„Ekki er gaman að guðspjöllunum. Enginn er í þeim bardaginn..."
Embedded Files
RÍMUR
Rímur eru alíslenskur epískur kveðskapur sem var órjúfanlegur þáttur í íslensku menningarlífi frá miðöldum (14. öld) alveg fram á miðja 20. öld. Rímur eru ortar undir sérstökum bragarháttum, sem kallast rímnahættir, og samanstendur hver ríma yfirleitt af nokkrum tugum erinda. Rímur eru vanalega nokkrar saman, og kallast þá rímnaflokkur og eru ein samhangandi frásögn en hver ríma eins og einn kafli í sögu. Yrkisefni eru oftast sögur af köppum úr fornaldarsögum, riddarasögum eða ævintýrum en síður úr efni Noregskonungasagna og Íslendingasagna.
Hver ríma er ort undir sama bragarhætti, en yfirleitt er breytt um bragarhátt á milli rímna í rímnaflokki. Hver ríma byrjar vanalega á mansöng, þar sem skáldið notar nokkrar vísur til þess að afsaka vankunnáttu sína í kveðskap eða kvarta undan ógæfu sinni. Þá er algengt að karlskáld kvarti undan óláni í kvennamálum. Eftir það kemur frásögn rímunnar í nokkrum tugum erinda, og gjarnan er síðasta erindi rímunnar haft dýrar kveðið en hinar, til dæmis með meira innrími.
Talið er að rímnaflokkar hafi frá upphafi verið skráðir beint á bók um leið og þeir voru ortir. Þó vera megi að fólk hafi getað lært rímur utan að og flutt þær eftir minni tilheyra þær almennt séð ekki munnlegri hefð, ólíkt t.d. íslenskum þjóðkvæðum sem lifðu á vörum manna um aldir áður en þau voru skrásett.
Fræðimenn áætla að u.þ.b. 1.050 rímnaflokkar séu til í varðveittum skinn- og pappírshandritum.
Saga rímnanna
Talið er að rímnahefðin hafi fullmótast sem kveðskapargrein einhvern tímann á síðari hluta 14. aldar. Segja má að rímnahefðin hafi þróast úr nokkrum skáldskapartegundum sem þekktust bæði hér á landi og erlendis. Bragarhættina hafa þær að öllum líkindum fengið frá rímuðum rómönsum frá Bretlandseyjum (e. metrical romances). En allt er þetta flókið og líklegt er að rímnaskáldin hafi einnig sótt innblástur til norrænna skálda í Orkneyjum, einkum er viðkemur mansöngnum og kappatölunum og raunarollunum innan þeirra. Stílinn hafa rímurnar aftur á móti fengið úr dróttkvæðum og eddukvæðum. Dæmi um stílbrögð sem rímur hafa fengið úr dróttkvæðum og eddukvæðum má nefna kenningar og heiti sem eru eitt af megineinkennum rímnakveðskaparins.
Fyrstu þekktu rímurnar eru frá síðari hluta miðalda og mun elsta ríman vera Ólafs ríma Haraldssonar, frá seinni hluta 14. aldar, sem varðveist hefur í Flateyjarbók (GKS 1005 fol.). Þá hafa um 80 rímnaflokkar varðveist sem ortir voru fyrir árið 1600.
Mikilvægustu handrit sem varðveita rímnaflokka fyrri alda eru handrit á borð við Kollsbók (Codex Guelferbytanus 42.7 Augusteus quarto) frá 15. öld og Staðarhólsbók rímna (AM 604 4to), frá því um miðja 16. öld.
Rímnahættir
Rímur eru ortar undir rímnaháttur og eru ættir þeirra 22 talsins. Algengustu rímnahættirnir eru ferskeytla, stafhenda, afhending og braghenda. Hér eru ættirnar upptaldar:
Afhending
Braghenda
Ferskeytla
Stafhenda
Skáhenda
Úrkast
Flutningur rímna
Rímur eru yfirleitt kveðnar af einum kvæðamanni í senn, en þó með undantekninum. Heimildir eru fyrir því að fólk hafi tekið undir með kvæðamanninum. Flutningur eða framsaga hefur ávallt verið mjög mikilvægur þáttur í listformi rímna og án hans er einungis hálf sagan sögð.
Þegar flutningur fer fram heitir það jafnan að kveða og eru notaðar ákveðnar stemmur við rímurnar og þær sungnar. Við sönginn lifna rímurnar við og séu þær sungnar af góðum og þróttmiklum kvæðamönnum er von á glæsilegri skemmtun fyrir þá sem hlýða á. Annað einkenni á rímnaflutningi kvæðamanna var að draga seiminn. Það fólst í því að kvæðamenn hægðu á flutningi sínum í enda hverrar stemmu oft með fremur skrautlegum hætti. Matthew James Driscoll lýsir flutningi rímna á þennan veg:
In any discussion of the textuality of pre-modern works it is necessary to bear in mind the manner in which these works were composed and transmitted. Rímur, it must be remembered, were intended to be heard rather than read, being chanted or half-sung in a peculiarly Icelandic manner known as a kveða. Performances of this kind were a staple of the kvöldvökur, or 'evening wakes, which were held during the winter months on Icelandic farms from medieval times until the beginning of the present century. One person, often the head of the household, would recite while the others worked, carding and spinning wool, etc. Guests were often asked to recite, and there were even professional or semi-professional kvæðamenn, a colourful lot by all accounts, who made their living going from one farm to another reciting rímur in exchange for room and board. Rímur could also be recited away from home, on journeys to and from the kaupstaðir; for example, during the rounding up of sheep in the autumn, on boats going to and from the fishing grounds, and at the fishing stations (verstöðvar) where the men stayed during the fishing season when not at seal - Accessoria 22 was in fact copied at a fishing station at Óshlíð in Bolungarvík. (Driscoll 1997, 230–231)
Rímurnar á kvöldvökunni
Rímnakveðskapurinn hefur notið sín best í baðstofunni. Voru rímur yfirleitt kveðnar á kvöldvökunni á vetrum frá október og fram í apríl.
Mansöngurinn
Mansöngvar er stundum að finna í elstu rímum en stundum ekki. Hvers vegna mansöngva skortir í sumum elstu rímum hefur ekki verið rannsakað til hlítar. Dæmi um mansöngslausa rímu er Ólafs ríma Haraldssonar í Flateyjarbók en hún er merkileg fyrir þær sakir að hún er stök og, sem fyrr segir, hefur engan mansöng.
