Skáldatal

HEIÐNI

Skáld fædd á 10. öld:

1. Egill Skalla-Grímsson - (f. um 930). Víkingur og skáld. Bjó á Borg á Mýrum.

2. Ásdís Bárðardóttir - (f. um 975). Húsfreyja á Bjargi og móðir Grettis sterka Ásmundarsonar.

3. Ketilríður Hólmkelsdóttir - (f. á 10. öld). Hún er ein aðalpersóna í Víglundar sögu, unnusta Víglundar Þorgrímssonar væna.

4. Víglundur Þorgrímsson væni - (f. á 10. öld). Skáld. Honum bregður fyrir í Víglundar sögu, unnusti Ketilríðar Hólmkelsdóttur. Hann orti hið fræga kvæði Stóðum tvö í túni.

KAÞÓLSKA

Skáld fædd á 13. öld:

1. Snorri Sturluson - (f. 1179. d. 23. september 1241). Sagnaritari, fræðimaður, skáld og höfðingi. Höfundur Snorra-Eddu, Heimskringlu og líklega Egils sögu. 

Skáld fædd á 14. öld:

1. Arngrímur ábóti Brandsson - (d. 13. október 1361). Hann var prestur í Odda á Rangárvöllum, ábóti í Þingeyraklaustri, skáld og tónlistarmaður. Hann er talinn hafa látið smíða orgel og flutt það út til Íslands. Mun það vera fyrsta orgelið sem sögur fara af á Íslandi. Hann dó sama ár og bróðir Eysteinn Ásgrímsson munkur (f. um 1310). Þeir hafa því verið samtímamenn.

2. Einar Gilsson - Er kvað Ólafs rímu Haraldssonar í Flateyjarbók

3. Eysteinn Ásgrímsson - (f. um 1310. d. 14. mars 1361). Munkur og skáld. Tilheyrði Ágústínusarreglu. Munkur í Þykkvabæjarklaustri. Gerðist seinna officialis í Helgafellsklaustri. Seinna munkur í Helgisetri við Niðarós. Orti Lilju.

4. Jón Pálsson Maríuskáld - (f. 1390. d. 1471). Prestur, skáld, prófastur og ráðsmaður á Hólum í Hjaltadal. Eitt helsta skáld síns tíma. Orti Maríulykil og fleiri kvæði um Maríu guðsmóður.

5. Svartur Þórðarson - (14. öld). Lítið er vitað um Svart Þórðarson. Hann er þó talinn hafa búið á Hofsstöðum í Reykhólasveit og verið húskarl Ólafar ríku Loftsdóttur. Hann orti líklegast Skaufhalabálk (barnagæla undir fornyrðislagi) og Skíðarímu. 

Skáld fædd á 15. öld:

1. Skáld-Sveinn - (f. um 1460. d. um 1530). Lítið sem ekkert er vitað um Skáld-Svein. Hann orti, að því er talið er, fyrsta heimsósómakvæðið. Kvæðið heitir einfaldlega Heimsósómi og er undir sama bragarhætti og Ljómur Jóns Arasonar Hólabiskups. 

2. Gunni Hallsson Hólaskáld - (f. 1465. d. 1545). Bjó í Efra-Ási í Hjaltadal í tíð Gottskálks grimma Nikulássonar (f. 1469. d. 1520) og fram í tíð Jóns Arasonar Hólabiskups (f. 1484. d. 1550). Samkvæmt varðveittum heimildum Hallotu, dóttur Gunna, var faðir hennar „haldinn í þær mundir bæði margfróður og minnugur, og umgekkst bæði með biskup Gottskálk og biskup Jón langan tíma, og var heimilismaður á Hólum um 18 ár upp frá því hann brá búskap." Gunni var níræður þegar hann lést.

3. Jón Hallsson - (f. um 1470. d. 1538). Hann var sýslumaður og höfðingi, fyrst í Rangárþingi en síðar í Eyvindarmúla í Fljótshlíð. Hann er talinn vera sonur Halls Jónssonar stórbónda í Rangárþingi á 15. öld. Jón gerðist stórhöfðingi og „mjög mikils metinn maður og svo sem af mestu mönnum sinnar samtíðar; kemur hann opt við gjörninga og dóma, bæði hjá Stefáni biskupi, Ögmundi biskupi, og fleirum". Jón Arason Hólabiskup telur hann vera einn höfuðskálda í sínum landsfjórðungi: „Hallsson hróðrarsnilli / hefur kunnað fyr sunnan".

4. Sigurður blindur Narfason í Fagradal - (f. um 1470. d. um 1545). Skáld og bóndi í Ytri-Fagradal fyrir austan. Hann er nefndur í Tíðsfordrífi Jóns Guðmundssonar lærða, þar er hann kallaður Sigurður blindur í Fagradal. Honum eru eignaðar helgikvæðið Rósa og nokkrir rímnaflokkar, þ.á.m. Svöldrar rímur, um Svoldarbardaga sem háður var árið 999 eða 1000. En allt er þetta mjög óljóst.

5. Hallur prestur Ögmundarson - (f. um 1480. d. um 1555). Hann orti Gimstein, Náð, Máríublóm, Maríuvísur, Michaelsflokk og Nikulásdrápu.

6. Jón Arason - (f. 1484. d. 7. nóvember 1550). Biskup á Hólum í Hjaltadal og skáld. Síðasti kaþólski biskupinn á Norðurlöndunum. Tekinn af lífi af ofstækisfullum Lútherstrúarmönnum árið 1550 ásamt sonum sínum.

Skáld fædd á 16. öld:

1. Ásmundur skáld - (f. um 1500). 

2. Oddur Halldórsson handi - (f. óvíst. d. óvíst). Afar lítið er vitað um þetta skáld. Hann var prestur á fyrri hluta 16. aldar og samkvæmt biskupaannálum Jóns Egilssonar á Oddur að hafa verið handhöggvinn á Varmalækjarbökkum í Borgarfirði í kringum árin 1512-1515. Í kjölfarið þurfti Oddur að láta af prestskap og fékk í kjölfarið viðurnefnið „handi".  Einungis er vitað um eitt kvæði sem Oddur orti, en það eru biskups Jóns vísur, um Jón biskup Arason og sonu hans. Varðveist hefur íslenskt þjóðlag við þetta kvæði, í Kvæðabók síra Ólafs Jónssonar frá Söndum sem þykir afar merkilegt.

