(Til baka í íslensku skáldin og þjóðlögin)
Gunnar Pálsson (f. 1714. d. 1791) var skólameistari á Hólum í Hjaltadal árin 1742-1753. Gunnar fæddist á Upsum í Svarfaðardal á Upsaströnd. Gunnar var bróðir Bjarna Pálssonar landlæknis (f. 1719. d. 1779) sem samdi Íslandslýsingu með Eggerti Ólafssyni (f. 1726. d. 1768) boðbera upplýsingarinnar. Gunnar lifði við mikla fátækt og stundaði nám í Kaupmannahöfn einungis í 8 mánuði sökum þess. Hann þótti einstaklega góður námsmaður og einn af mestu lærdómsmönnum landsins í sinni tíð. Gunnar er í dag þekktastur fyrir það að hafa ort Stafrófsvísurnar.
Ljóð og vísur Gunnars með þjóðlögum:
Drakk ég í gær - Upphaf: „Drakk ég í gær." Vinsæl vísa í Bessastaðaskóla, yfirleitt sungin í tvísöng.
Eitt sunnlenzkt vikivakakvæði - Upphaf: „Það er ekkert utan gleði." Vikivakakvæði um partýstand og vikivakaböll Jóns Oddssonar Hjaltalín (f. 1749. d. 1835) í Víkinni, landnámsjörð Ingólfs Arnarsonar.
Epithalamia - Upphaf: „Hjartkær hjónaefni/ hér nýtrúlofuð." Brúðkaupskvæði. Lagboðinn við þetta kvæði er sá sami og er við Einum best ég unni eftir Einar Sigurðsson í Heydölum (f. 1539. d. 1626).
Ufsarkristur. Elsta Kristslíkneski sem fundist hefur á Íslandi, í rómönskum stíl smíðaður úr birki. Talinn vera frá árinu 1200. Fannst í Ufsakirkju.