Het plan was!
In het najaar van 2004 stonden in het zuiden van Tibet het Shishapangma BC en vier BC's op de Noth Face van de Himalaya op het programma. Een privat tocht die via Nima Sherpa van Multi Adventure uit Kathmandu was georganiseerd. Het reisprogramma was redelijk ambitieus gezien het over grote afstanden in redelijk ongewisse gebieden reizen en trekken in een land dat dol is op papiertjes
De realisatie werd!
"I love it when a plan comes together" waren de gevleugelde woorden van Colonel Hannibal Smith. Dat riep deze aanvoerder van de TV serie "The A Team" als alles weer eens volgens zijn plan gelopen was. Maar TV series zijn zichtbaar gemaakte dromen en blijven dus bedrog. Tibet/Nepal was als plan een droom. De realisatie was een onverwachte werkelijkheid. Toch was het een droomreis.
Onvoorziene gebeurtenissen, plannen omzetten, afzien en daaraan zoveel plezier beleven dat het nog genieten blijft ook. Want hoe beland je ongedacht van de mensvijandige sneeuw en ijs wildernis op 5500 m die de North Face is, op een olifant in de wildernis van het tropische oerwoud in zuidelijk Nepal.
Al in het begin werd de "party of the four retired" door ziekte van Otto gereduceerd tot drie. Hiermee viel de drijfveer weg om vier Himalaya Base Camps vanaf the North Face te doen. Dit doel was met name door en voor Otto gesteld in het kader van zijn project om 14 van zulke Base Camps in één jaar te lopen.
Later viel Leny uit door ondefinieerbare maag en darmproblemen van aanzienlijke aard. Plan A was toen intussen al via B (problemen met Maoïsten in Nepal), C (problemen aan de grensovergang Tibet <=> China), C (problemen met het Cho Oyu Base Camp permit) en D (Problemen met ziekte in Kharta) omgezet in plan E.