3. Ólafur Tómasson á Hafgrímsstöðum - (f. 1532. d. 1595). Lögréttumaður og skáld. Ólafur ólst upp með Jóni Arasyni og Helgu móðurömmu sinni en Helga var fylgikona Jóns. Ólafur var mjög trúr fjölskyldu Jóns Arasonar og orti hann Minningarkvæði um Jón Arason og sonu hans eftir að þeir voru hálshöggnir árið 1550.

SIÐBÓT

Skáld fædd á 16. öld:

4. Sigfús Guðmundsson - (f. um 1525. d. 1597). Skáld og prestur á Þóroddsstað í Köldukinn. 

5. Hallur Magnússon - (f. um 1530. d. 1601). Hallur þessi var drykkfelldur og níðskár, óvinur Þórðar á Strjúgi. Orti Smáskáldavísur.

6. Staðarhóls-Páll - (f. um 1534. d. 10. apríl 1598). Hét fullu nafni Páll Jónsson. Hann var sýslumaður og bjó um nokkurt skeið á Staðarhóli í Dölum. Páll nam í Munkaþverárklaustri. Hann kvæntist Helgu Aradóttur (f. 1538. d. 1614), dóttur Jóns Arasonar biskups. Urðu miklar ástir með þeim fyrst um sinn, eins og frægt er, en að lokum versnuðu samskiptin þeirra í milli sem endaði með skilnaði. Þá orti hann „Lítið er lunga / í lóuþrælsunga. Þó er enn minna / manvitið kvinna." Páll var mikið skáld og orti m.a. Eikarlundinn. Ekkert þjóðlag er varðveitt við þann bragarhátt illu heilli.

7. Einar Sigurðsson í Heydölum - (f. 1539. d. 15. júlí 1626). Frægasta trúarskáld samtíma síns og eitt hinna austfirsku skálda. Vinur Guðbrands Þorlákssonar Hólabiskups (á tímabili en síðar kastaðist í kekki). Liðsinnti Guðbrandi við útgáfu Vísnabókarinnar frá árinu 1612. Einar á um helming kvæðanna í bókinni og mörg þeirra orti hann undir vikivakaháttum.

8. Þórður Magnússon á Strjúgi - (f. um 1550. Óvíst með dánarár). 

9. Bjarni Jónsson Borgfirðingaskáld - (f. 1560. d. 1640). Skáld og flökkumaður. Stundum kallaður Bjarni skáldi eða Húsafells-Bjarni. Fæddur að Bæ í Bæjarsveit. Talinn fyrstur til þess að yrkja öfugmælavísur. Orti einnig heimsósóma á borð við Aldasöng.

10. Jón Bjarnason - (f. um 1560. d. 1633). Afkastamikið skáld í sinni tíð og prestur, fyrst á Helgastöðum í Reykjadal en síðan að Presthólum í Öxarfirði. Hann á margar rímur og kenniljóð/spekiljóð sem varðveittar eru í Vísnabók Guðbrands Þorlákssonar frá 1612. Hann er talinn vera annar meginhöfundur Vísnabókarinnar á eftir síra Einari Sigurðssyni í Heydölum (f. 1539. d. 1626)

11. Ólafur Jónsson á Söndum - (f. 1560. d. 1627). Prestur og skáld á Söndum í Dýrafirði. Hann fékk Sanda í Dýrafirði árið 1596. Ólafur orti mikið af andlegum og veraldlegum kveðskap og mikið hefur varðveist eftir hann. Til eru handrit eftir hann sjálfan og meira að segja má þar finna nótur og lagboða við kvæði hans.

12. Oddur Oddsson á Reynivöllum í Kjós - (f. um 1565. d. 1649). Kapellán í Skálholti, læknir, prestur á Stað í Grindavík og síðar að Reynivöllum í Kjós. Hann var sonur Odds Oddssonar lögréttumanns sem búsettur var að Hrauni á Eyrarbakka.

13. Jón Þorsteinsson - (f. um 1570. d. 17. júlí 1627). Kallaður Jón píslarvottur. Fæddur að Húsafelli í Hálsasveit (Borg.). Veginn í Vestmannaeyjum í Tyrkjaráninu. Jón var mikið sálmaskáld og nokkrir sálmar hans eru enn mikils metnir.

14. Ólafur Einarsson í Kirkjubæ í Hróarstungu - (f. 1573. d. 1651). Prestur og skáld í Kirkjubæ í Hróarstungu (Norður- Múl.). Einn hinna austfirsku skálda og sonur Einars Sigurðssonar í Heydölum (f. 1539. d. 1626). Sonur Ólafs var Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Orti sálma, heimsósómakvæði og gamanvísur. Talið er að hann hafi ort drykkjuvísuna Krúsarlögur kveikir bögur. 

15. Björn Jónsson á Skarðsá - (f. 1574. d. 29. júní 1655). Lögréttumaður og skáld. Hann var óskólagenginn en eftir hann er Skarðsárannáll sem er mikilvægasta heimild Íslendinga um atburði á tímabilinu 1400-1640. Björn var skáldmæltur og orti vikivakakvæði um þann harða vetur árið 1625 (Jón Samsonarson. Kvæði og dansleikir II, bls. 211). 

16. Jón Lærði Guðmundsson - (f. 1574. d. 1658). Alþýðufræðimaður, handverksmaður, læknir og skáld. Mælti gegn Baskavígunum (Spánverjavígunum) árið 1615 og var fyrir vikið gerður útlægur. Orti galdrakvæðin Fjandafælu og Snjáfjallavísur. Einnig langt æviljóð um sig sem ber heitið Fjölmóður. Einnig Áradalsóð undir vikivakahætti. Jón var talinn fjölkunnugur og kvað niður tvo drauga á Stað á Snæfjallaströnd með kveðskap sínum.

17. Guðmundur Erlendsson frá Felli, Sléttuhlíð - (f. um 1595. d. 21. mars 1670). Prestur að Felli í Sléttuhlíð (Skagaf.) og skáld. Eitt afkastamesta skáld 17. aldarinnar. Guðmundur orti Grýlukvæði sem eru þau elstu sem varðveist hafa eftir nafngreindan höfund.

18. Þorvaldur Rögnvaldsson - (f. 1596. d. um 1679). Bóndi og skáld á Sauðanesi á Upsaströnd. Hann var bróðir Jóns Rögnvaldssonar sem var brenndur á báli, fyrstur manna hér á landi,  í tengslum við galdur (galdrafárið) árið 1625. Sjálfur var Þorvaldur sakaður um galdra, en sjálfur var hann nógur greindur til þess að sannfæra fólk um að hann væri ekki fjölkunnugur. Þorvaldur var einnig talinn „kraptaskáld". Honum eru eignaðar Rímur af Hrólfi kraka, Rímur af Partalópa, Rímur af Króka-Ref, Rímur af Gunnari á Hlíðarenda og Kvæði af Grísillá. 