Mansöngvarnir eru mjög tilbreytingasnauðir og í anda trúbadúrakveðskapar í Frakklandi, eins og Bjarni Einarsson lýsir skilmerkilega: „Sameiginlegt öllum kveðskap trobadora er næstum algjört tilbreytingarleysi um efni og efnismeðferð, en því meiri rækt lögð við nýjungar í bragarháttum og sönglögum, en þau voru einnig verk skáldanna." (Bjarni Einarsson, 1961, bls. 9). Þetta er í anda þess sem við þekkjum um rímnakveðskapinn hér, þ.e. að umfjöllunarefnið er gríðarlega íhaldssamt og fastmótað, en tilbreytingin fólst í nýjum stemmum, sem kvæðamennirnir bjuggu til sjálfir, og bragarháttum.
Björn Karel Þórólfsson, helsti rímnasérfræðingur Íslendinga á 20. öld, nefnir að hægt sé að greina aldur rímna út frá því hversu fullmótaðir mansönvarnir eru (Björn K. Þórólfsson 1934, bls. 289). Ef rímnaflokk skortir mansöng, eða þeir eru mjög stuttir, bendi það til þess að rímurnar séu í eldri kantinum, þ.e. ortar líklega á elsta skeiði um 1350 til 1400. Þó hefur Haukur Þorgeirsson rannsóknarprófessor við Árnastofnun bent á að ekki sé hægt að treysta því að fá rétta aldursgreiningu rímnaflokks með þessari aðferð (Haukur Þorgeirsson 2021, bls. 17).
Mansöngvarnir eru í raun gluggi inn í tilfinningalíf skáldsins. Í mansöngum í rímum fyrir 1600 getur þó reynst erfitt að átta sig á hvort tilfinningarnar séu í raun skáldsins eða hluti af einhverjum óskrifuðum reglum sem tengist mansöngshefðinni. Mögulega eru skáldin vísvitandi að draga upp dökka mynd af tilfinningalífi sínu vegna þess að hefðin krefst þess.
Stemmurnar (rímnalögin)
Craigie segir eftirfarandi um stemmurnar:
Með því að rímurnar áttu upptök sín í danskvæðunum, er það ekki efamál, að hinar elztu rímur hafi verið sungnar með danskvæðalögum, enda þótt þeir sem ekki gátu sungið kunni fljótt að hafa tekið það ráð, að þylja þær blátt áfram eða lesa þær upphátt. Lögin hafa þá að sjálfsögðu í upphafi verið þau, sem hentuðu til að syngja með þeim rímur undir þeim háttum, er skyldir voru háttum danskvæðanna (Craigie 1952, xxiii).
Viðtökur rímna
Vinsæl erindi úr miðaldarímum
Eftirfarandi erindi úr miðaldarímum lifðu á vörum þjóðarinnar um aldir. Rík ástæða er fyrir því að viðhalda þeirri hefð og hvet ég alla sem heimsækja þessa vefsíðu að læra þau utanbókar:
Eitt sinn kemur hvert endadægur
allra lýða um síðir
svo finnst enginn sikling frægur
við sínum dauða ei kvíðir.
(Völsungs rímur)
Hugsaðu um það hringaláð
hvað laust af vilja þínum
köld eru jafnan kvenna ráð
kemur að orðum mínum.
(Reinaldsrímur VI, 51.)
Herra minn gefðu mér hólk á staf,
hann vil ég gjarna þiggja.
Trúa mín veit ég týndi honum af,
ég tel hann í Norveg liggja.
(Skíðaríma)
Það var högg hann Högni gaf.
Hinn þurfti ekki fleiri.
Sextán gaddar sukku á kaf.
Sú var skeinan meiri.
(Andrarímur)
Enginn drengja yrkir par,
sem er með þanka sárum;
hugur minn reikar hér og þar
sem hafskip eitt í bárum.
(Pontusrímur)
Hver er sá veggur víður og hár,
veglegum settur röndum,
gulur, rauður, grænn og blár,
gerður af meistara höndum?
(úr óþekktum rímum)
Rímur síðari alda
Griðkuríma - Kveðnar af Gamalíel Halldórssyni og Illuga Einarssyni (sjá Íslenzk þjóðlög)
Grímseyjarríma - Kveðnar af Árna Jónssyni Eyjafjarðarskáldi á Stórahamri (f. 1760. d. 1816) (sjá Íslenzk þjóðlög). ATH heitir í raun Svaðilför
Hálfdanar rímur svarta - Kveðnar af (sjá Íslenzk þjóðlög)
Jóhönnuraunir - Kveðnar af síra Snorra Björnssyni á Húsafelli
Jómsvíkingarímur - Kveðnar af (ATH, þær sömu og Rímur af Jómsvíkingasögu?)
Líkafrónsríkur - Kveðnar af (Sjá: https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1036718)
Marons rímur sterka - Kveðnar af (sjá Íslenzk þjóðlög)
Raupararíma - Kveðnar af ónefndum höfundi. Óútgefnar.
