Wtedy rzekł JHWH do Mojżesza: «Idź do faraona i powiedz mu: To mówi JHWH: Wypuść lud mój, aby Mi służył. A jeżeli ich nie wypuścisz, to dotknę cały kraj twój plagą żab. Nil zaroi się od żab. Wejdą do pałacu twego, do sypialni twojej, do łoża twego, do domów sług twoich i ludu twego, jak również do twoich pieców i do dzież twoich. Żaby wślizną się i do ciebie, i do twego ludu oraz do twoich sług».

JHWH rzekł do Mojżesza: «Powiedz Aaronowi: Wyciągnij rękę i laskę nad rzeki, kanały i stawy i wprowadź żaby do ziemi egipskiej». Aaron wyciągnął rękę swoją nad wody Egiptu, i wyszły żaby, i pokryły ziemię egipską. (Wj 7,26 – 8,2)

Przy drugiej pladze powtarza się scenariusz z pierwszej plagi: Aaron wyciągnął laskę i miliardy żab zaroiły się w całym Egipcie, dosłownie „aż do wszystkich granic”. Brzydzimy się żabami i skupiamy na nie naszą uwagę, podczas gdy kluczowe słowo odnosi się do granic królestwa. W drugiej pladze Egipt został osłabiony na swoich granicach. A to bardzo groźne. W pierwszej pladze Egipt został ugodzony w swoich sercu, w źródle swojego bytowania, teraz jest ugodzony w swoich granicach, w tym co gwarantuje integralność Egiptu, ochronę kraju. Każdy żywy organizm istnieje przede wszystkim dzięki barierze oddzielającej go od otoczenia: są to ściany komórek, skóra człowieka, itd. Skutkiem plagi żab Egipt stał się podatny na ataki ościennych narodów. Druga główna misja faraona stoi pod znakiem zapytania: król nie potrafi już bronić granic Egiptu!

Faraon woła swoich czarowników na pomoc. Co oni zrobią dla uratowania Egiptu? Dodadzą więcej żab! Faraon prawdopodobnie wrzeszczał na swoich czarowników: „co wy robicie!” To naprawdę żałosne i to zmusza faraona do błagania Mojżesza i Aarona o interwencję!

Lecz czarownicy uczynili to samo dzięki swym zaklęciom i sprowadzili żaby na ziemię egipską. Zawołał więc faraon Mojżesza i Aarona i rzekł: «Proście JHWH, żeby oddalił żaby ode mnie i od ludu mego, a wypuszczę lud, aby złożył ofiarę JHWH». (Wj 8, 3-4)

Faraon był zmuszony przyznać wyższość JHWH, Boga Abrahama, nad bóstwami egipskimi. Potraktował Mojżesza i Aarona po partnersku: prosił, żeby zrobili z JHWH to samo, co on robił w stosunku do własnych bóstw: żeby wyprosili pomyślność. Faraon jeszcze nie zrozumiał, że JHWH jest całkowicie inny niż bóstwa pogańskie.

Odpowiedział Mojżesz faraonowi: «Powiedz mi, kiedy mam prosić za ciebie, za twoje sługi i za lud twój, by Pan oddalił żaby od ciebie i od domów twoich, aby pozostały tylko w Nilu». Odpowiedział: «Jutro». I rzekł Mojżesz: «Stanie się według słowa twego, abyś poznał, że nie ma nikogo takiego jak JHWH, nasz Bóg. Żaby odejdą od ciebie, od twoich domów, od twoich sług i od ludu twego i pozostaną jedynie w Nilu». Potem Mojżesz z Aaronem odeszli od faraona, a Mojżesz błagał JHWH o spełnienie obietnicy, jaką w sprawie żab uczynił faraonowi. JHWH uczynił według prośby Mojżesza. Żaby wyginęły w domach, na polach i na podwórzach. Zebrano je w stosy, a ziemia wydawała przykrą woń. Gdy faraon zauważył, że ustąpił ucisk, serce jego stało się twarde: nie usłuchał Mojżesza i Aarona, jak to JHWH zapowiedział. (Wj 8, 5-11)

Faraon miał wszelkie możliwe dowody na to, że plagi nie były zjawiskami czysto naturalnymi. Pierwsza plaga ustąpiła sama po siedmiu dniach, druga nie ustąpiła dopóki JHWH nie położył jej kresu o wyznaczonym czasie. Takie znaki są zupełnie wystarczające do ludzi „dobrej woli”. Jeżeli jednak ktoś ma „złą wolę”, nic go nie przekona, bo człowiek jest wolny w swoich decyzjach. Faraona zawziął się i uparł, przezwyciężając swój naturalny strach przed żabami. Wolał znosić smród, byleby tylko nie słuchać głosu JHWH. Jest to obraz naszego własnego zachowania, kiedy wybieramy nasze własne zachcianki nawet wtedy, kiedy wiemy że są one sprzeczne z wolą Bożą.

Plaga ustąpiła, ale Faraon pozostał nieprzejednany. Trzecia plaga spadnie na niego bez zapowiedzi.

© Père Alain Dumont, La Bible en Tutoriel, http://bible-tutoriel.com/les-trois-premieres-frappes-d-egypte.html