Skáld fædd á 17. öld:

1. Æri-Tobbi - (f. um 1600. d. um 1660). Hann hét réttu nafni Þorbjörn Þórðarson. Hann hefur verið mest á suðurlandi og varðveist hafa stórundarlegar vísur eftir hann. 

2. Kolbeinn Grímsson jöklaskáld - (f. um 1600. d. 1683). „Skáld undir jökli." Þjóðsagnakennd persóna sem afar lítið er vitað um. Bjó á Einarslóni undir Jökli, Dagverðará og á Fróðá. Hann hyllti konung á Laugabrekku árið 1649

3. Ketill Jörundarson  - (f. 1603. d. 1670). 

4. Hallgrímur Pétursson - (f. 1614. d. 27. október 1674). Frægasta sálmaskáld Íslendinga fyrr og síðar. Hann orti hina frægu Passíusálma og önnur andleg kvæði. Hallgrímur var ekki síður veraldlegt skáld, orti drykkjuvísur (t. d. Ölerindi) og önnur kvæði undir vikivakaháttum (t. d.  Sláttukvæði).

5. Stefán Ólafsson í Vallanesi - (f. um 1619. d. 29. ágúst 1688). Eitt vinsælasta skáld 17. aldarinnar. Eftir hann liggur gífurlegt magn andlegs og veraldlegs kveðskapar. Hann fæddist á Kirkjubæ í Hróarstungu og var sonur séra Ólafs Einarssonar skálds og prests. Föðurafi Stefáns var síra Einar Sigurðsson í Heydölum (f. 1539. d. 1626). Stefán er því eitt hinna ausfirsku skálda. Kveðskapur Stefáns var svo vinsæll að hann geymdist vel á vörum fólks um allt land, einkum af veraldlegu tagi, alveg fram á miðja 20. öld (og í raun til dagsins í dag) og mörg þjóðlög hafa varðveist við kvæði hans. 

6. Bjarni Gissurarson í Þingmúla - (f. 1621. d. 1712). Bjarni var einn hinna austfirsku skálda og barnabarn séra Einars Sigurðssonar í Heydölum (f. 1539. d. 1626). Hann varð stúdent úr Skálholtsskóla árið 1643.

7. Halldór Eiríksson - (f. um 1633. d. 1698). Launsonur Eiríks Ólafssonar á Kirkjubæ. Útskrifaðist úr Kaupmannahafnarháskóla og gerðist prestur á Kolfreyjustað. Missti hempuna eftir ólöglega barneign en fékk uppreist æru síðar og fékk að lokum Kirkjubæ í Hróarstungu. Þekktastar eru ljóðaþýðingarnar hans úr dönsku, Bragur af bróður Rús og Eitt fornkvæði af fögru Önnu. 

8. Daði Halldórsson - (f. um 1633. d. 1698). Aðstoðarprestur í Hruna og síðar í Steinsholti.

9. Jón Jónsson* - (f. 1639. d. ?). Bóndi og skáld á Berunesi eða Vattarnesi við Reyðarfjörð. Hann er líklega sá sem orti Verónikukvæði sem hver einasta kona kunni áður fyrr. Bjarni Þorsteinsson þjóðlagasafnari eignar þó Þorvaldi Magnússyni Verónikukvæði sem er líklega ekki rétt. Jón orti einnig vikivakakvæði sem finna má í vikivakaritgerð Ólafs Davíðssonar (bls. 251 og bls. 256)

10. Steinunn Finnsdóttir - (f. 1640. d. 1710). Eitt mikilvirtasta rímnaskáld 17. aldarinnar. Steinunn bjó á Höfn í Melasveit og er fyrsta nafngreinda skáldkonan á Íslandi svo vitað sé (amk. rímnaskáld). Hún orti Snækóngs rímur, Hyndlu rímur og mörg vikivakakvæði. Steinunn var móðuramma séra Snorra „sterka" Björnssonar á Húsafelli (f. 1710. d. 1803). 

11. Leirulækjar-Fúsi - (f. 1648. d. 1728). Hann hét fullu nafni Vigfús Jónsson. Hann fæddist á Leirulæk á Mýrum (Mýrasýslu). Hann var sonur séra Jóns Ormssonar frá Kvennabrekku í Dölum. Snemma tóku menn eftir að hann var skáldmæltur mjög en einnig bar við að hann væri hrekkjóttur við fólk. Leirulækjar-Fúsi þótti einnig fjölkunnugur og um fjölkynngi hans má lesa í hinum og þessum þjóðsagnasöfnum (sjá t.d. Af Fúsa og Sigurði dalaskáldi)

12. Árni Þorvarðarson frá Klyppstað - (f. 1650). Fæddur á Klyppstað í Loðmundarfirði. Gerðist staðarhaldari á Þingvöllum árið 1677. Orti þorrakvæðið Af þorra og hans framgöngu.

13. Jón Skýrkláruson - (f. á 17. öld) Jón Skýrkláruson var skáld á ofanverðri 17. öld. Samkvæmt heimildum er hann kenndur við auknefni móður sinnar. Talið er að hann hafi ort Kórbrag í orðastað Daða Bjarnasonar skrúðdjákns, sem líklegast starfaði í Hvammskirkju í Laxárdal í Skefilsstaðahreppi (Skagafjarðars.).

14. Guðmundur Bergþórsson - (f. 1657. d. 1705). Eitt vinsælasta skáld 17. aldarinnar. Guðmundur var einnig afkastamesta rímnaskáld sinnar tíðar, orti Olgeirs rímur danska sem eru taldar lengstu rímur sem ortar hafa verið. Hann lamaðist á báðum fótum og á hægri hönd 4 ára gamall en gat skrifað með vinstri hönd og orti kvæði og rímur eftir pöntunum. Mörg kvæði eftir hann urðu gríðarlega vinsæl og þekktust vel fram undir miðja 20. öld, t.d. kvæðin Vinaspegill og Tólfsonakvæði.

15. Benedikt Jónsson í Bjarnanesi - (f. 1664. d. 1744). Einn fyrstur skálda hér á landi til þess að yrkja heimslystarvísur. Barnabarn séra Guðmundar Erlendssonar prests á Felli í Sléttuhlíð (f. um 1595. d. 1670).