Ríma af Hjálmari og Ingibjörgu - Kveðnar af Sigurði Bjarnasyni (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Ríma af Kjartani Ólafssyni - Kveðnar af Símoni Dalaskáldi (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Andra jarli - Kveðnar af Hannesi Bjarnasyni á Ríp (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Auðunni vestfirska - Kveðnar af
Rímur af Án bogsveigi - Kveðnar af Sigurð Bjarnasyni (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Bernótus Borneyjarkappa - Kveðnar af Magnúsi í Magnússkógum (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Fertram og Plató - Kveðnar af
Rímur af Finnboga ramma - Kveðnar af
Rímur af Friðþjófi frækna - Kveðnar af Lúðvík Blöndal (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Gísla Súrssyni - Kveðnar af Sigurði Breiðfjörð
Rímur af Grámanni í Garðshorni - Kveðnar af Jóni Hjaltasyni í Ármúla
Rímur af Gunnari á Hlíðarenda - Kveðnar af Sigurði Breiðfjörð (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Göngu-Hrólfi - Kveðnar af Hjálmari Jónssyni í Bólu (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Hálfdani konungi gamla og sonum hans - Kveðnar af Hannesi Bjarnasyni á Ríp (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Heródes - Kveðnar af Guðmundi Erlendssyni á Felli
Rímur af Héðni og Hlöðvi - Kveðnar af Jóni Eyjólfssyni frá Hvammi í Norðurárdal (1850–1924)
Rímur af Hænsna-Þóri - Kveðnar af Sveini Sölvasyni (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Ingólfi Arnarsyni - Kveðnar af Símoni Dalaskáldi (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Jómsvíkingasögu - Kveðnar af Sigurði Breiðfjörð (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Núma kóngi Pompílssyni - Eftir Sigurð Breiðfjörð (sjá Silfurplötur Iðunnar og Íslenzk þjóðlög Bjarna Þorsteinssonar)
Rímur af Oddi sterka
Rímur af Reimari og Fal enum sterka - Eftir Hákon Hákonarson í Brokey (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Úlfari sterka - Eftir Þorlák Guðbrandsson (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rímur af Vilbaldi eftir Guðmund Erlendsson
Rímur af Víglundi og Ketilríði - Eftir Sigurð Breiðfjörð (sjá Silfurplötur Iðunnar og Íslenzk þjóðlög Bjarna Þorsteinssonar)
Rímur af Þórði hreðu - Eftir Hallgrím Jónsson (sjá Silfurplötur Iðunnar)
Rollantsrímur - Kveðnar af Þórði Magnússyni á Strjúgi
Svoldarrímur - Eftir Sigurð Breiðfjörð (sjá Silfurplötur Iðunnar og Íslenzk þjóðlög Bjarna Þorsteinssonar)
Tímaríma - Eftir Jón Sigurðsson (Sjá Íslenzk þjóðlög Bjarna Þorsteinssonar)
Trójumannarímur - Eftir Jón Jónsson (d. um 1680)
Trójurímur - Eftir ?? (Sjá Íslenzk þjóðlög Bjarna Þorsteinssonar)
Úlfarsrímur - Eftir Árna Böðvarsson (sjá Silfurplötur Iðunnar og Íslenzk þjóðlög Bjarna Þorsteinssonar)
Þorsteins rímur bæjarmagns
Rímur fyrir 1600
Áns rímur Bogsveigis - Úr fornaldarsögu. Ortar úr efni Áns sögu bogsveigis, sem mun vera ein af Hrafnistumannasögum. Rímurnar eru taldar ortar á 16. öld.
Blávus rímur og Viktórs - Úr riddarasögu. Ortar úr efni Viktors sögu og Blávus. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Bjarka rímur - Úr fornaldarsögu. Ortar líklega úr efni Hrólfs sögu kraka eða Bjarka þætti.
Bósa rímur - Úr riddarasögu. Ortar úr efni Bósa sögu og Herrauðs.
Brönu rímur - Úr fornaldarsögu. Ortar úr efni Hálfdanarsögu Brönufóstra. Rímurnar bera einnig titilinn Rímur af Hálfdani Brönufóstra.
Bærings rímur (eldri) - Úr riddarasögu. Ortar úr efni Bærings sögu sem er ein af Suðurlandasögum ásamt Magnús sögu jarls, Konráðs sögu, Flóvents sögu og Bevers sögu.
Dámustarímur - Úr riddarasögu. Ortar úr efni Dámusta sögu og Jóns. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Dínus rímur - Úr riddarasögu. Ortar úr efni Dínus sögu drambláta. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Ektors rímur - Úr riddarasögu. Ortar úr efni Hectors sögu. Í rímunum er hvergi notaður rithátturinn Hector/Hektor heldur ávallt Ektor.
Filipó rímur - Úr riddarasögu
Fjósaríma - Úr eigin hugðarefnum skáldsins. Eftir Þórð Magnússon í Strjúgi (16. öld). Hér má í raun finna skoplegt kappatal, um kappa sem aldrei börðust í fjósi. Er skáldið að hæðast að kappatölum hér?
Friðþjófsrímur - Úr fornaldarsögu. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Geðraunir - Úr Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Geiplur - Úr Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Geirarðsrímur - Úr Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Grettisrímur [I] - Úr Íslendingasögu. Ortar úr efni Grettis sögu Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Griplur - Úr Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Gríms rímur og Hjálmars - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Hemings rímur - Úr
Herburts rímur - Úr
Hjálmþérs rímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Jarlmanns rímur - Úr
Jónatas rímur - Úr
Klerkarímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Konráðs rímur - Úr
Króka-Refs rímur - Úr Íslendingasögu
Landrésrímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Lokrur - Úr Snorra-Eddu og Eddukvæðum. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman. Fjórar að tölu. Eitt erindi sem telst mansöngur.
Mábilar rímur - Úr
Mágusrímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Ormars rímur - Úr
Ólafs ríma Haraldssonar - Úr konungasögu. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Ólafs rímur A - Úr konungasögu. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman Þrjár að tölu. Stundum örstuttir mansöngvar.
Ólafs rímur B - Úr konungasögu. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman Fimm að tölu.
Ólafs rímur C - Úr konungasögu. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman. Tvær að tölu. Hér kvartar skáldið um að hann fái ekki lengur bragarlaun fyrir kveðskap sinn.
Pontus rímur - Úr
Rauðúlfs rímur - Úr
Reinalds rímur - Úr
Riddara-rímur - ÚrÓlafur Halldórsson gaf út.
Rímur af Lykla-Pétri og Magelónu - ÚrFinnur Sigmundsson gaf út
Rímur af Sigurði fót - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Rollantsrímur - Úr
Sálus rímur og Níkanórs - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Sigmundar rímur - Úr
Sigurðar rímur fóts - Úr
Sigurðar rímur þögla - Úr
Skáld-Helga rímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman. Sjö að tölu
Skikkju rímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Skíðaríma - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Skógar-Krists rímur - Úr
Sturlaugs rímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman 7 að tölu.
Sveins rímur Múkssonar - ÚrBjörn K. Þórólfsson gaf út árið 1948. Rit rímnafélagsins.
Sörla rímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Úlfhams rímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Vilmundar rímur viðutan - ÚrÓlafur Halldórsson gaf út.
Virgílessrímur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman
Völsungsrímur - Úr fornaldarsögu. Rímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman 6 að tölu. Mansöngur - eitt erindi. Ort fyrir börn.
Þjófa rímur - Úr
Þóris rímur háleggs - Úr
Þrymlur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman. Þrjár að tölu. Hér eru engir mansöngvar.
Þrænlur - ÚrRímnasafn I-II. Finnur Jónsson tók saman. Úr Færeyingasögu. Tíu að tölu. Hér skortir mansöngva í rímunum. Skoða betur.
