Inleiding
Tijdens een zomerverblijf in augustus 1995 aan het Lago di Garda in Torbolo onttrokken Vader en Zoon zich aan de hitte door het maken van een driedaagse tocht in de Brenta. Een prachtig gebied berggebied in de achtertuin van het Gardameer. Dit gebeurde planmatig want de bergsport spullen waren voor dit doel ingeladen. Dit inclusief de buiten model klimgordels. Deze waren, zuinig als Hollanders zijn, geleend van ADB Steigerbouw. Wel een pietsje zwaarder maar volgens de voorschriften gekeurd en minstens zo sterk als klimgordels. Gordels zijn in de Brenta namelijk geen luxe want het gebied is geplaveid met ladders en ferrata's
Plan
Het plan was om met de bus van Torbole via Riva di Garda naar San Lorenzo te gaan en vandaar met de benenwagen, via Rifugio Agostini, Rifugio Brentei en Rifugio Pedrotto, door te steken naar Molveno te lopen en per bus van Molveno via Trento en Riva di Garda terug naar Torbole.
Het plan werd nagenoeg gerealiseerd. Alleen de bustijden zaten ons wat dwars. Maar het voordeel was dat we door de wachttijd Trento goed konden verkennen en door het missen van de bus van Riva naar Torbole nog een mooie wandeling konden maken om uit te lopen.
Dag 1
De busreis van Torbole naar San Lorenzo liep als een Zwitsers uurwerk. De 1e etappe in zonnig zomerweer van San Lorenzo naar Rifugio Agostini bleek een goede inloper. Het water liep er net zo snel uit als in. Juist voor de uitdroging bereikten wij Rifugio Agostini. Een mooi gelegen hut maar wel in renovatie. Het slapen was wat behelpen in de winterslaapplaats maar wie treurt daar om. Het glas, het maal en de slaapplaats waren dik in orde net als onze verdiende nachtrust.
Dag 2
Van het avondonweer was 's morgens niets meer te merken en onder prima omstandigheden namen wij de Bocca d' Ambiez. Het stippellijntje op de kaart net na de bocca bleek een met vlaggetjes aangegeven pad over een kleine, zomers maagdelijke en dus spiegelgladde gletsjer te zijn. De vlakke passage leek een eitje maar toch moesten wij de stenen op de gletsjer inzetten als grippers om niet af te glijden.
Daarna was het goed te doen met de prima aangelegde klettersteigen en ladders als fun delen. De rifugio Brentei werd vlot bereikt en ook daar werd het aangenaam toeven.
Dag 3
De Via Ferrata della Bocchette via Rifugio Alimonta en de Bocca dei Armi was als route naar de refugio Pedrotti uitverkoren. Dat bleek een redelijk bewerkelijk traject te zijn. De ferrata was prima aangelegd maar je moet wel geconcentreerd aan de gang blijven. Het is in ieder geval geen stuk voor wandelaars met hoogtevrees en zelfs zonder dat is naar beneden kijken niet aan te bevelen. De Dolomiti zijn echt stijl en hoog. Toch zagen wij tot onze verbijstering een Italiaanse familie zonder enige zekering heerlijk keuvelend langs langslopen.
Met rifugio Pedrotti was alweer niets mis. Wel mopperde de waard in bewogen Italiaans wat over het niet gereserveerd hebben. Uiteindelijk bleek er toch plaats genoeg en eten en drinken zat te zijn.
Dag 4
Het afdalen naar Molveno vatten we op als een genoeglijke ochtendwandeling. Aanvankelijk leek dat ook zo. De enige dissonant was een vol rolletje in de camera toen wij voor het eerst in ons leven Edelweiss live mochten aanschouwen.
Na de Passo di Cata werd het een taai gebeuren. Een eindeloos steil pad met rolstenen waardoor je keer op keer de kont in het stof mag bijten. na wat koffie stond de bus van Molveno naar Trento klaar. In Trento was dit niet het geval en kregen we tijd voor een stadswandeling. Het zelfde dreigde te gebeuren in Riva di Garda zodat wij maar beloten om bij wijze van uit lopen de benenwagen naar Torbole te nemen. Dit werd pas echt pas echt afzien. In de hete namiddag met verzuurde benen van het afdalen een dik uur langs de hoofdweg wandelen bleek geen pretje. De troost was dat enig ander vervoer niet veel beter was geweest. De file bewoog zich namelijk met wandeltempo voort en zo kom je nog eens iemand tegen.
De rentree in Hotel Paradiso riep even een rimpeling op. Het baliepersoneel had moeite om in de twee uitgewoonde zwervers de keurige Blokjes te herkennen van enkele dagen terug.