16. Jón Þorkelsson Vídalín - (f. 1666. d. 1720).

17. Páll Jónsson Vídalín - (f. 1667. d. 18. júlí 1727). Eitt besta skáld sinnar tíðar. Hann var sonur Jóns Þorlákssonar í Víðidalstungu. Páll var skólameistari í Skálholti árin 1690-1696 en seinna lögmaður. Hann ferðaðist með Árna Magnússyni til þess að kanna hagi Íslendinga og varð afraksturinn Jarðabók Árna Magnússonar og Páls Vídalíns.

18. Þorvaldur Magnússon - (f. 1670. d. 1741). Merkilegt skáld, var ókvæntur, barnlaus og hálfgerður flökkumaður um sveitir landsins. Hann var sonur Magnúsar Illugasonar prests í Húsavík á Tjörnesi og Ólafar Þorvaldsdóttur. Jón Steingrímsson eldklerkur eignar Þorvaldi Agnesarkvæði. 

19. Brynjólfur Halldórsson - (f. 1676. d. 22. ágúst 1737). Varð stúdent úr Skálholtsskóla árið 1697, var prestur alla sína ævi að Kirkjubæ í Tungu. Hann var ágætt skáld, komst í kynni við Bellman og kynnti fyrir Íslendingum „Gamla Nóa." Talið er að hann hafi þýtt sagnadansinn Svíalín og hrafninn 

20. Hallgrímur Jónsson Thorlacius - (f. 1680. d. október 1736). Skólameistari á Hólum í Hjaltadal en sýðar sýslumaður á Berunesi við Berufjörð (Suður-Múlasýslu). Hallgrímur var sonarsonur Þorláks Skúlasonar biskups á Hólum (f. 1597. d. 1656). Hann var skáld gott og orti t.d. grýlukvæði á borð við Kom ég út og kerling leit ófrýna.

21. Jón Steinsson Bergmann - (f. um 1696. d. 4. febrúar 1719). Íslenskur stúdent og með allra fyrstu Íslendingum sem stundaði nám í læknisfræði. Jón var sonur Steins Jónssonar biskups á Hólum í Hjaltadal. Jón var oft kallaður Jón læknir en samkvæmt heimildum lauk hann aldrei prófi. Við heimkomu til Íslands eftir óklárað nám bað hann Guðrúnar Aradóttur frá Sökku í Svarfaðardal en allt endaði það á versta veg, Guðrún giftist öðrum manni „lítils háttar" samkvæmt heimildum. Í kjölfarið sökk Jón í djúpt þunglyndi og tók hann inn eitur 4. febrúar árið 1719 og lést í kjallarabaðstofunni á Hólum sama dag. Jón er sagður hafa ort Dýravísur samkvæmt Gunnari Pálssyni skólameistara á Hólum (f. 1714. d. 1791).

Skáld fædd á 18. öld:

1. Ketill Bjarnason - (f. 1707. d. 1744). Prestur og austfirskt skáld. Var „allvel skáldmæltur." Var prestur fyrst á Hjaltastað (1732-1735), missti þann stað sökum barneignar og gerðist að lokum prestur á Eiðum (1739-1744). Honum eru eignuð kvæðin Gortaraljóð og Næturgistingarsálmur en þau hafa ranglega verið eignuð síra Stefáni Ólafssyni í Vallanesi í aldanna rás.

2. Jón Guðmundsson - (f. 1709. d. 28. júní 1770). Prestur í Sólheimaþingum. Orti Þorrakvæði

3. Latínu-Bjarni - (f. 1709. d. 1790). Hét fullu nafni Bjarni Jónsson. Var stundum einnig kallaður Bjarni „djöflabani" eða Bjarni bani. Hann bjó að Knerri í Breiðuvík (Rauðasandshreppi). „Haldinn og rýndur í gömlum fræðum" skv. annálum. Hann nam í Skálholtsskóla en var þó rekinn þaðan vegna „tornæmis." 

4. Snorri sterki Björnsson - (f. 3. október 1710. d. 15. júlí 1803). Ættfaðir Húsafellsættarinnar, prestur, galdramaður og skáld. Eftir hann liggja Jóhönnuraunir, Þorrabálkur undir fornyrðislagi (Þorrakvæði), leikritið Sperðill og margt annað gott.

5. Þorlákur Þórarinsson - (f. 20. desember 1711. d. 9. júlí 1773). Prestur, djákn, prófastur og skáld, stúdent frá Hólaskóla árið 1731, missti hempuna á Möðruvöllum sökum barneignar en fékk uppreist æru árið 1835. Þorlákur þótti skemmtilegur, orti fjöldann allan af kvæðum og sálmum, og gaf út svokallað Þorlákskver. Hann drukknaði í Hörgá árið 1773. 

6. Árni Böðvarsson - (f. 1713. d. 1776). Frá Staðarbakka í Helgafellssveit. Ekki má rugla þessum manni við Árna Böðvarsson (f. 1924. d. 1992) málfræðing sem skrifaði þá frægu bók Málfar í fjölmiðlum árið 1989

7. Gunnar Pálsson - (f. 2. ágúst 1714. d. 2. október 1791) var skólameistari á Hólum í Hjaltadal árin 1742-1753. Gunnar fæddist á Upsum í Svarfaðardal á Upsaströnd. Gunnar var bróðir Bjarna Pálssonar landlæknis (f. 1719. d. 1779) sem samdi Íslandslýsingu með Eggerti Ólafssyni (f. 1726. d. 1768) boðbera upplýsingarinnar. Gunnar lifði við mikla fátækt og stundaði nám í Kaupmannahöfn einungis í 8 mánuði sökum þess. Hann þótti einstaklega góður námsmaður og einn af mestu lærdómsmönnum landsins í sinni tíð. Gunnar er í dag þekktastur fyrir það að hafa ort Stafrófsvísurnar.

8. Látra-Björg - (f. 1716. d. 26. september 1784). Hún hét fullu nafni Björg Einarsdóttir. Látra-Björg var íslensk flökkukona og skáld, kennd við bæinn Látra á Látraströnd sem er afskekkt sveit austan Eyjafjarðar. Hún flakkaði um sveitir landsins og þótti sveipuð dulúð og forneskju. Hún orti einkum kvæði af veraldlegum toga undir rímnaháttum, dróttkvæðum háttum og vikivakaháttum. Einu heimildir okkar um Látra-Björgu eru kvæðin hennar, munnmæli og þjóðsögur. Þekktasta kvæði Látra-Bjargar er vafalaust Fagurt er í fjörðum.

9. Guðbranur Einarsson - (f. um 1722. d. um 1799), eða öllu heldur Galdra-Brandur, var skáld og bóndi á Fljótsbakka, seinna á Narfastöðum í Reykjadal. 