Ölvis rímur sterka - Úr
LESEFNI:
Frumheimildir:
Bjarni Aðalbjarnarson (útg). (1941–1951). Heimskringla. Íslenzk fornrit 26–28. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Bjarni Guðnason (útg.). (1982). Danakonunga sögur. Íslenzk fornrit 35. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Einar Ól. Sveinsson (útg.). (1939a). Hallfreðar saga. Íslenzk fornrit 8. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
——— (útg.). (1939b). Kormáks saga. Íslenzk fornrit 8. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Finnbogi Guðmundsson (útg.). (1965). Orkneyinga saga. Íslenzk fornrit 34. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Finnur Jónsson (útg.). (1912–1915). Den norsk-islandske skjaldedigtning udgiven af kommissionen for det Arnamagnæanske legat ved Finnur Jónsson. København, Kristiania: Gyldendal.
Gunnar Karlsson, Kristján Sveinsson og Mörður Árnason (útg.). (2001). Grágás – lagasafn íslenska þjóðveldisins. Reykjavík: Mál og menning.
Jóhanna Katrín Friðriksdóttir og Haukur Þorgeirsson. (2015). Hrólfs rímur Gautrekssonar. Gripla, 26, 81–137.
Jón Jóhannesson (útg.). (1950). Ölkorfa þáttr. Íslenzk fornrit 11. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Sigurður Nordal (útg.). (1933). Egils saga Skalla-Grímssonar. Íslenzk fornrit 2. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Sigurður Nordal (útg.). (1944–1945). Flateyjarbók: 4. bindi. Reykjavík: Flateyjarútgáfan.
Sigurður Nordal og Guðni Jónsson (útg.). (1938). Bjarnar saga Hítdœlakappa. Íslenzk fornrit 3. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Sigurgeir Steingrímsson, Ólafur Halldórsson og Peter Foote (útg.). (2003). Jóns saga helga. Íslenzk fornrit 15: Biskupasögur 1. Ritstj. Jónas Kristjánsson. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Snorri Sturluson. (2005). Edda: Prologue and Gylfaginning (ritstj. Anthony Faulkes). London: Viking Society for Northern Research.
Þorleifur Hauksson og Marteinn Helgi Sigurðssonn (útg.). (2018). Jómsvíkinga saga. Íslenzk fornrit 33. Reykjavík: Hið íslenzka fornritafélag.
Rímur:
Aðalheiður Guðmundsdóttir (útg.). (2001). Úlfhams saga. Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi.
Driscoll, M. J. (útg.). (1999). Skikkjurímur. Í M. E. Kalinke (ritstj.), Norse Romance, II: Knights of the Round Table 2, 269–311.
Finnur Jónsson (útg.). (1905–12). Grettis rímur. Griplur. Hrómundar rímur Gripssonar. Lokrur. Skáldhelga rímur. Sturlaugsrímur. Völsungsrímur. Ólafs ríma Haraldssonar úr Flateyjarbók. Ólafs rímur Haraldssonar af Rauðúlfs þætti (C). Ólafs rímur Tryggvasonar af Indriða þætti ilbreiðs (A). Ólafs rímur Tryggvasonar af Svöldrarbardaga (B). Þrymlur. Þrænlur. Í Rímnasafn I. Samfund til udgivelse af gammel nordisk literatur: 35. bindi. København.
——— (útg.). (1913–22). Blávus rímur og Viktórs. Dámusta rímur. Dínus rímur. Friðþjófs rímur. Geiplur. Geirarðs rímur. Gríms rímur og Hjálmars. Hjálmþérs rímur. Hrings rímur og Tryggva (Geðraunir). Jóns rímur leiksveins. Klerka rímur. Landrés rímur. Mágus rímur. Sálusar rímur og Nikanors. Sigurðar rímur fóts. Skikkjurímur. Sörlarímur. Úlfhamsrímur (Vargstökkur). Virgilessrímur. Í Rímnasafn II. Samfund til udgivelse af gammel nordisk literatur: 35. bindi. København.
Haukur Þorgeirsson (útg.). (2013). Hljóðkerfi og bragkerfi. Stoðhljóð, tónkvæði og önnur úrlausnarefni í íslenskri bragsögu ásamt útgáfu á Rímum af Ormari Fraðmarssyni [doktorsritgerð við Háskóla Íslands]. Reykjavík.
den Hoed, Petronella Maria (útg.). (1928). Hemings rímur [doktorsritgerð]. Haarlem: H. D. Tjeenk Willink & zoon.
Jiriczek, Otto Luitpold (útg.). (1893). Die Bósa-Saga in zwei Fassungen: nebst Proben aus den Bósa-Rímur. Strassburg: Trübner.
Larsson, Ludvig (útg.). (1893). Sagan ock rimorna om Friðþiófr hinn frækni. Samfund til udgivelse af gammel nordisk literatur: 22. bindi. København.
Ólafur Halldórsson (útg.). (1973a). Haralds rímur Hringsbana. Í Íslenzkar miðaldarímur: 1. bindi. Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi.
——— (útg.). (1973b). Áns rímur bogsveigis. Í Íslenzkar miðaldarímur: 2. bindi. Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi.
——— (útg.). (1974). Bósa rímur. Í Íslenzkar miðaldarímur: 3. bindi. Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi.
——— (útg.). (1975). Vilmundar rímur viðutan. Í Íslenzkar miðaldarímur: 4. bindi. Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi.
Pálmi Pálsson. (1883). Króka-Refs saga og Króka-Refs rímur. København: S. L. Møllers bogtrykkeri.
Theodor Wisén (útg.). (1881). Filipó rímur eða Krítar þáttur. Herburts rímur. Konráðs rímur. Í Riddara-rímur. Samfund til udgivelse af gammel nordisk literatur: 4. bindi. Köpenhamn.
Aðrar heimildir:
Aðalheiður Guðmundsdóttir. (Væntanlegt 2025). The Sorrows of Sǫrli the Lover: On the Icelandic mansöngur and some Norse-Gaelic Contacts“. Í Daniel Sävborg, Brynja Þorgeirsdóttir og Gareth Lloyd Evans (ritstj), New Studies on Emotions in Old Norse Literature. Acta Scandinavica. Brepols.
——— (2018). Reflexes of the fornaldarsögur in Icelandic poetry. The Legendary Legacy: Transmission and reception of the Fornaldarsögur Norðurlanda. The Viking Collection: 24. bindi. Odense: Syddansk Universitetsforlag.
Arndís Hulda Auðunsdóttir og Aðalheiður Guðmundsdóttir. (2015). „Berðu mér ei blandað vín“: Um rímnakveðskap Sigurðar Breiðfjörð, skáldskaparmjöðinn og áfengið. Són, 13, 11–35.
Andrés Björnsson. (1947). Um Skikkjurímur. Skírnir, 121, 171–84.
