als nieuwtje een kleine bandrecorder aangeschaft om van de hoogtepunten een ooggetuigeverslag te kunnen geven. Ook heeft hij heet van de naald nog de laatste versie van het (helaas nu alweer verouderde) reisplan uitgedraaid.  

De boarding room wordt zo rond 23.00 h. plots overlopen met allerlei Oosterlingen, die naar later blijkt transit zijn aangekomen met het vliegtuig uit New York, dat ons allemaal moet doorvliegen. Het geeft gelijk kleur en geur aan onze reis door al die tulbanden, sarongs, kalotjes, gedragingen en de gebruikte reukstoffen. Het gevoel dat het nu echt gaat beginnen maakt ons weer goed wakker. Dan komt eindelijk de langverwachte oproep van “passengers for Dehli boarding now”, waarna de hele stoet het vliegtuig langzaam maar zeker binnendringt.