In ieder van ons schuilt een dichter.
In het boek 'Strikjes in de struiken' vind je gedichtjes geschreven door kinderen...
Hieronder lees je enkele gedichten die geschreven werden door jongens en meisjes als jij. Net zoals jij kennen ze dezelfde vreugde, hetzelfde verdriet of hebben ze dezelfde vragen of bewondering!
In 't boek 'Strikjes in de stuiken' hebben kinderen geprobeerd om hun gevoelens te vatten in woorden, in enkele zinnen zodat ze ze niet meer zouden vergeten.
Was ik maar een dichter dan kon ik dichter bij je zijn.
Opdracht contractwerk (L5): Gedichtenmix
1) Lees deze gedichten eerst.
2) Maak nu zelf een gedicht.
Hoe?
Selecteer en kopieer regels uit deze verschillende gedichten.
Maak er een mooi geheel van.
3) Geef of verzin bij jouw 'geknipt' gedicht een eigen titel.
4) Mail jouw gedicht naar juf / meester.
(Denk hierbij aan de afspraken i.v.m. het e-mailen: titel, aanspreking, inhoud (correcte zinnen), afronding, ...)
5) Leg in jouw e-mail uit waarom je die titel bij jouw geknipt gedicht koos.
Meester Ruben en meester Frank wensen jou veel dichterlijke fantasie!
Titel e-mail: Gedichtenmix
Beste meester Ruben en meester Frank
Ik maakte een eigen gedicht met als titel '....'.
...........................................................
...........................................................
...........................................................
...........................................................
...........................................................
Ik koos voor de titel '...' omdat
...........................................................
Met vriendelijke groetjes
(Jouw naam)
Denk je dat ik huiswerk maak?
Vergeet het maar, ik staak!
Moeilijke lessen leren?
Weg ermee, spelen!
En van alle rekentaken
zal ik er niet één maken!
Dan nog bordrijen onthouden?
Nee, het is niet om uit te houden!
Zoveel werk valt niet mee,
het is veel en veel teveel.
Weet je wat ik doe?
Ik gooi alle boeken toe!
Tine Van Remoortele (10 jaar), Oostende
Mama heeft griep:
als ze wil praten hoor je alleen wat gepiep.
Ze ligt nu in bed
en soms neemt ze wat stroop of een bruistablet.
Papa bedient nu het wasmachien,
en dat kun je duidelijk zien
want mijn broekrok is wel tien centimeter te kort:
hij lijkt nu meer op een short.
De broodtrommel was leeg vanmorgen:
wie beloofde er voor het ontbijt te zorgen?
We eten nu al drie dagen friet met frikadel en mayonaise…
Mama, ik verlang zo naar je spaghetti bolognaise!
Och nee, maak je geen zorgen en blijf onder de wol…
Alleen… mijn kleren zijn op en de wasmand is vol!
Regina De Vos (10 jaar), Maldegem
Elke middag hetzelfde liedje:
Mijn lieve schat,
eet toch wat!
Elke avond hetzelfde gezeur:
Je bent zo dun als een lat,
eet toch wat!
Goed, zeg ik dan.
Geef mij koek en taart,
wat snoep en chocola…
En daar hoor ik ze klagen
en zagen:
Neem toch vis of vlees en brood
want anders ga je dood!
Dat is helemaal niet fijn,
laat mij toch gewoon mager zijn!
Tine Van Remoortele (9 jaar), Oostende
‘k Wil niet in die kriebeltrui,
aan wiskunde geef ik vandaag de brui.
‘k Ga niet naar de les gitaar,
‘k maak m’n werk voor school niet klaar.
‘k Geef geen eten aan mijn kat
en ik wil ook niet in bad!
‘k Ruim m’n kamer niet netjes op,
‘k gooi ’n vlieger naar m’n broer z’n kop…
Morgen ben ik niet meer slechtgezind:
dan word ik weer ’n gewoon lief kind.
Ellen Schoukens (11 jaar), Dilbeek
Ik verveel me verschrikkelijk!
Ja, ik verveel me dood.
Nochtans is mijn huiswerkberg
af-schu-we-lijk groot!
Ik heb hopen spelletjes:
die staan in het rek.
Mijn poppen zitten naast elkaar,
zij aan zij, nek aan nek.
Mijn boeken liggen allemaal
netjes in de kast.
Maar er is er geen een
dat bij mijn stemming past.
Ik zit dus op mijn bed
als een hoopje schroot.
En ik verveel me verschrikkelijk,
ja, ik verveel me dood.
Fransiska Louwagie (13 jaar), Oostende
Ik huil
zachtjes
even maar…
Ik ruik
even maar…
je zelf gebakken suikerbrood
Ik draai
even maar…
’n extra rondje op de molen
Ik giechel
even weer…
met je Spaanse hoed
Ik hoor
even weer…
je lach om m’n mop
Ik voel
even weer…
je ruwe hand
Je hart stond stil
voor altijd…
Mijn hart staat stil
even maar…
Gretel Schoukens (13 jaar), Dilbeek