10. Hallgrímur Eldjárnsson - (f. 1. ágúst 1723. d. 12. apríl 1779)

11. Björn Halldórsson í Sauðlauksdal - (f. 5. desember 1724. d. 24. ágúst 1794). Prestur í Sauðlauksdal. Frumkvöðull í garðrækt og jarðyrkju á Íslandi. Upplýsingarmaður.

12. Eggert Ólafsson - (f. 1. desember 1726. d. 30, maí 1768) er eitt okkar frægasta skáld á tímum upplýsingarinnar og boðberi hennar á Íslandi. Hann fæddist á Svefneyjum á Breiðafirði og var bróðir Rannveigar, eiginkonu Björns Halldórssonar í Sauðlauksdal. Eggert drukknaði í brúðkaupsför sinni, ásamt eiginkonu sinni Ingibjörgu Guðmundsdóttur, á Breiðafirði árið 1768. Bróðursonur Eggerts var Finnur Magnússon (f. 1781. d. 1847) leyndarskjalavörður, prófessor og rúnasérfræðingur við Kaupmannahafnarháskóla.

13. Jón Steingrímsson eldklerkur - (f. 10 september 1728. d. 11. ágúst 1791). 

14. Kolbeinn Þorsteinsson í Miðdal - (f. 1731. d. í júní 1783). Prestur í Miðdal Hann útskrifaðist úr Skálholtsskóla árið 1750 og þýddi Passíusálma Hallgríms Péturssonar úr íslensku yfir á latínu. Hann er sá sem orti Gilsbakkaþulu sem mun vera langfrægasta jólaþula þjóðarinnar.

15. Kristján Jóhannsson í Stafholti - (f. 8. maí 1737. d. 22. ágúst 1806).

16. Pétur Jakobsson - (f. um 1740. d. 1797). Bóndi í Sýrnesi í Aðaldal og á Stórulaugum í Reykjadal. „Gáfumaður, listamaður og skáld gott" segir í Blöndu. 

17. Sigríður Hallgrímsdóttir - (enn á lífi árið 1750). Mjög lítið er vitað um Sigríði Hallgrímsdóttur. Eini varðveitti kveðskapurinn eftir hana svo vitað sé eru Vetrarvísurnar. 

18. Jón Þorláksson á Bægisá - (f. 13. desember 1744. d. 21. október 1819). Bægisá er kirkjujörð í Hörgársveit í Eyjafirði. Jón var prestur, skáld og einn mikilvægasti þýðandi 18. aldar. Hann útskrifaðist úr Skálholtsskóla árið 1763. Hann var einn af boðberum upplýsingarinnar á Íslandi. Hann þýddi Paradísarmissi (e. Paradise lost) eftir John Milton og Tilraun um manninn (e. Essay on man) eftir Johannes Pope.

19. Sæmundur Magnússon Hólm - (f. 1749. d. 5. apríl 1821)

20. Jón Oddsson Hjaltalín - (f. 1749. d. 25. desember 1835). Prestur og skáld. Hann útskrifaðist úr Skálholtsskóla árið 1776 og gerðist prestur að Hálsi í Hamarsfirði, Saurbæ á Hvalfjarðarströnd, Breiðabólstað á Skógarströnd og víðar.

21. Sigurður Pétursson - (f. 26. apríl 1759. d. 6. apríl 1827). Hann var „faðir íslenskrar leikritunar", var leikritaskáld og samdi leikritin Narfa og Hrólf fyrir Herranótt Hólavallarskóla. Sigurður var einnig sýslumaður fyrir Gullbringu- og Kjósarsýslu en sagði sig úr embætti árið 1803 sökum heilsubrests.

22. Bjarni Þórðarson á Siglunesi á Barðaströnd* - (f. 9. nóvember 1761. d. 1. ágúst 1842)

23. Magnús Ólafsson Stephensen - (f. 27. desember 1762. d. 17. mars 1833). Konferensráð og dándismaður. Hafði umsjón með Leirárprenti. Hafði gríðarleg áhrif á íslenskt bókmenntalíf með útgáfu á efni ýmiss konar. Sálmabók hans var þó umdeild, kölluð Leirgerður.

24. Finnur Magnússon - (f. 27. ágúst 1781. d. 1847) var íslenskur fornfræðingur og rúnafræðingur sem starfaði í Kaupmannahöfn. Finnur var einnig leyndarskjalavörður fyrir Kaupmannahafnarháskóla. Hann taldi sig hafa fundið fornar rúnir í Runamo í Svíðþjóð og gat greint ljóð út frá þeim með því að lesa þær afturábak með spegli. Jarðvísindamenn telja nú að þessar „rúnir" séu jökulrákir. Nú á dögum er talið að ekki standi steinn yfir steini í þessum rannsóknum hans sem og mörgum öðrum rannsóknum sem hann hafði umsjón með. Finnur var einarður stuðningsmaður Danakonungs og var alfarið á móti valdaráni Jörundar Hundadagakonungs. Föðurbróðir Finns var Eggert Ólafsson boðberi upplýsingarinnar á Íslandi. Finnur Magnússon gaf einnig út hinar frægu Stúdentavísur árið 1819.

25. Níels Jónsson skáldi - (f. 1782. d. 12. ágúst 1857). Fæddur á Flugumýri í Skagafirði. Var um tíma bóndi í Blönduhlíð. Vann við lækningar og var ljósfaðir.

26. Bjarni Thorarensen - (f. 30. desember 1786. d. 24. ágúst 1841) var amtmaður og búsettur á Möðruvöllum í Hörgárdal. Bjarni var boðberi  rómantíkurinnar á Íslandi. Bjarni fæddist á Brautarholti á Kjalarnesi. Afi hans móðurmegin var Bjarni Pálsson landlæknir. Bjarni giftist Hildi Bogadóttur Benediktssonar á Staðarfelli (Fellsströnd) sem tók saman Sýslumannaæfir.

27. Gísli Konráðsson - (f. 18. júní 1787. d. 2. febrúar 1877). Alþýðufræðimaður og rímnaskáld.

28. Sigfús Árnason - (f. 21. september 1790. d. 1. október 1822).  Hann var prestur. Stúdent 1808. Hann missti prestskaparréttindi fyrir barneign 1815 og fékk því ekki að vera aðstoðarprestur föður síns "en á heimili hans var brotið framið." Fékk þó uppreisn. Settur sýslumaður í Norður-Múlasýslu 1815-17 og vígðist 2. ágúst 1818. Aðstoðarprestur sr. Samúels Björnssonar að Dvergasteini en drukknaði nokkrum árum síðar í Lagarfljóti. Var skáldmæltur og talinn prýðilega gefinn.

