Komin er Katrín lúka.
Kunnugt mun yður vera það.
Sá ég hana ósjúka
sitjandi koma neðan að.
Barnkorn hún bar á hendi,
burðulega þó gekk.
Óhræsis er hún kvendi,
öllum mönnum óþekk.
Hraktist um húsgang lengi,
helst fyrir leti þó.
Halldór ef hana fengi,
hjartanu veittist ró.