Bampi, Massimiliano. (2012). The King in Rhyme: Some Observations on Ólafs ríma Haraldssonar as a Reworking of Snorri’s Ólafs saga helga. Filologia Germanica, 4, 49–66.
Bauman, Richard. (1977). Verbal art as performance. Prospect Heights, Illinois: Waveland Press.
——— (1986). Performance and Honor in 13th-Century Iceland. The Journal of American Folklore, 99(392), 131–150.
——— (2004). A World of Othersʼ Words: Cross-Cultural Perspectives on Intertextuality. Malden, MA: Blackwell Publishing.
Bäuml, Franz H. (1984). Medieval Texts and the Two Theories of Oral-Formulaic Composition: A Proposal for a Third Theory. New Literary History (Oral and Written Traditions in the Middle Ages), 1(16), 31–49.
Bäuml, Franz H., Spielmann, E. (1974). From Illiteracy to Literacy: Prolegomena to a Study of the Nibelungenlied. Forum for Modern Language Studies, 3(10), 248–59.
Bateson, Gregory. (1955). A theory of play and fantasy. Psychiatric Research Reports, 2, 39–51.
Bekker-Nielsen, Hans. (1962–65). Review: Sagnaskemmtun Íslendinga. Saga Book, 16, 262–64.
Bjarni Einarsson. (1961). Skáldasögur. Reykjavík: Bókaútgáfa Menningarsjóðs.
——— (2003). “Mansǫngr“ revisited. Opuscula , 11, 307–15.
Bjarni Þorsteinsson. (1906–1909). Íslenzk þjóðlög. Kaupmannahöfn: Carlsberg-sjóðurinn.
Björn K. Þórólfsson. (1934). Rímur fyrir 1600. Safn fræðafélagsins um Ísland og Íslendinga: 9. bindi. Kaupmannahöfn: S. L. Möller.
——— (1950). Dróttkvæði og rímur. Skírnir, 124, 175–209.
Bogaert, J. og Passeron, J. (1954). Moyen-age – Les lettres Françaises. Paris: Éditions Magnard.
Cederschiöld, Gustav. (1883). Allra kappa kvæði. Arkiv for nordisk filologi, 1, 62–80.
Cheyette, Fredric L. (2006). Ermengarde de Narbonne: et le monde des troubadours. Paris: Perrin.
Clunies Ross, Margaret. (1989). The Cognitive Approach to Scaldic Poets, from Snorri to Vigfússon and Beyond. Í Andrew N. Wawn Rory McTurk (ritstj.), Úr Dölum til Dala: Guðbrandur Vigfússon Centenary Essays. Leeds: Leeds Studies in English.
——— (2005). A History of old Norse Poetry and Poetics. Cambridge: D. S. Brewer.
Craigie, William A. (1949). Nokkrar athuganir um rímur. Í Aukarit Rímnafélagsins: 1. bindi. Reykjavík: Rímnafélagið.
——— (1952). Specimens of Icelandic Rímur I–III. London: Thomas Nelson and Sons.
Davíð Erlingsson. (1974). Blómað mál í rímum. Studia Islandica, 26(33), 8–117. Reykjavík: Menningarsjóður.
——— (1987). Prose and Verse in Icelandic Legendary Fiction. Í Bo Almqvist (ritstj.), The Heroic Process: Form, Function and Fantasy in Folk Epic (bls. 371–93). Dublin: Glendale Press.
——— (1989). Rímur. Í Frosti F. Jóhannsson (ritstj.), Munnmenntir og bókmenning. Íslensk þjóðmenning: 6. bindi. Reykjavík: Bókaútgáfan Þjóðsaga.
Driscoll, Matthew James. (1997a). Words, words, words: Textual Variation in Skikkjurímur. Skáldskaparmál, 2, 227–37.
——— (1997b). The Unwashed Children of Eve. Hisarlik Press: Enfield Lock Middlesex.
——— (2007). Late Prose Fiction (lygisögur). Í Andrew N. Wawn og Rory McTurk (ritstj.), A Companion to Old Norse-Icelandic Literature and Culture (bls. 190–204). Oxford: Blackwell.
——— (2010). The Words on the Page: Thoughts on Philology, Old and New. Í Judy Quinn og Emily Lethbridge (ritstj.), Creating the Medieval Saga: Versions, Variability and Editorial Interpretations of Old Norse Saga Literature. Odense: University Press of Southern Denmark.
——— (2024). Rímur. Í Anne Mette Hansen, René Hernández Vera og N. Kivilcim Yavuz (ritstj.), Scripta minora: selected essays on Icelandic manuscripts and texts (bls. 61–86). Bibliotheca Arnamagnæana, 56. Copenhagen: Museum Tusculanum Press.
DuBois, Thomas A. (1996). Native Hermeneutics: Traditional Means of Interpreting Lyric Songs in Northern Europe. The Journal of American Folklore, 109(433), 235–266.
——— (2011). Oral Poetics. The Linguistics and Style of Orality. Í Karl Reichl (ritstj.), Medieval Oral Literature. Berlin/Boston: De Gruyter.
Einar Ól. Sveinsson. (1944). Lestrarkunnátta Íslendinga í fornöld. Skírnir, 118(1), 173–97.
Eriksen, Stefka G. (2017). Courtly literature. Í Ármann Jakobsson og Sverrir Jakobsson (ritstj.), The Routledge Research Companion to the Medieval Icelandic Sagas (bls. 59–73). London & New York: Routledge.
Finlay, A. (1995). Skalds, Troubadours and Sagas. Saga-Book, 24(2–3), 105–53.
Finnegan, Ruth. (1992). Oral poetry: Its nature, significance and social context. Cambridge University Press.
Finnur Jónsson. (1892). Stutt íslenzk bragfræði. Kaupmannahöfn: Hið íslenzka bókmenntafjelag.
——— (1904–5). Bókmenntasaga Íslendinga fram undir siðabót. Kaupmannahöfn: Hið íslenska bókmenntafjelag.
——— (1905–12). Rímnasafn I. Samfund til udgivelse af gammel nordisk literatur: 35. bindi. København: S. L. Møllers bogtrykkeri.
——— (1913–22). Rímnasafn II. Samfund til udgivelse af gammel nordisk literatur: 35. bindi. København: S. L. Møllers bogtrykkeri.
——— (1926–1928). Ordbog til de af Samfund til udg. af gml. nord. litteratur udgivne rímur samt til de af Dr. O. Jiriczek udgivne Bósarimur. København: Carlsbergfondet.
Finnur Sigmundsson. (1966). Rímnatal I–II. Reykjavík: Rímnafélagið.
