Um grallarasönginn Sálmasöngsbókin sem notuð var eftir siðaskiptin. Grallarinn var sunginn samfleytt fram á 19. öld. Fyrsta sálmasöngsbókin sem tók við grallaranum var sálmasöngsbók Magnúsar Stephensen.
„Vor fánýti söngur þekkir engan takt, án hvörs góð hljóð og dýrðlegir lofsöngvar grenjast fram” (Skemmtileg vinagleði)
Grallarasöngur tíðkast enn í outer hebrides.
Aðal tóntegundin lýdísk tóntegund. Fólk kunni að „stinga kvitt”. Tvísöngvarnir