29. Sveinbjörn Egilsson - (f. 24. febrúar 1791. d. 17. ágúst 1852). Guðfræðingur, kennari, skáld, þýðandi og fyrsti rektor Lærða skólans í Reykjavík. Sveinbjörn var einn mikilvirtasti menntamaður Íslendinga fyrr og síðar, þýddi Kviður Hómers úr forngrísku yfir á íslensku og útbjó orðabók um íslenskt skáldamál (á íslensku og latínu), betur þekkta sem Lexicon Poeticum. Sveinbjörn var faðir Benedikts Gröndal yngri.

30. Skáld-Rósa - (f. 23. desember 1795. d. 28. september 1855). Hét fullu nafni Rósa Þorsteinsdóttir. Íslenskt skáld á 19. öld og ljósmóðir.

31. Ólafur Indriðason Kolfreyjustað - (f. 16. ágúst 1796. d. 4. mars 1861). Prestur á Kolfreyjustað, fæddur á Borg í Skriðdal. Séra Ólafur var faðir Páls Ólafssonar skálds (f. 1827. d. 1905) og Jóns Ólafssonar ritstjóra, alþingismanns og skálds (f. 1850. d. 1916).

32. Hjálmar Jónsson í Bólu - (f. 29. september 1796. d. 25. júlí 1875). Eitt þekktasta alþýðuskáld og rímnaskáld þjóðarinnar. Var sakaður um sauðaþjófnað. Bjó í afdölum Skagafjarðar, síðast í Bólu í Blönduhlíð.

7. Sigurður Breiðfjörð - (f. 4. mars 1798. d. 21. júlí 1846). Frægasta rímnaskáld Íslendinga í seinni tíð. Varð fyrir aðkasti Fjölnismanna.

Skáld fædd á 19. öld:

1. Björn Ólafsson - (f. 1801. d. 7. júlí 1866). Frá Hrollaugsstöðum í Hjaltastaðaþinghá. Orti Grýlukvæði undir fornyrðislagi

2. Einar Jónsson á Staka-Hjalla - (f. 7. maí 1802. d. 21. ágúst 1860). 

3. Guðný Jónsdóttir frá Klömbrum - (f. 20. apríl 1804. d. 11. janúar 1836)

4. Jónas Hallgrímsson - (f. 16. nóvember 1807. d. 26. maí 1845). Eitt ástsælasta ljóðskáld Íslendinga fyrr og síðar, orðsmiður og náttúrufræðingur. Var stofnmeðlimur tímaritsins Fjölnis.

5. Ólafur Eggert Gunnlaugsson Briem* - (f. 29. nóvember 1808. d. 15. janúar 1859). Timburmaður á Grund. Var „skáld" segir Jón Espólín. Botnaði drykkjuvísuna „Þarna er staupið, settu sopann" en Ari Sæmundsson orti fyrri hendinguna.

6. Jón Sigurðsson - (f. 17. júní 1811. d. 7. desember 1879). Forseti og leiðtogi Íslendinga í sjálfstæðisbaráttunni.

7. Jón Thoroddsen - (f. 5. október 1818. d. 8. mars 1868). Sýslumaður, skáld og rithöfundur. Fyrsti Íslendingurinn til þess að skrifa nútímaskáldsögu. Hann fæddist á Reykhólum á Barðaströnd.

8. Grímur Thomsen - (f. 15. maí 1820. d. 27. nóvember 1896). Eitt þjóðlegasta skáld rómantísku stefnunnar á Íslandi. 

9. Björn Halldórsson - (f. 4. nóvember 1823. d. 19. desember 1882). Prestur í Laufási í Eyjafirði, sálmaskáld og þjóðfundarmaður. Fékk Laufás í Eyjafirði árið 1853 og hélt til æviloka.

10. Magnús Grímsson - (f. 3. júní 1825. d. 18. janúar 1860)

11. Helgi Hálfdanarson - (f. 19. ágúst 1826. d. 2. janúar 1894). Eyfirðingur. Hann lauk guðfræðiprófi við Kaupmannahafnarháskóla árið 1854, gerðist síðar alþingismaður, fyrst fyrir Gullbringu- og Kjósarsýslu en seinna fyrir Vestmanneyinga. Helgi var einnig prýðisgott sálmaskáld og var formaður Sálmabókarnefndar árin 1878-1886.

12. Benedikt Sveinbjarnarson Gröndal - (f. 6. október 1826. d. 2. ágúst 1907). Benedikt var náttúrufræðingur, rithöfundur og skáld, fæddur á Bessastöðum og sonur Sveinbjarnar Egilssonar (f. 1791. d. 1852) rektors Lærða skólans í Reykjavík. Hann var fyrstur Íslendinga til þess að útskrifast með meistaragráðu í norrænum fræðum við Kaupmannahafnarháskóla. Benedikt var einnig afbragðsgóður teiknari.

13. Páll Ólafsson - (f. 8. mars 1827. d. 23. desember 1905). Skáld og alþingismaður, fæddur á Dvergasteini við Seyðisfjörð. Hann var sonur Ólafs Indriðasonar prests og skálds á Kolfreyjustað og Þóru Einarsdóttur. Páll er hálfbróðir Jóns Ólafssonar alþingismanns og ritstjóra. Páll passaði aldrei upp á ljóð sín og hafði Jón Ólafsson hálfbróðir hans frumkvæði að því að safna þeim saman og birta á prenti. Páll er sagður hafa verið mikill drykkjumaður en það er líklega ofsögum sagt. Hestavísur Páls nutu sérstakra vinsælda.

14. Gísli Brynjúlfsson - (f. 3. september 1827. d. 29. maí 1888). Hann var norrænufræðingur, skáld og einn af stofnendum tímaritsins Norðurfara. Gísli hélt merkilegar dagbækur á Kaupmannahafnarárum sínum. Hann var afbragðsgott rómantískt skáld.

15. Baldvin Arason - (f. 2. janúar 1830. d. 6. maí 1893). Baldvin fæddist á Þorkelshóli í Víðidal en gerðist bóndi á Snæfellsnesi undir Jökli. Hann var bóndi síðustu árin að Þæfusteini.

16. Steingrímur Thorsteinsson - (f. 19. maí 1831. d. 21. ágúst 1913). Rektor Lærða skólans, þýðandi, rithöfundur og skáld. Langvinsælasta skáldið í Íslensku fjárlögunum. 

