Hestavísur voru feiknavinsælar hér árum áður og voru yfirleitt kveðnar eða sungnar með íslenskum þjóðlögum. Af hestavísum er til hinn mesti urmull og þess vegna eru þær flokkaðar sérstaklega hér.
Íslenskar hestavísur með þjóðlögum:
Á heimleið - Upphaf: „Heim ég staulast hausts á dimmri nótt...". Eftir síra Ólaf Indriðason á Kolfreyjustað (f. 1796. d. 1861).
Á Sprengisandi - Upphaf: „Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn...". Eftir Grím Thomsen (f. 1820. d. 1896)
Enn er ég sestur á blesótta blakkinn - Upphaf: „Enn er ég sestur á blesótta blakkinn...". Eftir síra Ólaf Indriðason á Kolfreyjustað (f. 1796. d. 1861).
Hestakaupavísur - Upphaf: „Þá grannar vorir hittast hér...". Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Hestavísur.
Hestavísur - Úrval hestavísna eftir Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. um 1619. d. 1688)
Reiðvísa - Upphaf: „Þyt leit ég fóthvatan feta...". Eftir Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)
Reiðvísur - Upphaf: „Sveinar íslenzkir, sitjum hér…”. Eftir Bjarna Thorarensen (1786. d. 1841).
Reiðvísur - Upphaf: „Svitnar reiðarsvínið mitt…”. Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688).
Skjónavísur - Upphaf: „?" Eftir Örn Arnarson (f. 1884. d. 1942)
Skúlaskeið - Upphaf: „Þeir eltu hann á átta hófahreinum...". Eftir Grím Thomsen (f. 1820. d. 1896).
Vakri-Skjóni - Upphaf: „Hér er fækkað hófaljóni...". Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819).
Varla má þér vesælt hross - Upphaf: „Varla má þér vesælt hross...". Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)
Undir rímnalögum:
Af því lífs ég yndi finn - Upphaf: „Af því lífs ég yndi finn...". Eftir Baldvin Jónatansson (f. 1860. d. 1944) frá Halldórsstöðum, Suður-Þingeyjasýslu
Alltaf næ ég einn með þér - Upphaf: „Alltaf næ ég einn með þér...".
Áfram þýtur litla Löpp - Upphaf: „Áfram þýtur litla Löpp." Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Bleiksvísur - Upphaf: „Brjóstið hrellir harmur sár...". Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Brestur vín og brotnar gler - Upphaf: „Brestur vín/ brotnar gler...". Eftir Vigfús Runólfsson (f. 1818. d. 1859)
Ég hef selt hann Yngra-Rauð - Upphaf: „Ég hef selt hann Yngra-Rauð...". Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Gránuvísur - Upphaf: „Flest í lyndi leikur mér...". Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Jarpur skeiðar fljótur, frár - Upphaf: „Jarpur skeiðar fljótur, frár...". Eftir Eggert Ólafsson (f. 1726. d. 1768)
Litla Jörp með lipran fót - Upphaf: „Litla Jörp með lipran fót...". Eftir Helgu Þórarinsdóttur frá Hjallalandi (f. 1797. d. 1874).
Mesta gull í myrkri og ám - Upphaf: „Mesta gull í myrkri og ám...". Eftir Skarphéðin Bjarnason (f. 1885. d. 1966)
Rauður minn er sterkur, stór - Upphaf: „Rauður minn er sterkur, stór..." Eftir Guðrúnu Björnsdóttur (f. 1889. d. 1935).
Rúnki fór í réttirnar
Sveinn Pálsson og Kópur - Upphaf: „Ófær sýnist áin mér...". Eftir Grím Thomsen (f. 1820. d. 1896).
Tunnan valt og úr henni allt - Upphaf: „Tunnan valt og úr henni allt...". Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819). Kvæðið fjallar um hryssuna Tunnu sem datt í keldu. Oft sungin í Þjóðdansafélagi Reykjavíkur
Þótt slípist hestur og slitni gjörð - Upphaf: „Þótt slípist hestur og slitni gjörð...". Eftir Þórð Magnússon á Strjúgi (f. á 16. öld).
Árið 1962 gaf bókaútg. Heimskringla út bókina 100 hestavísur. Enginn kannast við að vera höfundur þessarar bókar og hefur hún lengi verið hulin ráðgáta. En ljóst er, að höfundur hennar hefur verið afar fróður um íslenskar hestavísur. Elstu vísurnar í bókinni eru frá 16. öld.
Bændur á fákum tveim