Hatturinn og hún húfa

Þessi kveðlingur er drusla, tekinn úr ritinu Úr byggðum Borgarfjarðar eftir Kristleif Þorsteinsson frá Stóra-Kroppi (f. 1861. d. 1952). Það er líklegt að þessi drusla sé borgfirsk

Fyrirsögn:

Lagboði:

Þekkt sálmalag

Höfundur:

Ókunnur, líklega borgfirskur

Kvæðagrein:

Druslur

Kvæði undir sama bragarhætti:

Brúðhjónabollinn berst að höndum mér - Upphaf:„Brúðhjónabollinn/ berst að höndum mér." Eftir Leirulækjar-Fúsa (f. 1648. d. 1748). Brúðkaupskvæði
Einum best eg unni - Upphaf: „Einum best eg unni/ er minn Jesús sá." Eftir síra Einar Sigurðsson í Heydölum (f. 1539. d. 1626).
Epithalamia - Upphaf: „Hjartkær hjónaefni/ hér nýtrúl0fuð." Eftir Gunnar Pálsson (f. 1714. d. 1791). Brúðkaupskvæði
Húuvísur - Upphaf: „Heiman ríður Húa/ og horfir upp í sól." Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Hér er Húa líklega hundur. Dýravísur.
Kær Jesú Kristi - Upphaf:„Kær Jesú Kristi."

Heimild/kvæðið á prenti:

Hatturinn og hún húfa

hittust eina stund,

ból sér gerðu búa

á breiðri stekkjargrund.

Lengi dags þau lágu

og leikinn frömdu sinn.

Ýtar engir sáu,

því af bar stekkurinn.

Lystug bæði léku þá,

ljóst ég ræði þessu frá,

foldarsvæði fögru á.

Felli' ég óðinn minn.