17. Stefán Thorarensen - (f. 10. júlí 1831. d. 26. apríl 1892)

18. Matthías Jochumsson - (f. 11. nóvember 1835. d. 18. nóvember 1920). Prestur, ljóðskáld og leikritaskáld. Með frægustu ljóðskáldum Íslendinga í seinni tíð. Fæddist á Skógum í Þorskafirði. Hann gekk í Lærða skólann og skrifaði þar mörg leikrit sem áttu eftir að njóta gríðarlegra vinsælda, þá einna helst Skugga-Svein. Þá orti hann Lofsönginn sem sunginn er við þjóðsöng Íslendinga. Hann lést á Sigurhæðum árið 1920.

19. Brynjólfur Jónsson frá Minna-Núpi - (f. 26. september 1838. d. 16. maí 1914)

20. Kristján Jónsson fjallaskáld - (f. 20. júní 1842. d. 9. apríl 1869). Ljóðskáld og barnakennari í Vopnafirði. Gekk í Lærða skólann í Reykjavík en hrökklaðist úr skólanum árið 1868. Vonleysi, ástarþrá og sorg einkennir ljóð hans. Hann drakk sig í hel og lést í pakkhúsi í Vopnafirði haustið 1869. Pakkhúsið þar sem hann lést er nú varðveitt á Árbæjarsafni. Frægasta ljóð Kristjáns er í dag vafalaust Nú er frost á fróni.

21. Einar Sigurðsson - (f. 6. mars 1843. d. 9. apríl 1910). Hann var frá Nolli, Svalbarðsströnd.

22. Tómas Hallgrímsson - (f. 23. október 1847. d. 24. mars 1901)

23. Valdimar Briem - (f. 1. febrúar 1848. d. 3. maí 1930). Vígslubiskup á Stóra-Núpi og sálmaskáld. Eitt afkastamikla sálmaskáld Íslendinga í seinni tíð. 

24. Jón Ólafsson - (f. 20. mars 1850. d. 11. júlí 1916). Ritstjóri, alþingismaður og skáld. Jón Ólafsson var sonur séra Ólafs Indriðasonar á Kolfreyjustað og hálfbróðir Páls Ólafssonar. Frægasta ljóð Jóns Ólafssonar ef vafalaust Máninn hátt á himni skín.

25. Björn M. Ólsen - (f. 14. júlí 1850. d. 16. janúar 1919). Alþingismaður og fyrsti rektor Háskóla Íslands. Hann var málfræðingur og lagði einnig stund á menningarsögu.

26. Sveinn Jónsson* - (f. 1851. d. 1931). 

27. Indriði Einarsson - (f. 29. apríl 1851. d. 31 mars 1939). Leikritaskáld, samdi „Nýársnóttina" sem naut gríðarlegra vinsælda um allt land. Fleiri leikrit eftir Indriða má nefna „Hellismenn", „Sverð og bagal" og „Skipið sekkur."

28. Birgitta Tómasdóttir - (f. 12. júlí 1851. d. 13. júlí 1913)

29. Valdimar Ásmundsson - (f. 10. júlí 1852. d. 17. apríl 1902). Skáld og stofnandi tímaritsins Fjallkonunnar. Valdimar var kvæntur Bríeti Bjarnhéðinsdóttur.

30. Gestur Pálsson - (f. 25. september 1852. d. 19. ágúst 1891). 

31. Stephan G. Stephansson - (f. 3. oktbóer 1853. d. 10. ágúst 1927). 

32. Björn Jónsson yngri* - (f. 24. maí 1854. d. 11. janúar 1920). Hann var ritstjóri á Akureyri

33. Kristinn Stefánsson - (f. 9. júlí 1856. d. 26. september 1916). Fæddist í Skagafirði. Lést í Winnipeg.

34. Páll J. Árdal* - (f. 1. febrúar 1857. d. 24. maí 1930). Barnakennari og skáld á Akureyri.

35. Ólína Andrésdóttir - (f. 13. júní 1858. d. 19. júlí 1935). Með vinsælustu alþýðuskáldum Íslendinga á 20. öld.

36. Herdís Andrésdóttir - (f. 13. júní 1858. d. 21. apríl 1939). Skáldkona. Tvíburasystir Ólínu Andrésdóttur skáldkonu

37. Þorsteinn Erlingsson - (f. 27. september 1858. d. 28. september 1914). Íslenskt skáld, orti mikið. Tilheyrir í raun bæði rómantísku stefnunni og raunsæinu. Ádeila hans á kirkjuvald og ríkjandi hefðir er áberandi í kveðskap hans.

38. Einar H. Kvaran - (f. 6. desember 1859. d. 21. maí 1914)

39. Valtýr Guðmundsson*  - (f. 11. mars 1860. d. 22. júlí 1928).  Landskunnur stjórnmálamaður,  ritstjóri Eimreiðarinnar og fyrsti Íslendingurinn til þess að útskrifaðist með doktorspróf í sagnfræði. Prófessor við Kaupmannahafnarháskóla.

40. Baldvin Jónatansson - (f. 30. september 1860. d. 28. oktbóber 1944). Einnig kallaður Baldvin Jónatansson skáldi, Suður-Þingeyingur, var bóndi og skáld frá Halldórsstöðum í Laxárdal, Suður-Þingeyjasýslu. Hann orti hestavísur og aðrar lausavísur. Einnig gaf hann út stutta skáldsögu.

41. Sæmundur Eyjólfsson - (f. 10. janúar 1861. d. 18. maí 1896). Bóndi á Rauðsgili í Hálsasveit. Orti „Nú er glatt í hverjum hól" og fleiri veislukvæði.

42. Hannes Hafstein - (f. 4. desember 1861. d. 13. desember 1922)

43. Ólafur Davíðsson - (f. 26. janúar 1862. d. 6. september 1903). Þjóðsagnasafnari, þjóðfræðingur og náttúrufræðingur. Var manna fróðastur um vikivaka og vikivakakvæði. Ólafur drukknaði í Hörgá.

44. Jón Þórðarson Fljótshlíðarskáld - (f. 24. júní 1862. d. 25. desember 1926)

45. Theodóra Thoroddsen - (f. 1. júlí 1863. d. 23 febrúar 1954). Eitt allra merkasta þuluskáld Íslendinga. Fædd að Kvennabrekku í Dölum. Útskrifaðist úr Kvennaskólanum í Reykjavík, giftist Skúla Thoroddsen alþingismanni, sýslumanni og bæjarfógeta. Þau hjón bjuggu til ríkulegt menningarheimili á Bessastöðum (sem þau keyptu árið 1898) en seinna að Vonarstræti 12. Theodóra er þekktust fyrir þulurnar sínar en þær flestar voru gefnar út árið 1916. Systursonur hennar, Guðmundur Thorsteinsson (Muggur) myndskreytti bókina fagurlega.

