Magnús Grímsson (f. 3. júní 1825. d. 18. janúar 1860) var prestur og allþekkt skáld og fæddist á Lundi í Lundarreykjadal og ólst þar upp við talsverða fátækt. Hann var elstur í hópi 16 systkina en honum auðnaðist þó að ganga til náms í Lærða skólann í Reykjavík og útskrifaðist þaðan árið 1848. Hann útskrifaðist úr Prestaskólanum árið 1850. Eftir útskrift hóf Magnús söfnum íslenskra þjóðsagna og þjóðlegra fræða í samstarfi við Jón Árnason og gáfu þeir saman út Íslenzk æfintýri árið 1852. Magnús fékk Mosfell í Mosfellsdal og er sagt að hann hafi ekki verið hrifinn af því brauði. Magnús þótti framtakssamur og hinn mesti náttúrufræðingur í sinni tíð. Hann dó langt fyrir aldur fram árið 1860. Banamein hans var taugaveiki.
Magnús var einnig leikritahöfundur og samdi m.a. leikritin Kvöldvaka í sveit (1848) og Bónorðsförin (1852).
Kvæði eftir Magnús Grímsson:
Bára blá - Upphaf: „Bára blá að bjargi stígur".