Foley, John Miles. (1991). Immanent Art: From Structure to Meaning in Traditional Oral Epic. Bloomington and Indianapolis: Indiana University Press.
——— (2002). How to read an oral poem. Champaign: University of Illinois Press.
Frank, Roberta. (1981). Snorri and the Mead of Poetry. Í Ursula Dronke et al. (ritstj.), Speculum norrœnum: Norse studies in memory of Gabriel Turville-Petre (bls. 155–70). Odense: Odense University Press.
Gísli Sigurðsson. (2002). Túlkun Íslendingasagna í ljósi munnlegrar hefðar: Tilgáta um aðferð. Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum.
Glauser, Jürg. (1990). Romances, rímur, chapbooks: Problems of popular literature in late medieval and early modern Scandinavia. Parergon, 8(2), 37–52.
——— (2010). Staging the Text: On the Development of a Consciousness of Writing in the Norwegian and Icelandic Literature of the Middle Ages. Í Slavica Ranković, Leidulf Melve og Else Mundal (ristj.), Along the Oral-Written Continuum: Types of Texts, Relations, and their Implications. Utrecht studies in medieval literacy: 20 bindi. Turnhout: Brepols.
Goffman, Erving. (1956). The Presentation of Self in Everyday Life. Doubleday.
——— (1974). Frame analysis: An essay on the organization of experience. Harvard University Press.
Guðrún Nordal. (2001). Tools of literacy: The role of skaldic verse in Icelandic textual culture of the twelfth and thirteenth centuries. University of Toronto Press.
Gunnar Skarphéðinsson. (2004). Málsháttakvæði. Són, 2, 31–72.
Gunnsteinn Ólafsson (ritstj.). (2004). Silfurplötur Iðunnar. Reykjavík: Kvæðamannafélagið Iðunn og Smekkleysa.
Hallgrímur Helgason. (1980). Íslenzkar tónmenntir: Kvæðalög, forsaga þeirra, bygging og flutningsháttur. Reykjavík: Örn og Örlygur.
Hallfreður Örn Eiríksson. (1975). On Icelandic Rímur: An Orientation. Arv: Nordic yearbook of folklore, 31, 139–50.
Haraldur Bernharðsson. (2002). Skrifandi bændur og íslensk málsaga. Vangaveltur um málþróun og málheimildir. Gripla, 13, 175–97.
Harris, Joseph. (2003). Ethnopaleography and Recovered Performance: The Problematic Witnesses to Eddic Song. Western Folklore. 62(1/2), 97–117.
——— (2011). Older Germanic Poetry, with a Note on the Icelandic Sagas. Í Karl Reichl (ritstj.), Medieval Oral Literature. Berlin/Boston: De Gruyter.
Harris, Joseph, Karl Reichl (2011). Performance and Performers. Í Karl Reichl (ritstj.) Medieval Oral Literature. Berlin/Boston: De Gruyter.
Havelock, Eric. (1982). The literate revolution in Greece and its cultural consequences. Princeton: Princeton University Press.
Heimir Pálsson. (2015). Hugsað um Litlu Skáldu: Kennslubækur og kennsla á miðöldum. Netla – Veftímarit um uppeldi og menntun. http://netla.hi.is/greinar/2015/alm/004.pdf
Helga Kress. (1993). Máttugar meyjar: Íslensk fornbókmenntasaga. Reykjavík: Háskóli Íslands.
Helgi Sigurðsson. (1891). Safn til bragfræði íslenzkra rímna að fornu og nýju. Reykjavík: Ísafoldarprentsmiðja.
Hermann Pálsson. (1962). Sagnaskemmtun Íslendinga. Reykjavík: Mál og menning.
Hermann, Pernille. (2017). Literacy. Í Ármann Jakobsson og Sverrir Jakobsson (ritstj.), The Routledge Research Companion to the Medieval Icelandic Sagas. London & New York: Routledge.
Hreinn Steingrímsson. (2000). Kvæðaskapur: Icelandic Epic Song (ritstj. Dorothy Stone og Stephen L. Mosko). Reykjavík: Mál og mynd.
Hughes, Shaun F. D. (1978). ‘Völsunga Rímurʼ and ‘Sjurðar kvæðiʼ. Í Patricia Lee Conroy (ritstj.), Ballads and Ballad Research Selected Papers of the International Conference on Nordic and Anglo- American Ballad Research, Univ. of Washington, Seattle, May 2P6, 1977 (bls. 37–45). Seattle: University of Washington.
——— (1980). Report on ‘Rímurʼ. The Journal of English and Germanic Philology, 79(4), 477–98.
——— (1982–89). Rímur. Í Joseph R. Strayer et al. (ritstj.), Dictionary of the Middle Age: 13. bindi. New York: Charles Scribnerʼs Sons.
——— (2007). Late Secular Poetry. Í Andrew N. Wawn og Rory McTurk (ritstj.), A
Companion to Old Norse-Icelandic Literature and Culture (bls. 205–202). Oxford: Blackwell.
Hymes, Dell. (1962). The Ethnography of Speaking. Í WC Sturtevant Gladwin (ritstj.), Anthropology and Human Behavior (bls. 13–53). Washington DC: Anthropological Society of Washington.
——— (1971). Sociolinguistics and the Ethnography of Speaking. Í Social Anthropology and Language. London & New York: Routledge.
Jochens, Jenny. (2001). Mansöngr and the Jómsvíkingar. Í Marc Auchet (ritstj.), Le secret dʼOdin - mélanges offerts à Régis Boyer à lʼoccasion de son départ en retraite (bls. 17–26). Presses Universtaires de Nancy.
Jorgensen, Peter Alvin. (1990). The neglected genre of rímur-derived prose and postreformation Jónatas saga. Gripla 7, 187–201.
——— (1993). Rímur. Í Phillip Pulsiano og Kirsten Wolf (ritstj.), Medieval Scandinavia: An Encyclopedia. New York og London: Garland Publishing.
——— (1997). The Story of Jonatas in Iceland. Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi.
Jón Helgason. (1975). Noter til Þrymlur. Opuscula V. Bibliotheca Arnamagnæana, 31, 241–249.
Jón Hnefill Aðalsteinsson. (1991). Íslenski skólinn. Skírnir, 165, 103–29.
Jón Þorkelsson. (1888). Om Digtningen på Island i det 15. og 16. århundrede. København: Høst.
Jón Þórarinsson. (2012). Íslensk tónlistarsaga 1000–1800. Kópavogur: Tónlistarsafn Íslands.
Kay, Sarah. (1990). Subjectivity in troubadour poetry. Cambridge: Cambridge University Press.
