Fyrirögn:
Endurreist er hér stúka
Lagboði:
Allt eins og blómstrið eina
Höfundur:
Fylgir ekki en druslan er úr Álftaveri
Kvæðagrein:
Druslur
Kvæði undir sama bragarhætti:
Allt eins og blómstrið eina
Heimild/kvæðið á prenti:
Endurreist er hér stúka
Ég varð til gagns um leið.
Hægt var mér litlu að ljúka
léttan í Hraun ég reið.
Undan því sprakk sú Rósin
sem að þið sjáið nú,
lýsir upp mannamótin,
fegurst er fjólan sú.
Heimildarmaður: Ásta Sverrisdóttir. „Ort í gríni um Hannes (1882–1980) ,föður Hjartar á Herjólfstöðum (1921–2006), í tilefni þess að dóttir hans, Elínborg Sigurrós Hannesdóttir (1919–2005) hafði lært á orgel. (Hún var seinna,"eldri" Rósa í Hvammi í Skaftártungu og organisti í Grafarkirkju mjög lengi). En Hannes gamli gæti verið stoltur væri hann meðal okkar. Hann og kona hans, Signý eignuðust þessi tvö börn sem bæði voru afburða músikfólk,og áttu svo sannarlega eftir að "lýsa upp mannamótin". Rósa í kirkjunni og svo var Hjörtur bóndi á Herjolfsöðum, giftur Vigdísi Magnúsdóttur frá Steinum undir Eyjafjöllum. Hann var aðal harmonikkuleikarinn á öllum böllum í Hrífunesi og Herjolfstöðum í áratugi og söng í kirkjukór. Og tveir dóttursynir hans, þeir Ólafur Fannar Vigfússon og Vignir Snær Vigfússon hafa komist með hljómsveitum sínum í Evrovision fyrir Ísland hönd."