Lettera del 27.10.2025
(it-pl-eng-esp)

IT:

7. La contemplazione del Creato

7.1. L’antropologia cristiana è alla base di uno stile educativo che promuove il rispetto, l’accompagnamento personalizzato, il discernimento e lo sviluppo di tutte le dimensioni umane. Tra esse non è secondario un afflato spirituale, che si realizza e si rafforza anche attraverso la contemplazione del Creato. Questo aspetto non è nuovo nella tradizione filosofica e teologica cristiana dove lo studio della natura aveva anche come proposito la dimostrazione delle tracce di Dio ( vestigia Dei) nel nostro mondo. Nelle Collationes in Hexaemeron, San Bonaventura da Bagnoregio scrive che «Il mondo intero è un’ombra, un sentiero, un’impronta. È il libro scritto dall’esterno ( Ez 2,9), perché in ogni creatura c’è un riflesso del modello divino, ma mescolato all’oscurità. Il mondo è, quindi, un sentiero simile all’opacità mescolata alla luce; in tal senso, è un sentiero. Proprio come vedi come un raggio di luce che penetra da una finestra si colora secondo i diversi colori delle diverse parti del vetro, il raggio divino si riflette in modo diverso in ogni creatura e assume proprietà diverse» [19]. Questo vale anche nella plasticità dell’insegnamento calibrato sui diversi caratteri che – ad ogni modo – convergono sulla bellezza del Creato e sulla sua salvaguardia. E richiede dei progetti educativi «l’inter- e la trans- disciplinarietà esercitate come sapienza e creatività». [20]

[19] SAN BONAVENTURA DA BAGNOREGIO, Collationes in Hexaemeron, XII, in  Opera Omnia  (a cura di Peltier), Vivès, Parigi, t. IX (1867), pp. 87-88. 

PL:
7. Kontemplacja stworzenia

7.1. Antropologia chrześcijańska stanowi podstawę stylu wychowawczego, który promuje szacunek, indywidualne podejście, rozeznanie i rozwój wszystkich wymiarów człowieczeństwa. Wśród nich nie bez znaczenia jest inspiracja duchowa, która realizuje się i umacnia również poprzez kontemplację stworzenia. Aspekt ten nie jest nowy w tradycji filozoficznej i teologicznej chrześcijaństwa, gdzie badanie natury miało również na celu wykazanie śladów Boga ( vestigia Dei) w naszym świecie. W Collationes in Hexaemeron św. Bonawentura z Bagnoregio pisze, że „cały świat jest cieniem, ścieżką, śladem. Jest to księga napisana z zewnątrz ( Ez 2, 9), ponieważ w każdym stworzeniu znajduje się odbicie boskiego wzorca, ale zmieszane z ciemnością. Świat jest zatem ścieżką podobną do nieprzejrzystości zmieszanej ze światłem; w tym sensie jest ścieżką. Tak jak widzisz, jak promień światła wpadający przez okno mieni się różnymi kolorami w zależności od poszczególnych części szkła, tak promień boski odbija się inaczej w każdym stworzeniu i przyjmuje różne właściwości” [19]. Dotyczy to również plastyczności nauczania dostosowanego do różnych charakterów, które – w każdym razie – zbiegają się w pięknie stworzenia i jego ochronie. Wymaga to projektów wychowawczych „inter- i transdyscyplinarnych, realizowanych z mądrością i kreatywnością” [20].

[19] Św. Bonawentura z Bagnoregio, Collationes in Hexaemeron, XII, in  Opera Omnia (a cura di Peltier), Vivès, Parigi, t. IX (1867), pp. 87-88.

ENG:
7. The contemplation of Creation

7.1. Christian anthropology is the basis of an educational style that promotes respect, personalized accompaniment, discernment and the development of all the human dimensions. Among these, spiritual afflatus is not secondary, and it is fulfilled and strengthened also through the contemplation of Creation. This aspect is not new in the Christian philosophical and theological tradition, in which the study of nature also had the purpose of demonstrating the traces of God ( vestigia Dei) in our world. In the  Collationes in Hexaemeron, Saint Bonaventure of Bagnoregio writes that “The entire world is a shadow, a pathway, an imprint. It is a book written from outside ( Ez. 2:9), because in every creature there is a reflection of the divine model, but mixed with darkness. The world is, therefore, a path similar to opacity mixed with light; in this sense, it is a path. Just as you see how a ray of light entering through a window is coloured according to the different colours of the different parts of the glass, the divine ray is reflected differently in each creature and takes on different properties” [19]. This applies also in the plasticity of teaching tailored to different characters which, in any case, converge on the beauty of Creation and its preservation. It requires educational projects that are “inter-disciplinary and cross-disciplinary … carried out with wisdom and creativity” [20].

[19] SAINT BONAVENTURE OF BAGNOREGIO, Collationes in Hexaemeron, XII, in  Opera Omnia (edited by Peltier), Vivès, Paris, t. IX (1867), pp. 87-88. 

ESP:
7. La contemplación de la Creación

7.1. La antropología cristiana es la base de un estilo educativo que promueve el respeto, el acompañamiento personalizado, el discernimiento y el desarrollo de todas las dimensiones humanas. Entre ellas, no es secundaria una inspiración espiritual, que se realiza y se fortalece también a través de la contemplación de la Creación. Este aspecto no es nuevo en la tradición filosófica y teológica cristiana, donde el estudio de la naturaleza tenía también como propósito demostrar las huellas de Dios ( vestigia Dei) en nuestro mundo. En las Collationes in Hexaemeron, san Buenaventura de Bagnoregio escribe que «el mundo entero es una sombra, un sendero, una huella». Es el libro escrito desde fuera ( Ez 2,9), porque en cada criatura hay un reflejo del modelo divino, pero mezclado con la oscuridad. El mundo es, por tanto, un camino similar a la opacidad mezclada con la luz; en ese sentido, es un camino. Así como un rayo de luz que penetra por una ventana se colorea según los diferentes colores de las diferentes partes del vidrio, el rayo divino se refleja de manera diferente en cada criatura y adquiere propiedades diferentes» [19]. Esto también se aplica a la plasticidad de la enseñanza calibrada en función de los diferentes caracteres que, en cualquier caso, convergen en la belleza de la Creación y en su salvaguarda. Y requiere proyectos educativos «interdisciplinarios y transdisciplinarios ejercidos como sabiduría y creatividad» [20].

[19] SAN BONAVENTURA DE BAGNOREGIO, Collationes in Hexaemeron, XII, en Opera Omnia (ed. Peltier), Vivès, París, t. IX (1867), pp. 87-88.