Druslur

(Sjá einnig drykkjuvísur)

Druslur eru veraldleg kvæði og kveðlingar sem notuð voru við sálmalög á tímum gamla bændasamfélagsins. Börn voru þá skikkuð til þess að læra sálmalögin með veraldlegum kveðskap því ekki mátti menga hið heilaga orð, þ.e. sálmatextana sjálfa, með ruglingi og ambögum. Barnakennsla af þessu tagi tíðkaðist einkum á kvöldin og þess vegna var stundum talað um rökkursöngva þegar börn og unglingar stautuðu sig í gegnum kvæðin í myrkum baðstofum. Þetta tíðkaðist alveg fram undir miðja 20. öld. Druslur voru hins vegar mikið sungnar á öðrum vettvangi, einkum í réttum á haustin af sauðfjárbændum. Og enn heyrast þær sungnar í slíkum samkomum. Druslur á borð við Senn er klukkan orðin átta og Kristján í Stekkholti í kaupstað með nautin sín ríður eru t.d. mikið sungnar í Tungnarétt í Biskupstungum á haustin enn þann daginn í dag.

Þá má benda á að hugtakið „drusla" var ekki þekkt um allt land, heldur var í raun einkum þekkt á Vesturlandi (aðallega í Borgarfjarðar- og Mýrasýslu). Í Skaftafellssýslum voru druslur einnig kallaðar „leppar". Eyfirðingar töluðu aldrei um druslur, heldur alltaf um „lagboða" í staðinn fyrir „druslur". Drusluhugtakið var ekki þekkt á Austfjörðum.