46. Bjarni Jónsson frá Vogi - (f. 13. október 1863. d. 18. júlí 1926). 

47. Hannes S. Blöndal - (f. 25. október 1863. d. 9. september 1932). 

48. Gestur - (f. 12. október 1864. d. 7. maí 1937). Hann var landlæknir, hét fullu nafni Guðmundur Björnsson. Fæddur í Gröf í Víðidal. Stúdent úr Lærða skólanum 1887.

49. Einar Benediktsson - (f. 31. október 1864. d. 12. janúar 1940)

50. Albert Kristjánsson*  - (f. 22. nóvember 1865. d. 11. desember 1953) frá Kotá í Eyjafirði. Bóndi og oddviti á Páfastöðum í Skagafirði. Búfræðingur frá Hólum.

51. Þorsteinn Gíslason - (f. 26. janúar 1867. d. 20. október 1938)

52. Vilhjálmur Jónsson* - (f. 30. ágúst 1870. d. 8. febrúar 1902). Hann var sonur Jóns Borgfirðings handritasafnara. Lést ungur, en þó hafa varðverist nokkur veislukvæði eftir hann, þar á meðal þorrablótskvæði.

53. Benedikt Gröndal Þorvaldsson - (f. 9. ágúst 1870. d. 14. júlí 1938)

54. Jón Trausti - (f. 12. febrúar 1873. d. 18. nóvember 1918)

55. Hinrik B. Þorláksson - (f. 7. október 1873. d. 13. desember 1956). Fæddur í Melshúsum í Reykjavík. Prýðilega hagmæltur, orti mörg ljóð að annarra manna beiðni. Hugðist ganga menntaveginn (í Lærða skólann) en faðir hans lést og þar með loku skotið fyrir frekari skólagöngu hans. Harmaði hann það alla sína daga. Laust eftir tvítugsaldur fluttist Hinrik vestur til Flateyrar í atvinnuleit og bjó hann þar til dánardags. Var hann þar gríðarlega vinsæll hagyrðingur og orti sífellt á mannamótum og stórhátíðum þar vestra.

56. Jón Sigfússon Bergmann - (f. 30. ágúst 1874. d. 9. september 1927). Alþýðuskáld, fæddur á Króksstöðum í Miðfirði. Hann var kennari, sjómaður en fyrst og fremst húnvetnskt skáld sem orti margar vísur sem urðu vel kunnar um allt land. Hann var mikill hestamaður og orti margar hestavísur. Þá voru margar vísur eftir hann sungnar í tvísöng.

57. Guðmundur Guðmundsson skólaskáld - (f. 5. september 1874. d. 19. mars 1949). Frá Hrólfsstaðahelli í Landsveit

58. Hallgrímur Jónsson - (f. 24. júní 1875. d. 7. desember 1961). Barnakennari og rithöfundur, fæddur á Óspaksstöðum í Hrútafirði.

59. Hákon Finnsson - (f. 11. júlí 1876. d. 9. janúar 1946). Bóndi í Borgum í Nesjum (Austur-Skaftafellssýslu)

60. Lárus Thorarensen - (f. 12. september 1877. d. 11.  júní 1946)

61. Einar Páll Jónsson Vestur-Íslendingur - (f. 1878. d. 1967)

62. Sigurjón Gíslason - (f. 21. janúar 1878. d. 12. júní 1956). Bóndi á Syðstu-Grund í Blönduhlíð, Skagafirði.

63. Sigurður Jónsson frá Arnarvatni - (f. 25. ágúst 1878. d. 24. febrúar 1949). 

64. Jóhann Sigurjónsson - (f. 19. júní 1880. d. 31. ágúst 1919). Eitt frægasta skáld nýrómantíkur á Íslandi. Orti íðilfagur ljóð, sbr. Sofðu unga ástin mín, Bikarinn og Sorg.

65. Hulda - (f. 6. ágúst 1881. d. 10. apríl 1946). Hún hét fullu nafni Unnur Benediktsdóttir Bjarklind.

66. Gísli Ólafsson - (f. 2. janúar 1885. d. 14. janúar 1967). Frá Eiríksstöðum í Svartárdal, Austur-Húnavatnssýslu. Verkamaður á Sauðárkróki

67. Skarphéðinn Bjarnason - (f. 6. mars 1885. d. 6. júlí 1966). Bóndi í Neðra-Vatnshorni, Vestur-Húnavatnssýslu. Orti hestavísur ofl.

68. Jónas Guðlaugsson - (f. 27. ágúst 1887. d. 15. apríl 1916)

69. Stefán frá Hvítadal - (f. 11. október 1887. d. 7. mars 1933). Ljóðskáld, kenndi sig við Hvítadal í Saurbæ, Dalasýslu, en þar dvaldi hann hjá frænda sínum lengst af á ungdómsárum. Hann var berklaveikur seinna meir, lá lengi sjúkur í Noregi. Hann er eitt fremsta skáld nýrómantíkur hér á landi. 

70. Guðný Þorsteinsdóttir - (f. 10. október 1891. d. 11. mars 1971). Ráðskona á Lindarbakka, Borgarfirði eystra.

8. Jón Helgason - (f. 30. júní 1899. d. 19. janúar 1986). Prófessor í Kaupmannahöfn, handritafræðingur og ljóðskáld. Fæddist á Rauðsgili í Hálsasveit. Frægasta ljóðabók hans eru vafalaust Úr Landssuðri sem kom út árið 1948 (2. útg.).

9. Jóhannes úr Kötlum - (f. 4. nóbember 1899. d. 27. apríl 1972). Dalamaður, sósíalisti, hernámsandstæðingur og skáld. Í dag er hann þekktastur fyrir jólaljóðakverið „Jólin koma." 

Skáld fædd á 20. öld

1. Helga Halldórsdóttir - (f. 18. júní 1903. d. 13. desember 1991). Frá Dagverðará, Snæfellsnesi.

2. Sigurður Þórarinsson - (f. 8. janúar 1912. d. 9. júlí 1983)

3. Ragnar Jóhannesson (f. 1913. d. 1976). Hann var Dalamaður, fæddist í Búðardal, „revíuhöfundur" og blaðamaður fyrir Alþýðublaðið.

4. Þorsteinn Valdimarsson - (f. 30 október 1918. d. 7. ágúst 1977)

RÖÐ SKÁLDANNA EFTIR STAFRÓFSRÖÐ