——— (2013). Parrots and nightingale – Troubadour Quotations and the Development of European Poetry. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
Kristján Árnason. (2001). Ferhend hrynjandi í fornyrðislagi og ljóðahætti. Gripla XIII, 13, 33–60.
Kuhn, Hans. (1993). The Rímur-Poet and his Audience. Saga Book XXIII, 23, 454–68.
——— (2008). The Melodies of Icelandic Rímur. Í Singing the Nations: Herder's Legacy. WVT Wissenschaftlicher Verlag Trier.
Kölbing, Eugen. (1876). Beiträge zur vergleichenden Geschichte der romantischen Poesie und Prosa des Mittelalters, unter besonderer Berücksichtigung der englischen und nordischen Litteratur. Breslau: Verlag von Wilhelm Koebner.
Lavender, Philip Thomas. (2008). Illuga saga as fornaldarsaga, riddarasaga and Íslendingasaga: Generic fluidity in the late development of sagas and rímur. Í The Legendary Legacy: Transmission and reception of the Fornaldarsögur Norðurlanda. The Viking Collection: Studies in Northern Civilization: 24. bindi (bls. 187–213). Odense: Syddansk Universitetsforlag.
——— (2020). Long Lives of Short Sagas: The Irrepressibility of Narrative and the Case of Illuga saga Gríðarfóstra. The Viking Collection. Studies in Northern Civilization: 25. bindi. Odense: University Press of Southern Denmark.
Lindow, John. (1975). Riddles, Kennings, and the Complexity of Skaldic Poetry. Scandinavian Studies, 47(3), 311–27.
Lord, Albert Bates. (2000 [1960]). The Singer of Tales. Ritstj. Stephen Mitchell og Gregory Nagy. Cambridge: Harvard University Press.
Marold, Edith. (2007). ‘Mansöngr – a Phantom Genre?’ Í Quinn, Judy, Heslop, Kate og Wills, Tarrin (ritstj.), Learning and Understanding in the Old Norse World: Essays in Honour of Margaret Clunies Ross (bls. 239–62). Turnhout: Brepols.
McLuhan, Marshall. (1964). Understanding Media: The Extensions of Man. McGraw-Hill.
McMahon, James V. (1990). The Music of Early Minnesang. Studies in German Litterature, Linguistics, and Culture: 41. bindi. Columbia, South Carolina: Camden House.
Meissner, R. (1925). Ermengarde, Vicegräfin von Narbonne, und Jarl Rögnvald. Arkiv för nordisk filologi, 42, 140–91.
Nielsen, Svend. (1982). Stability in Musical Improvisation: A repertoire of Icelandic epic songs (Kate Mahaffy þýddi). Kaupmannahöfn: Forlaget Kragen.
Mitchell, Stephen A. (1991). Heroic Sagas and Ballads. Ithaca, NY: Cornell University Press.
——— (2001). Performance and Norse Poetry: The Hydromel of Praise and the Effluvia of Scorn. The Albert Lord and Milman Parry Lecture for 2001. Oral Tradition, 16(1), 168–202.
——— (Fall 2013) Memory, Mediality, and the “Performative Turn”: Recontextualizing Remembering in Medieval Scandinavia. Scandinavian Studies, 85(3), 282–305.
Mundal, Else. (2010). How Did the Arrival of Writing Influence Old Norse Oral Culture? Í Leidulf Melve, Slavica Rankoviæ og Else Mundal (ritstj), Along the Oral-Written Continuum: Types of Texts, Relations, and their Implications. Utrecht studies in medieval literacy: 20 bindi. Turnhout: Brepols.
Oddur Einarsson. (1971). Íslandslýsing, Qualiscunque descriptio Islandiae (Þýð. Sveinn Pálsson). Reykjavík: Menningarsjóður.
Ong, Walter J. (2012). Orality and Literacy: The Technologizing of the Word (3 útg.). Routledge.
Ólafur Davíðsson. (1887–1903). Íslenzkar gátur, skemtanir, vikivakar og þulur. Kaupmannahöfn: Hið íslenzka bókmenntafjelag.
Ólafur Halldórsson. (1978). Grænland í miðaldaritum. Reykjavík: Sögufélag.
——— (1987). Inngangur. Í Færeyinga saga (útg. Ólafur Halldórsson.). Reykjavík: Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi.
——— (1966). Rímur. Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder: 10. bindi. Reykjavík: Bókaverslun Ísafoldar, 1966. (København: Rosenkilde og Bagger, 1980–1982).
Óskar Halldórsson. (1978). „Íslenski skólinn“ og Hrafnkelssaga. Tímarit Máls og menningar, 39(3), 317–24.
Parkes, M.B. (1991). Scribes, scripts and readers. Studies in the communication, presentation and dissemination of medieval texts. London: Hambledon Press.
Paterson, Linda M. (1993). The World of the Troubadours. Medieval Occidan Society, c. 1100 – c. 1300. Cambridge: Cambridge University Press.
Páll Eggert Ólason. (1915). Fólgin nöfn í rímum. Skírnir, 89, 118–132.
Quinn, Judy. (2000). From orality to literacy in medieval Iceland. Í Margaret Clunies Ross (ritstj.), Old Icelandic literature and society. Cambridge: Cambridge University Press.
——— (2012). The ‘Wind of the Giantess’: Snorri Sturluson, Rudolf Meissner, and the Interpretation of Mythological Kennings along taxonomic Lines. Viking and Medieval Scandinavia, 8, 207–259.
Ragnar Ingi Aðalsteinsson. (2013). Íslensk bragfræði. Reykjavík: Bókmennta- og listfræðistofnun Háskóla Íslands og Háskólaútgáfan.
Rowe, Elizabeth Ashman. (2005). The Development of Flateyjarbók. Iceland and the Norwegian Dynastic Crisis of 1389. The Viking Collection. Studies in Northern Civilization: 15. bindi. Odense: University Press of Southern Denmark.
Rósa Þorsteinsdóttir (ritstj.). (2018). Segulbönd Iðunnar. Reykjavík: Kvæðamannafélagið Iðunn og Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum.
Sayce, Olive. (1967). Poets of the Minnesang. Oxford: Clarendon Press.
Sävborg, Daniel. (2006). Erotik, kärlek och känslor i Bjarnar saga Hítdælakappa. Maal og minne, 98(2), 107–135.
——— (2007). Sagan om kärleken: erotik, känslor och berättarkonst i norrön litteratur. Uppsala: Uppsala universitet.
