's Morgens vroeg  reden wij keurig op tijd  en vol verwachting met de taxi naar het busstation. Het viel zeker niet of beter gezegd mee want er stond, zoals Travellanes beloofde  een heel behoorlijke bus  te wachten die zelfs niet overboekt was.  Het busvervoer in Nepal is  vrij ondernemerschap en dus kan je alles verwachten tussen luxe bussen en gammele uitgewoonde wrakken. Ook de belading varieert sterk. Volgepropte  exemplaren met vee binnen en op het dak is geen zeldzaamheid.

De afstand tussen Pokhara en Kathmandu is maar ca 200 km maar het is de reistijd die telt. Het waanzinnige rijden is niet de enige bepalende factor. Ongelukken, pech, land slides en controleposten tikken fors aan in de tijd.. De troost is dat er geen moment van verveling in zit. De uitzichten zijn prachtig en de streek is schilderachtig. De armoe is ontstellend maar iedereen is vrolijk bezig met wat geld te verdienen. 

Onderweg werd doorlopend gestopt om passagiers af te zetten of op te pikken. Dit waren tevens de momenten voor de ambulante verkoop langs de weg. Honger en dorst hoeven niet geleden te worden. De toiletstops waren ook geen probleem. Gewoon langs de kant van de weg want Nepali zijn niet preuts. De vrouwen hurken met hun lange jurken gewoon in het gras en klaar is Cornelia weer.