(Til baka í íslensku skáldin og þjóðlögin)
Páll Ólafsson (f. 8. mars 1827. d. 23. desember 1905) var landsþekkt skáld og alþingismaður, fæddur á Dvergasteini við Seyðisfjörð. Hann var sonur Ólafs Indriðasonar prests og skálds á Kolfreyjustað og Þóru Einarsdóttur. Páll er hálfbróðir Jóns Ólafssonar alþingismanns og ritstjóra.
Kvæði Páls Ólafssonar með þjóðlögum:
Áfram þýtur litla Löpp - Upphaf: „Áfram þýtur litla Löpp." Sjá hestavísur
Bleiksvísur - Upphaf: „Brjóstið hrellir harmur sár." Sjá hestavísur
Eg hef selt hann Yngra-Rauð - Upphaf: „Ég hef selt hann Yngra-Rauð." Sjá hestavísur og drykkjuvísur
Ég hef svo margan morgun vaknað - Upphaf: „Ég hef svo margan morgun vaknað." Eftir Pál Ólafsson (f. 1827. d. 1905). Sjá drykkjuvísur
Gaman er að Gísla Víum - Upphaf: „Gaman er að Gísla Víum/ glampar hann eins og sól í skýjum." Kvæði undir vikivakakvæðahætti.
Glæsir - Upphaf: „Satt og logið sitt er hvað"
Gránuvísur - Upphaf: „Flest í lyndi leikur mér". Þetta kvæði var kveðið í tvísöng. Sjá einnig drykkjuvísur
Halaklettur - Upphaf: „
Heim er ég kominn og halla undir flatt - Upphaf: „Heim er ég kominn og halla undir flatt." Sjá drykkjuvísur
Illa dreymir drenginn minn - Upphaf: „Illa dreymir drenginn minn." Barnagæla
Lambið mitt góða, ljómandi ertu - Upphaf: „Lambið mitt góða, ljómandi ertu."
Litli fossinn - Upphaf: „Það var skrýtið sem ég sá"
Lóan er komin - Upphaf: „Lóan er komin að kveða burt snjóinn."
Minni Íslands - Upphaf: „Eyja stendur upp úr sjó." Sjá ættjarðarkvæði
Nóttin hefur níðst á mér - Upphaf: „Nóttin hefur níðst á mér." Sjá drykkjuvísur
Nú er hann Guðmundur gamli veikur - Upphaf: „Nú er hann Guðmundur gamli veikur."
Rangá - Upphaf: „Rangá fannst mér þykkjuþung"
Sagði ég sárþrútinn - Upphaf: „Sagði ég sárþrútinn."
Sólskríkjan mín situr hér á sama steini - Upphaf: „Sólskríkjan mín situr hér á sama steini."
Sumarkveðja - Upphaf: „Ó, blessuð vertu sumarsól."
Svona hef ég selt þér dróg - Upphaf: „Svona hef ég selt þér dróg" Hestavísa
Við það verða augun hörð - Upphaf: „Við það verða augun hörð." Drykkjuvísa
Vormorgunn - Upphaf: „Nú er mikil blessuð blíða."
Þögul nóttin - Upphaf: „Þögul nóttin þreytir aldrei þá sem unnast." Ástarljóð
Páll Ólafsson á gamals aldri, um aldamótin 1900