Embedded Files
Inleiding
Inleiding
Na de Nepalreis in 1997 bleef het kriebelen. Dit temeer omdat Ton en Otto sinds die tijd, samen en apart, al meerdere malen terug geweest waren, met natuurlijk jaloers makende verhalen. In 2000 ontwikkelden zich daardoor plannen voor een hernieuwde kennismaking met dat boeiende land. Natuurlijk fungeerde Otto, met de bedaarde hulp van Ton, weer als Roadmaster en zo kwam de privat group versie van de HT reis "Annapourna on the hard way" tot stand.
Ja we kennen Otto, voor minder doet hij het niet. De invalhoeken waren in de eensgezindheid om te gaan toch nog wat uiteenlopend. Ton wilde gezien zijn gevoeligheid voor de hoogte van tevoren gaan om goed in te kunnen lopen en te acclimatiseren, Otto wilde aan het eind nog een zesduizender bedwingen in de vorm van de Damphus Peak, Leny vond dat de kosten redelijk moesten blijven en ik wilde vanwege het werk niet te gek lang wegblijven.
De worsteling met deze invalshoeken leidde tot route schetsen met bijbehorende tijdsschema's. Dit gecomplementeerd met allerlei “if then” scenario’s voor de te verwachten onverwachte omstandigheden. In de folder mag het allemaal eenvoudig lijken maar de ervaring leert dat het altijd anders loopt dan gedacht. Op zich geen probleem want dat maakt het avontuur. Daarop goed voorbereid zijn is de voorwaarde om het echt leuk te maken. Dit gaf een uitgebreid logistiek puzzelwerk op variaties van verschillende vluchten, ontmoetingsdata & plaatsen en opsplitsdata & plaatsen.
De HT Wandelreizen route en de opzet om met tenten en een eigen keuken te gaan en de organisatie via HT bleven verder overeind. Wel met de aanvulling dat Ton in verband met zijn gevoeligheid voor de hoogte zijn, sinds 1997, onafscheidelijke sherpa Kami als foto & film drager zou meenemen.
“The hard way”, zeg maar rustig “the hardest way”, is de in roze ingetekende route. De bonus van de rustdagen vooraf in Kathmandu en achteraf Pokhara en de geruststellende werking van de “if then” scenario’s verzoenden ons met het lot dat wachtte.
Driemaal een pas van boven de 5000 m werd de opgave voor dit stel, waarvan de linker drie op de foto in de zestiger jaren waren en Otto als jeugdig broekje van achter in de vijftig pas kwam kijken. De tussendoortjes in de "heuvelachtige" aanloop mochten er overigens ook zijn.
De gezondheden waren wisselend. Leny was de enige die niets mankeerde. Otto zat met een te opereren knie, Ton was enkele maanden daarvoor geopereerd en ik had nog naweeën van de Mergelland Marathon te verwerken. Kortom we waren er, mede door het hernieuwd lezen over Nepal, helemaal klaar voor toen de moord op het bijna voltallige koningshuis van Nepal, de uitbreidende onlusten met Maoïsten daar, 11 september en de interventie van de USA in Afghanistan de geschiedenisboeken in gingen. Klaar wil zeggen reisschema, visum, tickets, inentingen, medicijnkist, dikke donzen slaapzak & dik donzen jack als leereffect van de kou in 1997 en een uitgebalanceerde paklijst met de bekende twijfelitems van wel of niet meenemen.
Page updated
Google Sites
Report abuse