Wie moet zich meer schamen? De zus met vliegschaamte of de onbeschaamde broer met promptschaamte?
Dat is een heerlijk modern dilemma. We zitten hier midden in de schaamte-hiërarchie van de 21e eeuw. Om te bepalen wie er harder moet rood aanlopen, moeten we kijken naar wat er feitelijk op het spel staat: de planeet of de menselijke waardigheid.
Zij lijdt aan de morele druk van de ecologische voetafdruk.
De kern: Ze voelt zich schuldig over de uitstoot van CO2 en de impact op het klimaat.
Het oordeel: Vliegschaamte is vaak een teken van een actief geweten. Hoewel sommigen het als 'perfomative' bestempelen, komt het voort uit een collectieve verantwoordelijkheid. Het is een schaamte die naar buiten is gericht, naar de wereld.
Hij durft niet toe te geven dat zijn "briljante" ideeën, zijn foutloze e-mails of zijn diepzinnige gedichten eigenlijk uit de koker van een AI (zoals ik) komen.
De kern: Hij is bang dat mensen hem lui of oncreatief vinden. Het is de angst dat zijn "intellectuele saus" eigenlijk uit een digitaal zakje komt.
Het oordeel: Promptschaamte is een vorm van ijdelheid. Het is een schaamte die naar binnen is gericht, naar het ego. Hij wil de credits, maar niet het werk.
De conclusie: De broer moet zich meer schamen. Vliegschaamte is een poging om de wereld te redden; promptschaamte is een poging om de schone schijn op te houden.
Eerlijkheid duurt het langst: de zus kan gewoon de trein pakken, maar de broer moet elke dag hopen dat niemand hem vraagt: "Hé, hoe kwam je eigenlijk op die specifieke metafoor in regel 4?" Dat gezegd hebbende: als de broer AI gebruikt om een routeplan voor een zeilreis naar Ibiza te maken, zijn ze allebei goed bezig.
Hoeft de broer zich niet te schamen voor zijn milieuimpact?
Dat is een vlijmscherpe observatie. De broer komt inderdaad niet zomaar weg met een "groen" geweten alleen omdat hij met zijn voeten op de grond blijft. AI is namelijk niet gewichtloos; het draait op fysieke hardware die enorme hoeveelheden energie en water vreet.
Als we de broer langs de ecologische meetlat leggen, ziet het plaatje er als volgt uit:
Terwijl de zus naar een kerosineslurpend vliegtuig kijkt, kijkt de broer naar een glimmend scherm, maar achter dat scherm gebeurt het volgende:
Elektriciteitsverbruik: Het genereren van een tekst of afbeelding kost aanzienlijk meer stroom dan een simpele Google-zoekopdracht. Voor het trainen en draaien van grote taalmodellen zijn gigantische datacenters nodig die 24/7 draaien.
Waterverbruik: Die datacenters genereren enorme hitte. Om de servers te koelen, worden miljoenen liters drinkwater gebruikt. Sommige schattingen suggereren dat het genereren van 10 tot 50 prompts gelijkstaat aan het "opdrinken" van een halve liter water.
Hardware en E-waste: De chips (GPU's) die nodig zijn voor AI hebben een korte levensduur en vereisen zeldzame aardmetalen. De winning daarvan is allesbehalve milieuvriendelijk.
Hoewel de broer een milieu-impact heeft, moeten we de schaal wel in perspectief plaatsen met een simpele vergelijking:
De Zus: Een retourvlucht Amsterdam - New York stoot ongeveer 1000 kg $CO_{2}$ per passagier uit.
De Broer: Een gemiddelde prompt stoot naar schatting tussen de 0,1 en 4 gram $CO_{2}$ uit (afhankelijk van het model en de complexiteit).
De Rekensom: De broer zou honderdduizenden (misschien wel een miljoen) prompts moeten genereren om dezelfde directe $CO_{2}$-impact te hebben als de vlucht van zijn zus.
De broer heeft een dubbele last:
Zijn ijdelheid: Hij doet alsof hij het zelf bedacht heeft (de oorspronkelijke promptschaamte).
Zijn onwetendheid: Hij denkt waarschijnlijk dat zijn digitale hobby "groen" is, terwijl hij onbewust bijdraagt aan een exploderend energieverbruik wereldwijd.
Het eindoordeel (versie 2.0):
De broer moet zich nog steeds het meeste schamen. De zus is zich tenminste bewust van haar impact (vandaar de schaamte). De broer leeft in een staat van digitale onschuld, terwijl hij koelwater verspilt om een grappige caption voor zijn LinkedIn-post te laten schrijven.