——— (2023). ‘The Woman Causes Me Grief’: An Old Norse Formula and Concept of Passion. Í Wilhelm Heizmann og Jan Alexander van Nahl (ritstj.) Germanisches Altertum und Europäisches Mittelalter: Gedenkband für Heinrich Beck (bls. 375–392). Brill: De Gruyter.
Schechner, Richard. (1988). Performance Theory. Turnhout: Routledge.
Sigurður Nordal. (1959). Rímur og lausavísur. Reykjavík: Rímnafélagið.
Skafte Jensen, Minne. (2008). The Oral-Formulaic Theory Revisited. Í Else Mundal og Jonas Wellendorf (ritstj.), Oral Art Forms and their Passage into Writing. Copenhagen: Museum Tusculanum Press: University of Copenhagen.
Stavnem, R (útg.). (2012). Hallar-Steinn: Rekstefja. Í Poetry from the Kingsʼ Sagas: 1. bindi (bls. 893–939). Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages. Turnhout: Brepols.
Stefán Einarsson. (1955). ‘Report on Rímurʼ. The Journal of English and Germanic Philology, 54(2), 255–261.
Stephens, John. (1972). The Mead of Poetry: Myth and Metaphor. Neophilologus, 56(3), 259–68.
Sveinbjörn Beinteinsson. (1952). Bragfræði og Háttatal. Reykjavík: Leiftur.
Sverrir Tómasson. (1992). Veraldleg sagnaritun 1120–1400. Í Vésteinn Ólason (ritstj.), Íslensk bókmenntasaga: 1. bindi. Reykjavík: Mál og menning.
——— (1996). „Suptungs mjöðurinn sjaldan verður sætur fundinn.“ Laufás Edda og áhrif hennar. Í Sverrir Tómasson (ritstj.), Guðamjöður og arnarleir. Reykjavík: Háskólaútgáfan.
——— (2005). Hlutverk rímna í íslensku samfélagi. Ritið, 5(3), 77–94.
Teresa Dröfn Njarðvík. (2017). Ölvis rímur sterka: Aldur og bragfræðileg einkenni. Són, 15, 109–42.
Terry Gunnell. (1995). The Origins of Drama in Scandinavia. Cambridge: Boydell & Brewer.
Topsfield, L. T. (1975). Troubadours and Love. Cambridge: Cambridge University press.
Torfi H. Tulinius. (1993). Hefð í mótun – fornaldarsögur Norðurlanda. Í Vésteinn Ólason (ritstj.), Íslensk bókmenntasaga: 2. bindi (bls. 169–194). Reykjavík: Mál og menning.
Turner, Victor. (1982). From Ritual to Theatre: The Human Seriousness of Play. New York: PAJ Publications.
Vésteinn Ólason. (1976). Nýmæli í íslenskum bókmenntum á miðöld. Skírnir, 150, 68–87.
——— (1978). Ballad and Romance in Medieval Iceland. Í Patricia Lee Conroy (ritstj.),
Ballads and Ballad Research Selected Papers of the International Conference on Nordic and Anglo- American Ballad Research, Univ. of Washington, Seattle, May 2P6, 1977 (bls. 26–36). Seattle: University of Washington.
——— (1979). Sagnadansar. Reykjavík: Rannsóknastofnun í bókmenntafræði og Menningarsjóður.
——— (1983). Kveðið um Ólaf helga. Skírnir, 157, 48–63.
——— (1993). Rímur. Í Vésteinn Ólafsson (ritstj.), Íslensk bókmenntasaga: 2.bindi (bls. 322–350). Reykjavík: Mál og menning.
——— (1999). Rímur og miðaldarómantík. Í Haraldur Bessason og Baldur Hafstað (ritstj.), Heiðin minni. Heimskringla: Háskólaforlag Máls og menningar.
Wellendorf, Jonas. (2016). No need for mead – Bjarni Kolbeinssonʼs Jómsvíkingadrápa and the Skaldic tradition. North-Western European Language Evolution, 69(2), 130–154.
Wisén, Theodor (útg.). (1881). Riddara-rímur. Samfund til udgivelse af gammel nordisk litteratur: 4. bindi. Köpenhamn.
Würth, Stefanie. (2007). Skaldic Poetry and Performance. Í Judy Quinn, Kate Heslop og Tarrin Wills (ritstj.), Learning and Understanding In The Old Norse World. Essays in Honour of Margaret Clunies Ross. Turnhout: Brepols.
Zink, Michel. (2013). Les troubadours. Une histoire poétique. Paris: Perrin.
Zumthor, Paul. (1972). Essai depoétique médiévale. Paris: Seuil.
——— (1990 [1983]). Oral Poetry: An Introduction. Minneapolis: University of Minnesota Press.
Þorleifur Hauksson og Þórir Óskarsson. (1994). Íslensk stílfræði. Reykjavík: Styrktarsjóður Þórbergs Þórðarsonar og Margrétar Jónsdóttur, Háskóla Íslands: Mál og menning.
Ögmundur Helgason. (1989). Lausavísur. Í Frosti F. Jóhannsson (ritstj.), Munnmenntir og bókmenning (bls. 356–71). Íslensk þjóðmenning: 6. bindi. Reykjavík: Bókaútgáfan Þjóðsaga.
Óútgefið efni:
Arndís Hulda Auðunsdóttir. (2015). „Lítil sköpun þroska nær”: Rannsókn á mansöngvum Sigurðar Breiðfjörðs [MA-ritgerð við Háskóla Íslands]. Reykjavík: Félagsvísindasvið.
Eva María Jónsdóttir. (2015). „Óðarsmiður þó annar fyrr, undan hafi þér gengið“: Grettisrímur frá 15., 17. og 19. öld [MA-ritgerð við Háskóla Íslands]. Reykjavík: Hugvísindasvið.
Haukur Þorgeirsson. (2013). Hljóðkerfi og bragkerfi. Stoðhljóð, tónkvæði og önnur úrlausnarefni í íslenskri bragsögu ásamt útgáfu á Rímum af Ormari Fraðmarssyni [doktorsritgerð við Háskóla Íslands]. Reykjavík: Hugvísindasvið.
Kapitan, Katarzyna Anna. (2018). Studies in the transmission history of Hrómundar saga Greipssonar [doktorsritgerð]. København: Københavns Universitet, Det Humanistiske Fakultet.
Pétur Húni Björnsson. (2021). Rímur um rímur: Hvað má lesa úr elstu rímum um rímnahefðina? [MA-ritgerð við Háskóla Íslands]. Reykjavík: Hugvísindasvið.
Page updated
Google Sites
Report abuse