Hestavísur voru feiknavinsælar hér árum áður og voru yfirleitt kveðnar eða sungnar með íslenskum þjóðlögum. Af hestavísum er til hinn mesti urmull og þess vegna eru þær flokkaðar sérstaklega hér.
Íslenskar hestavísur með þjóðlögum:
Af því lífs ég yndi finn - Upphaf: „Af því lífs ég yndi finn". Eftir Baldvin Jónatansson (f. 1860. d. 1944) frá Halldórsstöðum, Suður-Þingeyjasýslu
Alltaf næ ég einn með þér - Upphaf: „Alltaf næ ég einn með þér".
Á heimleið - Upphaf: „Heim ég staulast hausts á dimmri nótt". Eftir síra Ólaf Indriðason á Kolfreyjustað (f. 1796. d. 1861).
Á Sprengisandi - Upphaf: „Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn". Eftir Grím Thomsen (f. 1820. d. 1896)
Bleiksvísur - Upphaf: „Brjóstið hrellir harmur sár". Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Brestur vín og brotnar gler - Upphaf: „Brestur vín/ brotnar gler". Eftir Vigfús Runólfsson (f. 1818. d. 1859)
Enn er ég sestur á blesótta blakkinn - Upphaf: „Enn er ég sestur á blesótta blakkinn". Eftir síra Ólaf Indriðason á Kolfreyjustað (f. 1796. d. 1861).
Ég hef selt hann Yngra-Rauð - Upphaf: „Ég hef selt hann Yngra-Rauð". Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Gránuvísur - Upphaf: „Flest í lyndi leikur mér". Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905)
Hestakaupavísur - Upphaf: „Þá grannar vorir hittast hér". Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Hestavísur.
Hestavísur - Úrval hestavísna eftir Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. um 1619. d. 1688)
Jarpur skeiðar fljótur, frár - Upphaf: „Jarpur skeiðar fljótur, frár". Eftir Eggert Ólafsson (f. 1726. d. 1768)
Mesta gull í myrkri og ám - Upphaf: „Mesta gull í myrkri og ám". Eftir Skarphéðin Bjarnason (f. 1885. d. 1966)
Reiðvísa - Upphaf: „Þyt leit ég fóthvatan feta". Eftir Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)
Skjónavísur - Upphaf: „?" Eftir Örn Arnarson (f. 1884. d. 1942)
Skúlaskeið - Upphaf: „Þeir eltu hann á átta hófahreinum". Eftir Grím Thomsen (f. 1820. d. 1896).
Sveinn Pálsson og Kópur - Upphaf: „Ófær sýnist áin mér". Eftir Grím Thomsen (f. 1820. d. 1896).
Tunnan valt og úr henni allt - Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819). Kvæðið fjallar um hryssuna Tunnu sem datt í keldu. Oft sungin í Þjóðdansafélagi Reykjavíkur
Vakri-Skjóni - Upphaf: „Hér er fækkað hófaljóni". Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819).
Varla má þér vesælt hross - Upphaf: „Varla má þér vesælt hross". Eftir síra Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)
Þótt slípist hestur og slitni jörð - Upphaf: „Þótt slípist hestur og slitni jörð". Eftir Þórð Magnússon á Strjúgi (f. á 16. öld).
Bændur á fákum tveim